Effect of brewers' yeast or beta-glucan derived from Saccharomyces cerevisiae on breast milk supply following preterm birth: The BLOOM randomised controlled trial

Technische Samenvatting: Effect van brouwersgist of bètaglucan op de moedermelkproductie na een vroeggeboorte (De BLOOM-trial)

Probleemstelling
Moedermelk is de optimale voeding voor premature baby's en vermindert aanzienlijk de risico's op mortaliteit en morbiditeit, zoals necrotiserende enterocolitis en laat ontstoken sepsis. Het is echter een uitdaging om de melkproductie na een vroeggeboorte op te zetten en te behouden, waarbij tot 8

8% van de moeders te maken krijgt met een vertraagde secretieactivatie. Hoewel galactogogen breed worden gebruikt op basis van anekdotisch bewijs, ontbreekt het aan hoogwaardig bewijs met betrekking tot de effectiviteit en veiligheid van specifieke middelen zoals brouwersgist (afgeleid van Saccharomyces cerevisiae) of bètaglucan. Voorafgaand aan deze studie was er geen gerandomiseerd gecontroleerd onderzoek (RCT) dat deze specifieke interventies voor het verhogen van de moedermelkproductie na een vroeggeboorte had geëvalueerd.

Methodologie
De BLOOM-studie was een multicenter, gerandomiseerde, klinisch-, onderzoeks- en deelnemersblinded, parallelgroep, placebo-gecontroleerde trial uitgevoerd in drie Australische tertiaire neonatale afdelingen.

• Deelnemers: 105 moeders van enkelvoudige of tweelingzwangerschappen die minder dan 34 weken zwangerschapsduur hadden bij de geboorte, werden binnen 72 uur na de bevalling gerekruteerd.
• Interventie: Deelnemers werden in een 1:1:1 ratio gerandomiseerd om gedurende zeven dagen een van de drie behandelingen te ontvangen:
  1. Brouwersgist (Saccharomyces cerevisiae).
  2. Bètaglucan (gezuiverd uit Saccharomyces cerevisiae).
  3. Placebo (microkristallijne cellulose).
     De dosering bestond uit zes capsules per dag (drie in de ochtend, drie in de avond) om blindering te waarborgen.
• Primaire uitkomstmaat: Totaal volume aan afgepompte moedermelk over een periode van 24 uur op dag 7 na de interventie.
• Secundaire uitkomstmaten: Omvatten moederlijke borstvoedingsuitkomsten (volume op dag 21, type voeding bij ontslag), veiligheidsuitkomsten (bijwerkingen bij de moeder, adverse events) en uitkomsten voor de zuigeling (groeicijfers, verblijfsduur, samenstelling van de voeding).
• Analyse: Er werd een intention-to-treat benadering gebruikt. De primaire analyse maakte gebruik van lineaire regressie, gecorrigeerd voor onderzoekscentrum en baseline melkvolume, met multiple imputatie voor ontbrekende gegevens. Een p-waarde van <0,025 was vereist voor statistische significantie om rekening te houden met twee geplande vergelijkingen.

Belangrijkste Resultaten

• Primaire uitkomstmaat: Op dag 7 was het gecorrigeerde gemiddelde verschil in dagelijks afgepompt moedermelkvolume tussen de groep met brouwersgist en de placebogroep 94 mL/dag (95% BI -51 tot 239 mL/dag; P = 0,20). Het verschil tussen de bètaglucangroep en de placebo was -25 mL/dag (95% BI -173 tot 123 mL/dag; P = 0,74). Geen van beide vergelijkingen bereikte statistische significantie.
• Secundaire uitkomsten:
  • Moeder: Op dag 21 waren de gemiddelde dagelijkse volumes respectievelijk 715 mL (gist), 601 mL (bètaglucan) en 583 mL (placebo), zonder significante verschillen tussen de groepen. Het aandeel vrouwen dat borstvoeding bleef geven bij ontslag of op de gecorrigeerde termijn was vergelijkbaar tussen de groepen (respectievelijk 81%, 63% en 76%).
  • Zuigeling: Er werden geen significante verschillen tussen de groepen waargenomen in cumulatieve enterale voedingsvolumes, exclusieve voorziening van de eigen melk van de moeder, groeiz-scores of de duur van het ziekenhuisverblijf.
  • Veiligheid: Bijwerkingen bij de moeder werden in vergelijkbare frequenties gerapporteerd over alle groepen. Er traden drie ernstige bijwerkingen (serious adverse events) op, die alle drie als gerelateerd aan postnatale complicaties werden beschouwd en niet aan de studiebehandeling. Er vond geen moedersterfte of zuigelingsterfte plaats.
• Therapietrouw: Er werd een matige therapietrouw gerapporteerd, waarbij 57% van de vrouwen 90% of meer van de toegewezen doses innam. De therapietrouw was het hoogst in de groep met brouwersgist (72%).

Betekenis en Claims
De auteurs concluderen dat de trial onconcludente bewijzen levert dat kortstondige toediening van brouwersgist of bètaglucan de productie van moedermelk na een vroeggeboorte verbetert. Zij benadrukken echter dat deze bevindingen een klinisch relevante verbetering niet uitsluiten, met name voor brouwersgist. Het 95%-betrouwbaarheidsinterval voor het effect van brouwersgist omvat verschillen die vergelijkbaar zijn met die gezien bij farmaceutische galactogogen zoals domperidon.

De studie benadrukt dat hoewel bètaglucan alleen waarschijnlijk geen betekenisvol verschil zal opleveren, het potentieel van brouwersgist om een voordeel te bieden verdere investigatie rechtvaardigt. De auteurs stellen dat de huidige kleine steekproefomvang en de matige therapietrouw klinisch relevante effecten kunnen hebben gemaskeerd. Bijgevolg pleiten zij voor grotere, voldoende gepowereerde studies met mogelijk langere interventieperioden om definitief bewijs te leveren met betrekking tot de effectiviteit en veiligheid van brouwersgist als galactogoon voordat er klinische aanbevelingen kunnen worden gedaan. De studie onderstreept de noodzaak van een rigoureuze evaluatie van supplementen die breed worden gepromoot op basis van anekdotisch bewijs.