Do mobile video games contribute to improving laparoscopic surgical skills of medical students? A randomized controlled simulation-based study

Stel je het menselijk lichaam voor als een enorme, complexe stad, en chirurgie als de kunst van het navigeren door haar straten om kapotte leidingen te repareren of verkeersopstoppingen op te lossen. Eeuwenlang deden chirurgen dit door een heel bouwblok van de stad open te maken, maar de moderne geneeskunde is verschoven naar een "minimaal invasieve" aanpak. Denk hierbij aan het sturen van een kleine, hoogtechnologische drone door een klein raam in een gebouw om een probleem op te lossen, in plaats van de hele muur af te breken. Dit is laparoscopie. Het is minder pijnlijk voor de patiënt en helpt hen sneller te herstellen, maar het is ongelooflijk lastig voor de chirurg. Omdat ze de binnenkant niet direct kunnen zien, moeten ze naar een scherm kijken terwijl ze lange instrumenten met hun handen bewegen, waarbij ze vertrouwen op hun visuospatiale vaardigheden (het vermogen om 3D-ruimte te begrijpen op een 2D-scherm) en hun oog-handcoördinatie. Het is alsof je een naald probeerd te rijgen terwijl je ovenwanten draagt, maar de naald beweegt en de draad is onzichtbaar.

Om dit onder de knie te krijgen, moeten medische studenten oefenen, vaak op simulatoren—gecomputeriseerde trainingsdozen die het gevoel en het uiterlijk van een operatie nabootsen zonder een echte patiënt te riskeren. Onlangs merkten wetenschappers iets interessants op: mensen die videogames spelen, lijken vaak over betere reflexen en ruimtelijk bewustzijn te beschikken. Als spelen op een grote tv of computer kan helpen, kan het spelen van de games die we dagelijks op onze telefoons spelen dat dan ook doen? Deze vraag vormt de kern van een nieuwe studie, die vraagt of het informele scrollen en tikken op een smartphone daadwerkelijk het brein en de handen van een toekomstige chirurg kan trainen.

---

Het Telefoongame versus de Handen van de Chirurg

In deze studie besloten onderzoekers van de Marmara Universiteit dit idee te testen met een groep van 30 medische studenten die nog nooit een chirurgisch instrument hadden vastgehouden of met een simulator hadden gespeeld. Ze wilden zien of een beetje mobiel gamen deze studenten snellere, scherpere laparoscopische chirurgen kon maken.

Het team verdeelde de studenten in twee groepen: de Gamergroep en de Controlegroep. Beide groepen begonnen met dezelfde trainingssessie op een luxe laparoscopische simulator genaamd de Simbionix LAP Mentor™. Deze machine is als een videogameconsole voor chirurgen, waarbij je taken moet uitvoeren zoals het rijgen van een naald (suture placement) of het bewegen van objecten met twee handen (bimanuele manoeuvres) terwijl je naar een scherm kijkt.

Voordat het experiment begon, deden iedereen een "nulmeting" om te zien hoe snel en nauwkeurig ze waren. Zoals verwacht waren beide groepen even nieuw voor het spel; er was geen verschil tussen hen.

Toen begon het echte experiment voor drie weken.

• De Controlegroep kreeg de opdracht om helemaal geen mobiele games te spelen. Ze leefden hun normale leven, gewoon zonder het extra gamen.
• De Gamergroep kreeg een missie: speel twee specifieke mobiele games, DATA WING™ en Aim Lab Mobile™, voor minstens 30 minuten elke dag. Deze games gaan allemaal over snelle reacties, richten en navigeren door obstakels—vaardigheden die erg lijken op wat een chirurg nodig heeft.

Na de drie weken gingen beide groepen terug naar de simulator om de test opnieuw te doen. De onderzoekers maten twee hoofdzaken: hoe lang het duurde om een taak te voltooien (tijd) en hoe goed ze het deden (nauwkeurigheid).

De Resultaten: Snelheid versus Precisie

Hier wordt het verhaal interessant. De studenten die de mobiele games speelden werden niet alleen een beetje beter, ze werden aanzienlijk sneller.

In de Gamergroep daalde de tijd om de "oog-handcoördinatie"-taak te voltooien van een mediaan van 56 seconden naar 45 seconden. Nog dramatischer was de "suture placement"-taak (het rijgen van de naald), waarbij de tijd kelderde van een mediaan van 187,5 seconden naar slechts 82 seconden. Toen de onderzoekers de gamers met de niet-gamers vergeleken, waren de gamers duidelijk aan het winnen in de race. Ze voltooiden de oog-handcoördinatie-taak in een mediaan van 45 seconden vergeleken met de 59 seconden van de controlegroep, en de hechttas in 82 seconden versus de 124 seconden van de controlegroep.

Er zat echter een addertje onder het gras. Hoewel de gamers snelheidspaden werden, veranderde hun nauwkeurigheid (hoe perfect hun steken of bewegingen waren) nauwelijks. Ze voerden de taken sneller uit, maar niet noodzakelijkerwijs perfecter dan voorheen.

De Controlegroep (de niet-gamers) vertoonde bijna geen verbetering in snelheid. Ze werden wel iets beter in de "bimanuele manoeuvres" (het gebruik van twee handen tegelijk), waarbij hun nauwkeurigheid steeg van 78% naar 89%, maar ze werden niet sneller bij de andere taken.

Wat betekent dit?

De studie suggereert dat het spelen van mobiele games voor slechts 30 minuten per dag kan fungeren als een "speed booster" voor laparoscopische vaardigheden. Het lijkt erop dat de snelle reacties en visuele verwerking die vereist zijn door games zoals DATA WING™ en Aim Lab Mobile™ het brein helpen om het 2D-scherm te verwerken en de handen efficiënter te bewegen.

De auteurs wijzen er echter voorzichtig op dat dit geen wondermiddel is dat iemand van de ene op de andere dag een perfecte chirurg maakt. De games hielpen met de tijdefficiëntie, maar ze leken niet te leren hoe men preciezer moet zijn. Het is als een racewagenchauffeur die leert sneller rond een circuit te rijden, maar nog niet de kunst van het perfect parkeren in een krappe ruimte heeft beheerst.

De onderzoekers merkten ook op dat deze studie enkele beperkingen had. Het werd uitgevoerd met een kleine groep studenten aan één universiteit, en het duurde slechts drie weken. Ze hielden ook niet bij hoe goed de studenten de games daadwerkelijk speelden, dus ze kunnen niet met zekerheid zeggen of beter spelen in de game ook leidt tot beter zijn in de chirurgie. Bovendien garandeert goed presteren op een simulator nog geen succes op een echte patiënt.

De Conclusie

Dus, kunnen mobiele games medische studenten helpen om chirurgen te worden? Het antwoord is een voorzichtige "ja, maar...".

De studie laat zien dat mobiel gamen een leuke, goedkope en toegankelijke manier kan zijn om studenten sneller te laten worden in de basisbewegingen van de laparoscopische chirurgie. Het suggereğu dat de digitale gewoonten die we al hebben—tikken en swipen op onze telefoons—onze hersenen daadwerkelijk kunnen trainen voor de wereld van hoge inzet in de chirurgie. Maar hoewel het een geweldige aanvulling is op de traditionele training, is het geen vervanging. Het is de perfecte warming-up, die de handen en ogen snel laat bewegen, maar het echte werk om precisie te beheersen, moet nog steeds in de operatiekamer plaatsvinden.