Research on technology innovation efficiency of TCM formula granule enterprises based on three-stage data envelope analysis model

Technische Samenvatting: Onderzoek naar de technologische innovatie-efficiëntie van ondernemingen in TCM-formulegranulaten

Probleemstelling
TCM-formulegranulaten vertegenwoordigen een sleutelproduct van de modernisering van de Traditionele Chinese Geneeskunde (TCM), met momenteel meer dan 700 soorten die in de klinische praktijk worden gebruikt. Ondanks het betreden van een "gouden ontwikkelingsperiode" in februari 2021, staat de sector voor aanzienlijke uitdagingen, waaronder verminderde winstmarges, productvariëteiten die niet aan de klinische vraag voldoen en onvoldoende marktconcurrentie. Hoewel de bestaande literatuur uitgebreid behandelt over innovatie-efficiëntie in de bredere TCM-sector, is er een opvallend gebrek aan onderzoek dat specifiek gericht is op ondernemingen in TCM-formulegranulaten. Bovendien slagen bestaande studies er vaak niet in om de invloed van externe omgevingsfactoren (zoals overheidssubsidies, economische omstandigheden en industriële structuur) adequaat te onderscheiden van interne managementinefficiënties bij het evalueren van technologische innovatie. Deze studie beoogt dit gat te vullen door de innovatie-efficiëntie van ondernemingen in TCM-formulegranulaten te meten en de specifieke impact van omgevingsvariabelen op hun prestaties te analyseren.

Methodologie
De studie maakt gebruik van een drie-fasen Data Envelopment Analysis (DEA)-model om 13 beursgenoteerde ondernemingen in TCM-formulegranulaten te evalueren die zijn goedgekeurd door nationale en provinciale autoriteiten in China. De gegevens beslaan de periode van 2018 tot 2022.

1. Variabele Selectie:

   • Inputs: R&D-investeringen (tienduizend yuan), percentage van de R&D-uitgaven en het aantal R&D-personeelsleden.
   • Outputs: Aantal huidige uitvindingpatenten en bruikbaarheidsmodellen (utility model patents).
   • Omgevingsvariabelen: BBP per hoofd van de bevolking, industriële structuur (proportie van de secundaire sector) en financiële overheidssubsidies.

2. Drie-fasen Proces:

   • Fase 1 (Initiële DEA): Een BCC-model (Banker, Charnes, Cooper) met variabele schaalopbrengsten wordt gebruikt om de initiële technische efficiëntie, zuivere technische efficiëntie en schaalefficiëntie te berekenen. Deze fase identificeert input-slacks (redundantie).
   • Fase 2 (Stochastische Grensanalayse - SFA): De input-slackvariabelen uit Fase 1 worden geregresseerd tegen de omgevingsvariabelen met behulp van een SFA-model. Deze stap ontleedt de slacks in drie componenten: omgevingsfactoren, willekeurige ruis en managementinefficiëntie. Het doel is om de inputwaarden aan te passen zodat alle Decision Making Units (DMU's) in een uniforme externe omgeving worden geplaatst, waardoor de invloed van externe factoren en willekeurige fouten effectief wordt verwijderd.
   • Fase 3 (Aangepaste DEA): De aangepaste inputwaarden (exclusief de invloed van milieu en willekeurige effecten) en de oorspronkelijke outputwaarden worden opnieuw ingevoerd in het DEA-model. De resulterende efficiëntiescores weerspiegelen de zuivere managementefficiëntie van de ondernemingen.

