📄 medicine

Bond Strength of Three Ion-Releasing Restorative Materials to Primary Dentin Following Silver Fluoride Pretreatment: An In Vitro Study

Deze in vitro studie vond dat hoewel het alkasietmateriaal Cention Forte over het algemeen een superieure scherverbinding met primair dentine vertoonde vergeleken met glaasionomeercementen, voorbehandeling met zilverfluoride de prestaties van alle drie de materialen gelijk trok en de bindingssterkte van Cention Forte licht verminderde, waarbij veroudering een minimaal algemeen effect had.

Oorspronkelijke auteurs: Zeynep Keleş Tepeli, Zülfikar Zahit Çiftçi, Nurgül Çetin Tuncer

Gepubliceerd 2026-07-08

📖 4 min leestijd☕ Koffiepauze-leesvoer

CC BY 4.0

Oorspronkelijke auteurs: Zeynep Keleş Tepeli, Zülfikar Zahit Çiftçi, Nurgül Çetin Tuncer

Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). ✨ Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer

Stel je voor dat de melktanden van je kind als oude, licht versleten houten vloeren zijn. Soms raken deze vloeren beschadigd door "cariës" (rot). Om dit te repareren, moesten tandartsen vroeger grote stukken van de vloer afschuren, wat eng en pijnlijk was voor kinderen.

Nu is er een mildere manier genaamd SMART (Silver-Modified Atraumatic Restorative Treatment). Het is alsof je een pleister op de vloer aanbrengt zonder deze te veel af te schuren. Maar het lastige deel is: voordat je de pleister aanbrengt, brengt de tandarts de beschadigde plek misschien eerst in met een speciale zilveren vloeistof (Silver Fluoride) om de rot te doden.

Deze studie stelde een eenvoudige vraag: Als we de vloer eerst met deze zilveren vloeistof beschilderen, welk type "pleistermateriaal" plakt dan het beste?

De onderzoekers testten drie verschillende pleistermaterialen op melktanden:

Fuji IX: Een dik, traditioneel glascement (zoals een zware betonpleister).
Fuji II LC: Een glascement gemengd met een beetje hars dat uithardt onder een blauw licht (zoals een pleister die een UV-lamp nodig heeft om te stollen).
Cention Forte: Een nieuwer, "alkasiet"-materiaal (denk hierbij aan een hoogtechnologische, supersterke polymeerpleister).

Ze testten deze pleisters in drie verschillende scenario's:

Scenario A: Op een perfect gezonde vloer (Gezond Dentine).
Scenario B: Op een vloer die kunstmatig gerot was (Demineraliseerd Dentine).
Scenario C: Op een gerote vloer die eerst met de zilveren vloeistof werd beschilderd (Silver Fluoride Pretreatment).

Ze simuleerden ook jarenlang kauwen en temperatuurveranderingen (hete koffie, koud ijs) door de tanden door een "thermische cyclingsmachine" te halen, wat een soort stress-test voor de pleisters is.

Wat ze vonden

1. De "Superpleister" (Cention Forte)
Op gezonde tanden en zelfs op gerote tanden zonder de zilveren verf, was Cention Forte de duidelijke winnaar. Het plakte ongeveer drie keer beter dan de andere twee materialen. Het was alsof je een supersterke industriële lijm gebruikte in plaats van gewone lijm.

2. Het effect van de zilveren verf
Toen ze de gerote tanden eerst met de zilveren vloeistof beschilderden, werd het interessant.

De zilveren verf werkte als een barrière. Het maakte het voor elk type pleister moeilijker om te plakken.
Cention Forte hield nog steeds het beste vast, maar de grip nam aanzienlijk af door de zilveren verf.
Fuji IX en Fuji II LC veranderden niet veel; ze hadden het al moeilijk, en de zilveren verf maakte het niet veel slechter (of beter).
Cruciaal: Zodra de zilveren verf erop zat, verdween het verschil tussen de drie materialen. Ze plakten allemaal ongeveer even slecht.

