📄 social_science

Developing Pre-service Primary Teachers’ Creative Pedagogical Behaviours through STEAM Design-Based Learning in Viet Nam

Deze studie toont aan dat een 15-wekelijkse STEAM design-gebaseerde leercursus de creatieve pedagogische gedragingen van leraren in opleiding voor het basisonderwijs in Vietnam significant verbetert door het stimuleren van een gedisciplineerd proces van het aanpassen van STEAM-ideeën aan lokale curricula en klaslokaalbeperkingen, ondanks uitdagingen in de uitvoering van micro-teaching en het beperkte kritische gebruik van GenAI voor reflectie.

Oorspronkelijke auteurs: Tuan Minh Dang

Gepubliceerd 2026-06-28

📖 6 min leestijd🧠 Diepgaand

CC BY 4.0

Oorspronkelijke auteurs: Tuan Minh Dang

Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). ✨ Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer

Het Grote Plaatje: Van een "Cool Idee" naar een "Leerzame Les"

Stel je voor dat je een chef-kok bent. Je hebt een briljant, fancy idee voor een nieuw gerecht: een "Galactische Spaghetti" die van kleur verandert terwijl je het eet. Het klinkt geweldig en creatief, toch? Maar als je dit aan een groep 7-jarigen in een schoolkantine probeert te serveren, kan het een ramp worden. De saus kan te pittig zijn, het ingrediënt dat van kleur verandert zou giftig kunnen zijn, of de kinderen zijn misschien te afgeleid door de kleur om daadwerkelijk hun lunch op te eten.

Deze studie gaat over het trainen van toekomstige basisonderwijkleraar (de chefs) om te stoppen met alleen maar dromen over "Galactische Spaghetti" en te beginnen met het uitzoeken hoe ze daadwerkelijk een heerlijke, veilige en leerzame maaltijd serveren aan echte kinderen.

De onderzoekers in Vietnam wilden zien of een cursus van 15 weken deze toekomstige leraren kon helpen om creatieve ideeën om te zetten in creatief onderwijs. Ze richtten zich op STEAM (Science, Technology, Engineering, Arts, en Math) en gebruikten een nieuw hulpmiddel genaamd Generatieve AI (zoals ChatGPT) om hen te helpen bij het brainstormen.

Het Experiment: Een 15-wekelijkse "Design Gym"

De studie vond plaats aan een universiteit in Hanoi, Vietnam. Ze lieten 63 toekomstige leraren 15 weken lang een "design gym" doorlopen. In plaats van alleen maar in colleges te zitten, moesten deze studenten:

Brainstormen over een STEAM-project (zoals het bouwen van een waterfilter of een slimme vuilnisbak).
Een prototype hiervan bouwen.
Een korte versie van de les geven aan hun medestudenten (microteaching).
Feedback krijgen en de les herontwerpen.
AI gebruiken om hen onderweg te helpen met het bedenken van ideeën.

Wat Ze Vonden: De "Aha!" Momenten

De onderzoekers bekeken het werk van de studenten, hun lesplannen en interviewden hen om te zien hoe hun "creatieve onderwijsspieren" groeiden. Dit zijn de belangrijkste conclusies, eenvoudig uitgelegd:

1. Creativiteit is niet alleen "Nieuwheid"; het is "Passendheid"

Vóór de cursus dachten de studenten dat creativiteit betekende dat je het meest wilde, meest unieke idee moest bedenken. Tegen het einde realiseerden ze zich dat echte creatieve pedagogiek draait om aanpassing.

De Analogie: Het is als het hebben van een enorme, zware eikenboom (een geweldig idee) en beseffen dat je hem in een kleine, zonnige bloembak (een basisschoolklas) moet passen. De creativiteit zit niet in de boom; het is in de vaardigheid om de takken te snoeien, de grond te veranderen en ervoor te zorgen dat de boom daadwerkelijk overleeft in die specifieke bloembak.
Het Resultaat: De studenten werden veel beter in het "snoeien" van hun ideeën. Ze leerden complexe wetenschappelijke concepten te vereenvoudigen zodat een 6-jarige ze kan begrijpen en om materialen te gebruiken die daadwerkelijk beschikbaar zijn in Vietnamese scholen.

