Impact of loneliness on disability-free life expectancy among older adults: A comparative study of France and Japan

Stel je je leven voor als een lange roadtrip. Een lange tijd waren wetenschappers en artsen geobsedeerd door het tellen van hoeveel mijlen je kunt rijden voordat de motor uiteindelijk het begeeft—dat wordt "levensverwachting" genoemd. Maar in de afgelopen jaren is het gesprek verschoven. Het gaat niet meer alleen om de totale afstand; het gaat erom hoeveel van die mijlen je met een draaiende motor kunt doorbrengen, zonder dat de auto hapert, stilvalt of constant reparaties nodig heeft. Dit is wat onderzoekers "gezonde levensverwachting" noemen (disability-free life expectancy). Het is het aantal jaren dat je kunt verwachten te leven terwijl je nog steeds in staat bent om de dingen te doen waar je van houdt, zoals naar de winkel lopen, een maaltijd koken of spelen met je kleinkinderen, zonder hulp nodig te hebben.

Stel je nu een passagier voor in die auto die niet fysiek aan het rijden is, maar op de achterbank zit en zich volkomen alleen voelt. Deze passagier is "eenzaamheid". Anders dan fysieke isolatie (wat simpelweg betekent dat er niemand in de auto zit), is eenzaamheid dat zware, ongemakkelijke gevoel dat de auto leeg is, zelfs als hij vol zit, of dat je losgekoppeld bent van de wereld buiten. In het afgelopen decennium zijn wetenschappers zich gaan realiseren dat deze eenzame passagier de motor van de auto daadwerkelijk in de problemen kan brengen, waardoor deze eerder uitvalt. Maar gebeurt dit op dezelfde manier in elk land? Veroorzaakt een eenzame passagier in een auto in Parijs dezelfde schade als een eenzame passagier in een auto in Tokio? Dat is de grote vraag die deze studie probeert te beantwoorden.

De Grote Eenzame Roadtrip: Frankrijk versus Japan

Twee landen, Frankrijk en Japan, besloten heel goed en heel gedetailleerd naar dit probleem te kijken. Beide plaatsen zijn als drukke snelwegen waar de bevolking steeds ouder wordt, maar ze rijden heel anders. Japan is als een auto waarvan de passagiers veel sneller oud worden dan in Frankrijk, en de twee landen hebben verschillende benaderingen gekozen voor het omgaan met de eenzame passagier op de achterbank. Japan heeft een specifieke minister die zich bezighoudt met het bestrijden van eenzaamheid, terwijl Frankrijk het probleem heeft aangepakt zonder één centrale "eenzaamheidsfixer".

De onderzoekers wilden zien of het gevoel van eenzaamheid de "gezonde" mijlen die je kunt rijden daadwerkelijk verkort. Ze keken naar twee enorme groepen mensen: meer dan 3.700 oudere volwassenen in Frankrijk en bijna 3.500 in Japan. Ze volgden deze mensen decennialang en vroegen hen elke paar jaar: "Hoe vaak voel je je eenzaam?" en "Kun je nog steeds je dagelijkse taken uitvoeren zonder hulp?". Ze gebruikten een speciaal computermodel (denk aan een supergeavanceerde GPS-simulator) om te voorspellen hoeveel jaren deze mensen zonder beperkingen zouden leven op basis van hun eenzaamheidsniveau: nooit eenzaam, af en toe eenzaam, of vaak eenzaam.

De Bevindingen: Een Verhaal van Twee Wegen

Dit is wat de gegevens onthulden, en het is een verrassing.

Ten eerste is de eenzame passagier absoluut een probleem voor de motor van de auto op beide plekken. Mensen die rapporteerden zich "vaak" eenzaam te voelen, hadden minder jaren te leven en minder jaren van een gezond, beperkingsvrij leven vergeleken met degenen die zich nooit eenzaam voelden. Het is alsof de eenzame passagier extra gewicht op de motor legt, waardoor deze sneller slijt.

Echter, de manier waarop dit gewicht de motor beïnvloedt, verschilt in Frankrijk en Japan.

