Why are doctoral students kept silent？- An Analysis Based on Chinese Cultural Perspectives

Technische Samenvatting: Waarom blijven promovendi zwijgen? – Een analyse gebaseerd op Chinese culturele perspectieven

Probleemstelling
Conflicten tussen begeleiders en studenten zijn een wijdverbreid probleem in het hoger onderwijs en hebben een significante impact op de onderzoeksvaardigheden, de mentale gezondheid, de carrièreontwikkeling en het behalen van het doctoraat van promovendi. Hoewel de bestaande literatuur erkent dat deze relaties niet altijd positief zijn, blijven conflicten aan Chinese universiteiten vaak verborgen. In plaats van directe confrontatie aan te gaan, kiezen promovendi vaak voor vermijdings- of gedoogstrategieën, wat resulteert in een fenomeen van "zwijgen". Dit zwijgen maskeert onderliggende spanningen die uiteindelijk kunnen escaleren tot ernstige conflicten. Hoewel eerdere studies hebben ingegaan op mentorschapscultuur en peer-communities, is er een gebrek aan onderzoek dat specifiek de verborgen begeleidingsrelaties en de culturele wortels van het zwijgen van studenten analyseert vanuit het perspectief van de lokale Chinese cultuur. Deze studie adresseert dit gat door te onderzoeken waarom promovendi ervoor kiezen te zwijgen wanneer zij geconfronteerd worden met conflicten met hun begeleider binnen de Chinese sociaal-culturele context.

Methodologie
De studie maakt gebruik van een fenomenologische onderzoeksaanpak waarbij semigestructureerde interviews worden ingezet om de authentieke ervaringen en perspectieven van Chinese promovendi te verkennen.

• Deelnemers: 12 doctoranden werden geworven via doelgerichte, gemakkelijke en sneeuwbalsteekproeven. De steekproef waarborgde diversiteit qua regio's (Oost, West, Centraal), instellingstypes (Double First Class en gewone brede universiteiten), disciplines (variërend van werktuigbouwkunde en fysica tot literatuur en geneeskunde), geslacht en het niveau van de promotie.
• Gegevensverzameling: De interviews werden uitgevoerd tussen maart en april 2023 en duurden 30 tot 90 minuten. Ze richtten zich op twee hoofdgebieden: zelfrapportage over het zwijgen als gevolg van verborgen conflicten en interpretaties van de culturele redenen achter dit zwijgen. Alle interviews werden opgenomen, letterlijk getranscribeerd en geanonimiseerd.
• Data-analyse: De onderzoekers gebruikten Dedoose-software voor thematische analyse, waarbij deductieve en inductieve codering werden gecombineerd. Het coderingsschema integreerde bestaande literatuur met nieuwe bevindingen en categoriseerde de gegevens in vier kernculturele thema's: "Respect voor leraren en het waarderen van onderwijs", "Gezicht en gunst", "Harmonieconcept" en "Uithoudingsvermogen/Tolerantie".

Belangrijkste Bevindingen
De analyse laat zien dat het zwijgen van promovendi niet louter een persoonlijke keuze is, maar een cultureel adaptieve strategie die wordt gedreven door vier diepgewortelde Chinese culturele concepten:

1. Distorsie van "Respect voor leraren en het waarderen van onderwijs": Traditionele Confucianistische waarden plaatsen leraren op een niveau dat vergelijkbaar is met die van ouders of heersers, wat een hoge machtsafstand creëert. In het hedendaagse academische systeem wordt deze eerbied vervormd tot absolute gehoorzaamheid. Studenten vrezen "morele stigmatisering" (het worden bestempeld als ondankbaar) en het verlies van academische middelen (financiering, handtekeningen voor afstuderen). Bijgevolg blijven zij zwijgen om het gezag van de begeleider niet uit te dagen, zelfs wanneer zij geconfronteerd worden met onrechtmatige praktijken zoals ongeautoriseerd auteurschap of buitensporige niet-academische arbeid.
2. De dynamiek van "Gezicht" (Mianzi) en "Gunst" (Renqing): De relatie tussen begeleider en student evolueert vaak naar een transactionele uitwisseling van gunsten in plaats van een puur professionele begeleidingsdynamiek. Studenten voelen zich in het krijt bij hun begeleiders voor de geboden begeleiding en middelen, wat een gevoel van verplichting creëert dat hen verhindert te weigeren. Bovendien zorgt de noodzaak om zowel hun eigen als het gezicht van de begeleider te bewaren ervoor dat studenten hun ontevredenheid verzwijgen. Publieke confrontatie wordt vermeden om te voorkomen dat de begeleider zijn waardigheid verliest en om de student te beschermen tegen marginalisering of het onderwerp van spot te worden.
3. Het concept van "Harmonie": Het culturele streven naar harmonie leidt tot een diepgewortelde angst voor conflict. Studenten geven prioriteit aan het behouden van "schijnharmonie"—een oppervlakkige staat van samenwerking—boven het oplossen van onderliggende problemen. Directe confrontatie wordt gezien als verstorend voor collectieve belangen en de institutionele reputatie. Dit resulteert in studenten die conflicten zwijgend verdragen om een schijn van stabiliteit te handhaven, zelfs wanneer spanningen onder de oppervlakte aanhouden.
4. De mindset van "Uithoudingsvermogen" (Ren): "Tolerantie" wordt gezien als een traditionele deugd en een strategisch copingmechanisme. Gedreven door het primaire doel om af te studeren, passen studenten doelgerichte zelfbeheersing toe. Zij beschouwen zwijgen en uithoudingsvermogen als tijdelijke, rationele keuzes om escalerende conflicten te vermijden, die hun onderzoeksvoortgang, toekomstige carrièreperspectieven of de mogelijkheid om werk te vinden in de academische kring in gevaar zouden kunnen brengen.

Belangrijkste Bijdragen

• Culturele verklaring van zwijgen: De studie biedt een specifiek cultureel kader dat verklaart waarom Chinese promovendi voor het zwijgen kiezen, waarbij verder wordt gekeken dan algemene psychologische of organisatorische verklaringen door de rol van traditionele waarden zoals Ren, Mianzi en Harmonie te benadrukken.
• Identificatie van verborgen conflicten: Het vestigt de aandacht op het fenomeen van "impliciet conflict", waarbij de afwezigheid van openlijke geschillen niet duidt op een gezonde relatie, maar op een onderdrukte spanning die kan leiden tot toekomstige escalatie.
• Theoretische uitbreiding: Het onderzoek verrijkt het theoretische begrip van de relatie tussen begeleider en student door deze in te bedden in de bredere sociaal-culturele context van China, en biedt daarmee een vergelijkend perspectief voor mondiaal onderzoek naar doctoraalonderwijs.

Betekenis en Implicaties
De auteurs stellen dat deze studie waardevolle referenties biedt voor het ontwikkelen van theoretische instrumenten om doctoraalbegeleiding te begrijpen en helpt de impliciete aard van de hedendaagse relatie tussen begeleider en student in China te verklaren.

• Voor Begeleiders en Instellingen: De bevindingen suggereren een noodzaak om verder te gaan dan traditionele vertoningen van autoriteit en transactionele interacties. Begeleiders worden aangemoedigd om een meer open en inclusieve houding aan te nemen, terwijl instellingen de begeleidingssystemen moeten herzien om onethisch gedrag te voorkomen en het fenomeen van het zwijgen van studenten aan te pakken.
• Voor Studenten: De studie suggereert dat studenten een balans moeten vinden tussen respect voor autoriteit en academische onafhankelijkheid, en moeten leren om standpunten te uiten zonder excessieve zelfbeheersing die hun ontwikkeling belemmert.
• Beperkingen en Toekomstige Richtingen: De auteurs merken bescheiden op dat de studie uitsluitend focust op het perspectief van de student en een gebrek heeft aan het perspectief van de begeleider. Zij erkennen ook dat de manifestatie van conflicten kan variëren per discipline, regio en governancecultuur. Daarom adviseren zij toekomstig onderzoek dat het perspectief van de begeleider incorporeert en vergelijkende studies uitvoert over verschillende vakgroepen en landen.