2. De "Stress Test" (Microteaching)

De belangrijkste groei vond plaats wanneer de studenten hun les probeerden te geven, zelfs als dat slechts een paar minuten aan hun klasgenoten was.

De Analogie: Een lesplan schrijven is als het tekenen van een kaart van een schattenjacht. Microteaching is het daadwerkelijk lopen van het pad. Je denkt misschien dat het pad op papier duidelijk is, maar wanneer je het bewandelt, merk je dat er een enorme rots de weg blokkeert of dat de kaart verwarrend is.
Het Resultaat: De studenten leerden dat hun "kaarten" (lesplannen) vaak gaten vertoonden. Ze realiseerden zich dat ze hun timing moesten aanpassen, hun instructies moesten verduidelijken en moesten zorgen dat de "schat" (de wetenschappelijke les) ook daadwerkelijk gevonden werd door de "ontdekkingsreizigers" (de leerlingen). Dit vermogen om naar hun eigen werk te kijken, problemen te spotten en ze op te lossen, wordt Reflectieve Pedagogische Agency genoemd. Dit was het gebied waar ze het meest in verbeterden.

3. De AI-Assistent versus de Menselijke Kapitein

De studenten gebruikten AI (Generatieve AI) intensief, maar niet op de manier die je zou verwachten.

De Analogie: Denk aan AI als een zeer snelle, zeer deskundige reisagent. De kan direct 50 verschillende vakantiebestemmingen voorstellen en een perfect reisschema schrijven. Echter, als je de reisagent de auto laat besturen, kun je in een moeras eindigen omdat de agent de wegcondities niet kent.
Het Resultaat: De studenten gebruikten AI vooral aan het begin om ideeën te brainstormen en materialen op te sommen. Maar ze gebruikten het zelden om hun eigen werk te bekritiseren of om te controleren of de les wel veilig en leeftijdsadequaat was. Ze leerden dat zij de Kapitein moesten zijn. Ze gebruikten de suggesties van de AI als ruwe ingrediënten, maar ze moesten zelf de maaltijd bereiden en proeven om te controleren of het niet te zout of te pittig was voor de kinderen.
Belangrijkste bevinding: Hoe meer studenten vertrouwden op AI om het denkwerk voor hen te doen, hoe minder hun eigen creatieve onderwijstalenten groeiden. De magie gebeurde wanneer ze AI gebruikten om hun opties uit te breiden, en vervolgens hun eigen menselijke oordeel gebruikten om de beste optie te kiezen en te verfijnen.

4. Het "Product" versus het "Proces"

Het Resultaat: De eindprojecten (de waterfilters, de bruggen) waren eigenlijk best goed en uitvoerbaar voor echte klaslokalen. Echter, de studenten waren nog steeds een beetje wankel op het gebied van hoe ze de les rondom het product moeten geven. Ze waren erg goed in het bouwen van het "speelgoed", maar vergaten soms de "wetenschap" erachter duidelijk uit te leggen.
De Les: Een cool wetenschappelijk project is alleen nuttig als de leraar de leerlingen kan begeleiden om de vraag "Waarom werkt dit?" te stellen, in plaats van alleen maar "Kijk eens naar dit coole ding."

De Kern van het Verhaal

Deze studie vertelt ons dat het trainen van toekomstige leraren om creatief te zijn, niet gaat over hen vertellen dat ze "imaginatiever moeten zijn". Het gaat over het geven van een gedisciplineerd proces:

Een idee hebben.
Het proberen te onderwijzen.
Realiseren waar het faalt.
Het aanpassen op basis van de realiteit van het klaslokaal.

Het waarschuwt ons ook dat, hoewel AI een fantastisch hulpmiddel is voor het genereren van ideeën, het het brein van de leraar niet kan vervangen. De leraar moet degene zijn die beslist of een idee veilig, eerlijk en daadwerkelijk educatief is voor een specifieke groep kinderen.

