Multimodal addiction prevention in sports settings: implementation and evaluation of the PAMS* program in France
Het PAMS-programma, een multimodaal initiatief voor verslavingspreventie in de Franse sportwereld dat gebruikmaakt van sociale media, professionele training en getuigenissen van atleten, toonde een succesvolle implementatie en een hoge betrokkenheid aan bij zowel digitale doelgroepen als sportprofessionals.
Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer
Stel je de wereld van de sport voor als een gigantisch, energiek feestje. Normaal gesproken is dit feestje geweldig voor je lichaam en geest, zoals een supergezonde smoothie. Maar soms sluipt de "feestcultuur" er wat slechte ingrediënten tussendoor—zoals te veel alcohol of andere middelen—waardoor mensen gaan denken dat het normaal is om zwaar te drinken na een wedstrijd of drugs te gebruiken om met stress om te gaan.
Het PAMS-programma is als een nieuwe set regels en hulpmiddelen die ontworpen zijn om dat feestje op te ruimen zonder de lol te doden. Dit programma, gecreëerd in Frankrijk, is een "drieledige" aanval om verslaving te stoppen voordat het begint, gericht op drie verschillende groepen mensen.
Hier is hoe ze het aanpakten, eenvoudig uitgelegd:
1. Het Digitale Billboard (Sociale Media)
Het doel: Jongeren (tussen de 15 en 30 jaar) bereiken waar ze al zijn: op hun telefoon.
De methode: In plaats van saaie lezingen, maakte het team 140 korte en lange video's voor platforms zoals TikTok, Instagram en YouTube.
- De "Let's Talk"-video's: Voormalige atleten deelden hun echte verhalen over het stoppen met hun carrière en de moeilijke tijden die zij doormaakten.
- De "Two Fast"-video's: Snelle antwoorden op veelvoorkomende vragen zoals: "Helpt het drinken van een biertje bij het herstel?"
- De "On débunk"-video's: Deze werkten als factcheckers die mythes ontkrachtten (bijv. bewijzen dat een biertje je spieren niet echt helpt herstellen).
Het resultaat: Het was alsof er een enorm digitaal net werd uitgeworpen. Ze behaalden meer dan 162.000 weergaven. De "engagement rate" (hoeveel mensen vonden het leuk of reageerden) lag rond de 3,8% tot 4,1%. Dit betekent dat de content niet alleen maar daar stond; mensen stopten echt om ernaar te kijken en er interactie mee te hebben.
2. De Gereedschapskist van de Coach (Training van Professionals)
Het doel: De "volwassenen in de kamer" (coaches, scheidsrechters, artsen, managers) uitrusten met de vaardigheden om problemen te herkennen en atleten te begeleiden.
De methode: Ze bouwden een tweedaagse workshop gebaseerd op een psychologische theorie genaamd de "Theory of Planned Behavior". Zie dit als het leren van coaches hoe ze de mentaliteit van het team kunnen veranderen, niet alleen de regels. De training omvatte:
- Hoe verslaving werkt.
- Hoe je vroege waarschuwingssignalen herkent.
- Hoe je moeilijke gesprekken voert zonder belerend te zijn.
- Hoe je met stress en emoties omgaat.
Het resultaat: 716 sportprofessionals namen deel aan deze sessies in heel Frankrijk (voornamelijk in de regio Auvergne Rhône-Alpes). Van hen voltooiden 318 de volledige cursus. - Tevredenheid: De coaches waren enthousiast over de training. Op een schaal van 1 tot 4 gaven ze een gemiddelde score van 3,6.
- Leren: Ze hadden het gevoel dat ze veel hadden geleerd (Level 2 score: 3,6) en voelden zich er zeker van dat ze de geleerde zaken konden toepassen (Level 3 score: 3,7).
- Impact in de praktijk: Een grote rugbyfederatie gebruikte de geleerde kennis daadwerkelijk om een nieuw plan op te zetten om geweld en onbeschoft gedrag in hun clubs tegen te gaan.
3. De "Wat Nu?" Video (Carrièreovergang)
Het doel: Elite-atleten helpen bij de voorbereiding op de dag dat ze stoppen met professioneel sporten.
De methode: Ze filmden video-getuigenissen van voormalige elite-atleten die succesvol waren door hun pensioen te navigeren.
De logica: Wanneer een atleet stopt met spelen, kan hij zijn identiteit verliezen en zich verloren voelen, wat soms leidt tot middelengebruik. Door hen een routekaart te tonen voor het leven na de sport, hoopt het programma die crash te voorkomen.
Het resultaat: Er werden drie video's geplaatst. Hoewel ze niet zoveel weergaven hadden als de algemene preventievideo's, waren de mensen die ze bekeken zeer betrokken (een engagement rate van 4,1%), wat suggereert dat de boodschap indruk maakte op degenen die het zagen.
Het Grotere Plaatje
Het artikel concludeert dat deze "multimodale" aanpak (het gebruik van digitale tools, het trainen van volwassenen en het helpen van atleten bij hun transitie) een frisse en effectieve manier is om verslaving in de sport aan te pakken.
- Wat goed werkte: De digitale content trok de aandacht en de coaches waren erg tevreden over hun training.
- Wat het artikel niet bewees: De studie mat hoeveel mensen de video's bekeken en hoeveel de coaches de training waarderen. Het heeft niet gemeten of atleten op de lange termijn daadwerkelijk minder drinken of drugs gebruiken. Het artikel suggereert dat hoewel de "cultuur" verandert, we meer tijd nodig hebben om te zien of het werkelijke gedrag van atleten als gevolg hiervan verandert.
Kortom, PAMS is als het bouwen van een sterker immuunsysteem voor de sportwereld: het leert de coaches om de antilichamen te zijn en geeft de atleten de vitamines die ze nodig hebben om gezond te blijven, zelfs wanneer het "feestje" uit de hand loopt.
Verdrinkt u in papers in uw vakgebied?
Ontvang dagelijkse digests van de nieuwste papers die bij uw onderzoekswoorden passen — met technische samenvattingen, in uw taal.