Belangrijkste Resultaten

• Initiële Efficiëntie: In de traditionele (niet-aangepaste) DEA-analyse was de gemiddelde technische efficiëntie 0,5214, de zuivere technische efficiëntie 0,8332 en de schaalefficiëntie 0,5778. Hoewel sommige ondernemingen (bijv. China Resources Sanjiu, Kangmei Pharmaceutical) in bepaalde jaren de efficiëntiegrens bereikten, was de algehele efficiëntie van het hulpbronnengebruik laag.
• Impact van Omgevingsfactoren (SFA-resultaten):
  • BBP per hoofd van de bevolking: Toonde een positieve correlatie met R&D-investeringen en personele redundantie, wat suggereert dat regio's met een hoger BBP in deze specifieke context kunnen leiden tot minder efficiënte toewijzing van middelen.
  • Industriële Structuur: Er werd een negatieve correlatie gevonden met de redundantie van R&D-investeringen, wat aangeeft dat het optimaliseren van de industriële structuur (het verhogen van de proportie van de secundaire industrie) helpt om investeringsverspilling te verminderen.
  • Overheidssubsidies: Waren significant positief gecorreleerd met de redundantie van R&D-investeringen, wat impliceert dat subsidies kunnen leiden tot een toename van hulpbronverspilling in plaats van efficiëntiewinst, indien ze niet gepaard gaan met effectieve stimulansen.
• Aangepaste Efficiëntie: Na het verwijderen van de milieu- en willekeurige effecten in Fase 3, daalde de gemiddelde technische efficiëntie met ongeveer 25% (van 0,52 naar 0,39) en daalde de schaalefficiëntie met 22,4%. Dit geeft aan dat de initiële hoge efficiëntiescores van veel ondernemingen grotendeels werden gedreven door gunstige externe omgevingen in plaats van superieur management. Omgekeerd zagen sommige ondernemingen (bijv. Tasly Northeast Modern TCM) hun efficiëntieranglijst verbeteren na aanpassing, wat suggereert dat hun initiële lage scores te wijten waren aan ongunstige externe omstandigheden.

Belangrijkste Bijdragen

• Specifieke Focus: De studie biedt de eerste toegewijde analyse van de technologische innovatie-efficiëntie specifiek voor ondernemingen in TCM-formulegranulaten, een sector die voorheen minder onderzocht was in vergelijking met de bredere TCM-industrie.
• Methodologische Rigor: Door gebruik te maken van het drie-fasen DEA-model, slaagt het onderzoek erin de effecten van externe omgevingsfactoren (BBP, industriële structuur, subsidies) te isoleren van de interne managementprestaties. Dit biedt een nauwkeurigere beoordeling van het werkelijke innovatievermogen van een onderneming.
• Empirisch Bewijs over Beleid: De studie daagt de aanname uit dat overheidssubsidies automatisch de innovatie-efficiëntie verbeteren, en stelt in plaats daarvan vast dat ze de redundantie van investeringen kunnen vergroten zonder effectieve interne controles.

Betekenis en Claims
Het artikel beweert dat de technologische innovatie-efficiëntie van ondernemingen in TCM-formulegranulaten sterk wordt beïnvloed door externe omgevingsfactoren, met name de industriële structuur, het BBP per hoofd van de bevolking en overheidssubsidies. De auteurs stellen dat veel ondernemingen zich momenteel in een opwaartse ontwikkelingsfase bevinden met aanzienlijk potentieel, maar dat hun efficiëntie wordt beperkt door de verkeerde toewijzing van middelen.

Op basis van de bevindingen stellen de auteurs drie strategische richtingen voor:

1. Schaalvergroting: Ondernemingen moeten de productieomvang uitbreiden om te profiteren van schaalvoordelen en de gemiddelde kosten te verlagen, in lijn met het nationale beleid voor de bevordering van de sector.
2. Omgevingsstabiliteit: Ondernemingen moeten stabiele interne stimulanssystemen en beoordelingsmechanismen voor prestaties opbouwen om de afhankelijkheid van fluctuerende externe omgevingen te verminderen. Overheden worden aangemoedigd om de industriële structuren en marktomgevingen te optimaliseren om de sector te ondersteunen.
3. Innovatie-atmosfeer: Het creëren van een gunstige omgeving voor innovatie, inclusief betere experimentele apparatuur en het aantrekken van talent, is essentieel. De auteurs suggereren dat het combineren van overheidsstimulansen met interne managementhervormingen kan helpen om ondernemingen de innovatiegrens te laten bereiken.

De studie concludeert dat hoewel omgevingsfactoren een enorme rol spelen, ondernemingen hun interne toewijzing van middelen en managementsystemen moeten optimaliseren om hun concurrentiekracht te behouden en de hoogwaardige ontwikkeling van de TCM-formulegranulatenindustrie te stimuleren.