3. De "Verouderingstest"
Ze controleerden of de pleisters er na gesimuleerde jaren van kauwen af zouden vallen.

Voor gezonde tanden en eenvoudige gerote tanden maakte de tijd niet echt uit; de pleisters bleven zitten.
Echter, op de met zilver beschilderde tanden was de tijd een probleem. De pleisters van Cention Forte en Fuji II LC werden zwakker na de stress-test. De Fuji IX-pleister werd zelfs iets sterker (of bleef gelijk), maar was nog steeds de zwakste overall.

De Kern van het Verhaal

Denk er zo over na:

Als je een gezonde of licht beschadigde tand repareert, is Cention Forte de sterkste lijm die je kunt gebruiken.
Als je de zilveren vloeistof gebruikt (om de rot te stoppen), werkt dit als een laag was op de vloer. Het maakt het voor elke lijm veel moeilijker om te plakken.
Hoewel de zilveren vloeistof Cention Forte zwakker maakt, blijft het de beste keuze overall, zelfs als het niet meer zo sterk is als voorheen.
De andere twee materialen (Fuji IX en Fuji II LC) zijn redelijk, maar ze plakken niet zo goed als Cention Forte, en de zilveren vloeistof helpt hen niet om beter te plakken.

Kortom: De nieuwe "superpleister" (Cention Forte) is de sterkste, maar als je eerst de zilveren vloeistof gebruikt (om de rot te stoppen), verliest hij een deel van zijn superkrachten. De zilveren vloeistof zorgt er ook voor dat de andere pleisters ongeveer even goed presteren als elkaar, wat over het algemeen lager is dan de superpleister.

Technische Samenvatting: Bindsterkte van drie ionen-vrijgevende restauratiematerialen aan primair dentine na behandeling met zilverfluoride

Probleemstelling
Tandcariës in primaire tanden vormt aanzienlijke uitdagingen, met name voor pediatrische patiënten met gedragsproblemen of speciale zorgbehoeften. Hoewel traditionele restauratietechnieken vaak uitgebreide caviteitspreparatie vereisen en kunnen leiden tot pulpexpositie, zijn minder invasieve benaderingen zoals Atraumatische Restauratieve Behandeling (ART) en Silver-Modified Atraumatische Restauratieve Behandeling (SMART) als levensvatbare alternatieven naar voren gekomen. Deze technieken vertrouwen zwaar op de adhesie van fluoride-vrijgevende restauratiematerialen aan dentinsubstraten die gezond, cariësdragend of behandeld kunnen zijn met Silver Diamine Fluoride (SDF) of Silver Fluoride (SF). Echter, de langetermijnstabiliteit en bindsterkte van deze materialen onder variërende klinische omstandigheden—specifiek op gedemineraliseerd dentin behandeld met SF en onderhevig aan veroudering—blijven onvoldoende begrepen. Deze studie adresseert de noodzaak om de schuifbindsterkte (shear bond strength, SBS) van drie verschillende ionen-vrijgevende materialen onder deze specifieke condities te evalueren en te vergelijken.

Methodologie
Deze in vitro studie maakte gebruik van 180 geëxtraheerde primaire tweede molaren, die werden gecategoriseerd in gezond dentin, kunstmatig gedemineraliseerd dentin, en kunstmatig gedemineraliseerd dentin behandeld met Silver Fluoride (SF). De tanden werden verdeeld in 18 groepen op basis van drie restauratiematerialen en drie dentinoppervlakcondities, met verdere onderverdeling voor thermische cycli.

Geteste materialen:
1. Fuji IX (FIX): Hoogviskeus glaasionomeercement (HVGIC).
2. Fuji II LC (FII): Resin-gemodificeerd glaasionomeercement (RMGIC).
3. Cention Forte (CF): Een alkasietmateriaal.
Experimenteel protocol:
- Demineralisatie: Kunstmatige cariëslaesies werden geïnduceerd met behulp van een pH-cyclisch protocol (14 dagen) bestaande uit afwisselende immersie in demineraliserende en remineraliserende oplossingen.
- SF-prebehandeling: Specifieke groepen ontvingen een eenminuut durende applicatie van een SF-oplossing (Riva Star Aqua) op gedemineraliseerd dentin.
- Restauratie: Materialen werden toegepast met behulp van 4 mm interne diameter mallen. Cention Forte vereiste een door de fabrikant voorgeschreven primer; Fuji II LC werd licht uitgehard; Fuji IX werd chemisch uitgehard.
- Veroudering: De helft van de specimens onderging 500 thermische cycli (5°C tot 55°C) om veroudering te simuleren, terwijl de andere helft niet aan thermische cycli werd onderworpen.
- Testen: De schuifbindsterkte werd gemeten in megapascal (MPa) met behulp van een universele testmachine. Breukmodi werden geanalyseerd via stereomicroscopie, en oppervlaktemorfologie werd onderzocht met behulp van Scanning Elektronenmicroscopie (SEM).