In Frankrijk lijkt de motor een soort "weerbaarheidsdrempel" te hebben. De gegevens suggereren dat het zich "af en toe" eenzaam voelen niet echt veranderde aan de voorspelde gezonde jaren voor Franse mannen en vrouwen. Het was pas wanneer de eenzaamheid "vaak" of chronisch werd, dat de gezonde jaren significant begonnen te dalen. Het is alsoal de Franse auto een paar hobbelige stukken eenzaamheid kan verdragen zonder stil te vallen, maar als de passagier de hele reis eenzaam blijft, de motor echt begint te worstelen.

In Japan is het verhaal anders. De Japanse motor lijkt veel gevoeliger voor elk teken van eenzaamheid. Zelfs het zich "af en toe" eenzaam voelen was gekoppeld aan een daling in de gezonde levensverwachting. Hoe vaker de passagier zich eenzaam voelde, hoe minder gezonde jaren zij hadden. Het is alsof de Japanse auto een zeer gevoelig alarmsysteem heeft: zodra de passagier zich een beetje eenzaam voelt, vertoont de motor al tekenen van slijtage. De studie vond dat er voor Japanse mannen en vrouwen een duidelijke, stapsgewijze daling was: hoe eenzamer zij zich voelden, hoe korter hun gezonde leven werd.

Het Grotere Plaatje: Wie Rijdt het Gezondst?

Hier is het meest verrassende deel van de reis. Hoewel eenzaamheid een groter probleem was voor de Japanse motor in termen van gevoeligheid, werden de Japanse bestuurders nog steeds verwacht meer "gezonde" mijlen te rijden dan de Franse bestuurders, ongeacht hoe eenzaam ze zich voelden.

Stel je twee auto's voor. De Japanse auto is gebouwd met een echt sterke, duurzame motor die nog lang soepel blijft draaien, zelfs als de passagier een beetje eenzaam wordt. De Franse auto daarentegen heeft een motor die over het algemeen wat sneller lijkt te slijten, ongeacht of de passagier eenzaam is of niet. Zelfs de Japanners die zich "vaak" eenzaam voelden, hadden nog steeds meer gezonde jaren over dan de Fransen die zich "vaak" eenzaam voelden.

Waarom het Verschil?

De onderzoekers suggereren dat cultuur de monteur achter deze verschillen kan zijn. In Japan, waar gemeenschap en erbij horen een groot deel van het leven vormen, kan het toegeven dat je je eenzaam voelt een teken zijn dat je echt, diep verbonden bent met de groep. Dus wanneer een Japanner zegt dat hij eenzaam is, zelfs maar "soms", kan dat betekenen dat hij zich in een veel ernstigere situatie bevindt dan iemand in Frankrijk die hetzelfde zegt. In Frankrijk, waar individualisme gebruikelijker is, kan het gevoel van eenzaamheid een meer gevarieerde ervaring zijn — soms is het gewoon een slechte dag, en soms is het een crisis. Deze mix kan ervoor zorgen dat de "af en toe" eenzaamheid in Frankrijk gemiddeld genomen minder gevaarlijk lijkt.

Daarnaast heeft Japan meer "rustplaatsen" gebouwd voor zijn oudere bestuurders, zoals gemeenschapscentra en programma's om hen actief en verbonden te houden. Deze kunnen helpen om de Japanse motoren in het algemeen langer te laten draaien. Frankrijk, hoewel het probeert te verbeteren, heeft nog niet zoveel van deze gestructureerde stops, wat zou kunnen verklaren waarom de Franse bestuurders over het algemeen minder gezonde jaren overhouden, ongeacht hun eenzaamheid.

De Kern van het Verhaal

Deze studie zegt niet dat eenzaamheid een opgelost probleem is of dat we een magische oplossing hebben. Het laat simpelweg zien dat eenzaamheid een serieus risico vormt voor onze gezondheid en ons vermogen om onafhankelijk te leven. Het suggereert dat hoewel eenzaamheid iedereen pijn doet, het mensen op verschillende manieren kan raken, afhankelijk van waar ze wonen en hoe hun samenleving met het onderwerp omgaat. Voor beleidsmakers is de les duidelijk: we moeten aandacht besteden aan eenzaamheid, maar we moeten ook begrijpen dat een "one-size-fits-all" aanpak niet werkt. Of je nu door Parijs of Tokio rijdt, het is essentieel om de eenzame passagier ervan te weerhouden de controle over de auto over te nemen voor een lange, gezonde rit.