Kortom: De toekomstige leraren leerden dat een "creatieve leraar" zijn niet betekent dat je het meest spectaculaire idee hebt; het betekent dat je de vaardigheid hebt om een goed idee te nemen en het te vormen totdat het perfect past in de chaotische, echte wereld van een basisschoolklas.

Technische Samenvatting: De ontwikkeling van creatieve pedagogische gedragingen bij leraren in het basisonderwijs in opleiding door middel van STEAM Design-Based Learning in Vietnam

Probleemstelling
Hoewel STEAM-projecten (Science, Technology, Engineering, Arts, en Mathematics) vaak als creatief worden omschreven, is er beperkt empirisch begrip van hoe leraren in het basisonderwijs in opleiding leren om deze creatieve concepten te vertalen naar pedagogisch verantwoorde lesontwerpen. Er bestaat een kritiek gat in het onderscheid tussen het genereren van nieuwe ideeën en het gedisciplineerde proces van het aanpassen van die ideeën om te voldoen aan curriculumdoelstellingen, leerbehoeften, materiaalinperkingen en de haalbaarheid in de klas. Bovendien voegt de integratie van Generatieve Artificiële Intelligentie (GenAI) in dit ontwerpproces complexiteit toe; hoewel GenAI kan assisteren bij ideevorming, brengt het het risico met zich mee dat de noodzaak van menselijk pedagogisch oordeel wordt vertroebeld. In de context van Vietnam, waar nationale curriculumhervormingen de nadruk leggen op competentiegerichte en geïntegreerde leerprocessen, is er een gebrek aan bewijs over hoe leraren in opleiding hun creatieve pedagogische gedragingen cultiveren bij het ontwerpen van STEAM-lessen en het gebruik van GenAI.

Methodologie
De studie maakte gebruik van een embedded mixed-methods case study-ontwerp met 63 leraren in het basisonderwijs in opleiding die ingeschreven stonden voor een 15-weekse universitaire cursus getiteld "STEAM educational projects in primary education" aan de Vietnam National University, Hanoi. De cursus volgde een design-based learning-traject, bewegend van conceptvorming naar lesplanning, prototypeconstructie, microteaching, feedback en herontwerp.

Dataverzameling omvatte:

Kwantitatief: Een retrospectieve pre-post enquête die Creatieve Pedagogische Gedragingen (CPB) mat over vier dimensies: genereren van ideeën, verdiepen/verfijnen van ideeën, openheid voor exploratie en reflectieve pedagogische agency.
Artefactanalyse: 18 groepslesplannen en STEAM-artefacten werden gescoord door twee universitair docenten met behulp van een rubric met zeven criteria (bijv. STEAM-integratie, haalbaarheid, uitvoering tijdens microteaching).
Kwalitatief: Open vragen in enquêtes en semi-gestructureerde interviews met 15 doelgericht geselecteerde studenten.
GenAI-gebruik: Zelfgerapporteerde gegevens over de frequentie en het doel van het gebruik van GenAI tijdens het ontwerpproces.

De analyse omvatte gepaarde t-testen voor de enquêtegegevens, descriptieve statistiek voor de rubricscores en een deductieve-inductieve thematische analyse voor de kwalitatieve gegevens. De studie vermeed expliciet causale claims en presenteerde de bevindingen als gerapporteerde ontwikkelingen en geassocieerde patronen.