Belangrijkste Resultaten

Prestaties van het materiaal op gezond en cariësdragend dentin: Cention Forte (CF) vertoonde een significant hogere schuifbindsterkte vergeleken met zowel Fuji IX (FIX) als Fuji II LC (FII) op zowel gezonde als kunstmatig cariësdragende dentinoppervlakken ( $p < 0,05$ ). Er werd geen significant verschil waargenomen tussen FIX en FII op deze oppervlakken.
Effect van Silver Fluoride (SF) prebehandeling: Op SF-behandeld gedemineraliseerd dentin waren de bindsterktes van alle drie de materialen lager vergeleken met hun prestaties op onbehandeld dentin. Opvallend genoeg verdwenen de significante verschillen tussen de materialen op gezond en cariësdragend dentin bij SF-behandeld dentin ( $p > 0,05$ ), wat aangeeft dat de SF-applicatie de bindprestaties van de geteste materialen gelijkmatig maakte, zij het bij lagere algehele waarden.
Impact van veroudering (thermische cycli):
- Op gezond en cariësdragend dentin had veroudering een beperkt algemeen effect op de bindsterkte van de materialen.
- Op SF-behandeld dentin verminderde veroudering de bindsterkte van FII en CF significant ( $p < 0,05$ ), terwijl FIX ongevoelig bleef voor thermische cycli.
- Specifiek voor CF was de afname van de bindsterkte op SF-behandeld dentin na veroudering statistisch significant vergeleken met de niet-thermisch gecycleerde groepen.
Breukanalyse: Adhesieve en gemengde breuken waren de meest voorkomende breuktypen in alle groepen, zonder significante verschillen in breukmodi tussen de groepen.

Betekenis en Claims
De auteurs concluderen dat de bindprestaties van fluoride-vrijgevende restauratiematerialen sterk worden beïnvloed door het dentinsubstraat en de toepassing van SF-prebehandeling. Hoewel Cention Forte superieure bindsterkte vertoonde onder de meeste condities (gezond en cariësdragend dentin), werd de prestatie ervan aanzienlijk aangetast door de SF-prebehandeling en daaropvolgende veroudering.

De studie suggereert dat clinici voorzichtig moeten zijn bij de selectie van restauratiematerialen voor SMART-protocollen. Hoewel Cention Forte over het algemeen de hoogste bindsterkte biedt, vermindert de toepassing van SF de adhesie van dit materiaal aan gedemineraliseerd dentin aanzienlijk. Daarentegen, hoewel Fuji IX en Fuji II LC een lagere initiële bindsterkte vertoonden, behielden zij een consistentertere prestatie op SF-behandeld dentin, waarbij Fuji IX een veerkracht tegen verouderingseffecten toonde in deze specifieke context. De bevindingen beogen een richting te geven aan de materiaalkeuze voor ART en SMART technieken, waarbij wordt benadrukt dat hoewel SF helpt bij het stoppen van cariës, het ook interface-uitdagingen introduceert die de bindingsdynamiek van moderne restauratiematerialen veranderen.

Beperkingen
De auteurs erkennen beperkingen, waaronder potentiële variaties in dentindiepte en kenmerken die niet volledig gestandaardiseerd konden worden, het gebruik van een beperkt aantal thermische cycli (500) wat veroudering op lange termijn slechts gedeeltelijk simuleert, en het onvermogen om de operator te blinden vanwege de zichtbare kleurverschillen tussen de materialen.

Wat ze vonden

De Kern van het Verhaal

Meer zoals dit