Belangrijkste Resultaten

Ontwikkeling van Creatieve Pedagogische Gedragingen: De deelnemers rapporteerden een statistisch significante toename in de algehele CPB ( $t(34) = 5.58, p = 0.000$ ), waarbij de meest substantiële groei werd waargenomen in reflectieve pedagogische agency (winst = 0.24, $p < .001$ ). Dit duidt op een verschuiving naar het vermogen om ontwerpbeslissingen te beoordelen en deze op basis van bewijs te herzien.
Artefactkwaliteit versus Uitvoering: Rubricscores gaven aan dat de meerderheid van de projecten op een "bekwaam" niveau lag (Gemiddelde = 3.16/4). De sterkste criteria waren STEAM-integratie en haalbaarheid in Vietnamese klaslokalen. Daarentegen waren de scores voor microteaching-uitvoering en reflectie/herontwerp lager, wat suggereert dat hoewel studenten in staat waren levensvatbare concepten te ontwerpen, de praktische uitvoering en de iteratieve verfijning van onderwijsstrategieën minder ontwikkeld waren.
GenAI-gebruikspatronen: GenAI werd breed gebruikt (98,4% van de respondenten), primair voor ideevorming (79,4%), het verbinden van STEAM-componenten (69,8%) en het herzien van leerdoelen (66,7%). Het gebruik ervan voor kritische beoordeling, het controleren van ideeën of reflectie na de microteaching was echter aanzienlijk lager (15,9–25,4%). Er werd een negatieve correlatie gevonden tussen de frequentie van GenAI-gebruik en de CPB-winst ( $r = -0.35$ ), wat suggereert dat zware afhankelijkheid van AI zonder kritische aanpassing niet correleert met pedagogische groei.
Kwalitatieve Inzichten: Interviews onthulden dat studenten creativiteit niet zagen als de productie van nieuwe artefacten, maar als een proces van gedisciplineerde adaptatie. Studenten beschreven het reduceren van complexe technische ideeën tot leeftijdsgemeten taken, het lokaliseren van materialen, en het gebruiken van microteaching als een "stress-test" om gebreken in timing, instructies en betrokkenheid te identificeren. Ze maakten onderscheid tussen het gebruik van GenAI als een instrument om de ideeënruimte te vergroten versus het vervangen van hun eigen professionele oordeel.

Belangrijkste Bijdragen

Herconceptualisering van Creativiteit: De studie operationaliseert creatieve pedagogiek niet als een persoonlijkheidskenmerk of de nieuwheid van een product, maar als een observeerbaar, aanleerbaar gedrag dat het aanpassen van ideeën aan beperkingen (curriculum, materialen, tijd) en de rechtvaardiging van ontwerpkeuzes omvat.
STEAM-Docenteneducatie: Het toont aan dat STEAM design-based learning dient als een professionele leeromgeving waar leraren in opleiding transformeren van "aantrekkelijke productideeën" naar "pedagogisch valide wetenschappelijke leerervaringen".
GenAI in Ontwerp: De bevindingen dagen de aanname uit dat verhoogd AI-gebruik automatisch de creativiteit bevordert. In plaats daarvan benadrukken ze dat de pedagogische waarde van GenAI afhangt van de capaciteit van de gebruiker voor kritische evaluatie, lokalisatie en het behoud van menselijke agency in de ontwerpplus.
Methodologische Integratie: De studie combineert zelfrapportage, gemodereerde rubric-scoring en kwalitatieve interviews om een getrianguleerd beeld van het leren van leraren te bieden, waardoor wordt voorkomen dat creativiteit wordt gereduceerd tot enkel enquêtecijfers of tentoonstellingsproducten.

Betekenis en Claims
Het artikel claimt dat de studie empirisch bewijs levert voor het belang van gedisciplineerde pedagogische adaptatie in de docenteneducatie. Het betoogt dat om STEAM effectief te kunnen implementeren, leraren in opleiding moeten leren navigeren tussen innovatief ontwerp en de haalbaarheid in de klas. De studie stelt dat microteaching essentieel is, niet enkel als een prestatie-evaluatie, maar als een ontwerptest die verborgen pedagogische problemen blootlegt.

Wat betreft GenAI claimt de studie dat hoewel AI de ontwerpplek kan vergroten en het koppelen van STEAM-componenten kan faciliteren, het de rol van de leraar in het valideren, contextualiseren en ethisch aanpassen van inhoud niet kan vervangen. De betekenis ligt in het aantonen dat creatieve pedagogiek een geleerd professioneel oordeel is dat wordt ontwikkeld door cycli van ontwerp, uitvoering, feedback en herontwerp, in plaats van een statische dispositie. De auteurs waarschuwen tegen het overmatig claimen van causaliteit vanwege het ontwerp met één cohort en retrospectieve methode, maar stellen dat de bevindingen een robuust kader bieden voor het begrijpen van hoe leraren in opleiding de capaciteit ontwikkelen om STEAM-ideeën leerbaar te maken in de echte wereld.