First record of Limnocharis flava (L.) Buchenau (Alismataceae) from the Coromandel Coast of Tamil Nadu India

Wetlands behoren tot de meest productieve ecosystemen op aarde; ze fungeren als natuurlijke filters die water zuiveren en een thuis bieden aan talloze soorten. Deze delicate omgevingen zijn echter voortdurend aan verandering onderhevig, soms door de komst van planten uit verre landen. Wanneer een plantensoort naar een nieuwe regio verhuist waar deze voorheen nooit is gegroeid, wordt dit een nieuwe distributie-opname genoemd. Als die plant zich snel verspreidt en de lokale vegetatie verdringt, wordt het een invasieve soort, in staat om de waterdoorstroming te veranderen, het zuurstofgehalte te verlagen en het volledige karakter van het habitat te wijzigen. Begrijpen waar deze planten worden gevonden en hoe ze zich verplaatsen, is essentieel voor het beschermen van de lokale biodiversiteit en het effectief beheren van waterbronnen.

In het district Thiruvallur in Tamil Nadu, nabij de stad Chennai, heeft een team van onderzoekers onlangs een plant ontdekt die voorheen nog nooit in het wild in dit deel van India was gezien. Tijdens het inventariseren van de waterplanten van het Mittanamalli-meer verzamelden zij een exemplaar van een geelbloemige waterplant die wetenschappelijk bekend staat als Limnocharis flava. Hoewel deze plant inheems is in tropisch Amerika, werd hij meer dan een eeuw geleden geïntroduceerd in Zuidoost-Azië als een ornamentale tuinplant. In de loop der tijd heeft de plant zich verspreid over vele delen van India en is hij verschenen in staten zoals Kerala, Karnataka en Tripura, maar hij was tot deze specifieke collectie nog nooit officieel vastgesteld in Tamil Nadu. De onderzoekers bevestigden de identiteit van de plant door deze te vergelijken met bekende specimens in grote herbariums en door botanische literatuur te raadplegen, waarmee werd vastgesteld dat dit de eerste keer is dat de soort in de staat is gedocumenteerd.

De plant zelf is een robuuste aquatische herb die een enkel jaar kan groeien of meerdere jaren kan leven. De plant rijst uit het water op driehoekige stengels die een hoogte van wel 30 centimeter kunnen bereiken, ondersteund door vezelige wortels. De bladeren groeien in clusters en zijn gevormd als brede ovalen, glanzend en glad, met randen die licht golvend zijn. De plant produceert heldergele bloemen die in kleine groepjes aan de top van de stengels zijn gerangschikt. Deze bloemen hebben drie groene, bootvormige kelkbladen en drie bloemblaadjes die aan de randen licht golvend zijn. De plant plant zich agressief voort door tot wel één miljoen zaden per jaar te produceren, en kan zich ook verspreiden via kleine plantjes die zich op de bloemstelen vormen en wortel schieten in de modder of weg drijven op het water. Deze dubbele voortplantingsmethode stelt de plant in staat om dichte matten te vormen die grote wateroppervlakten kunnen bedekken.

De ontdekking bij het Mittanamalli-meer plaatst de plant in een nieuwe ecologische context. De onderzoekers vonden de plant groeiend op een hoogte van 70 meter, waarbij hij het water deelt met andere veelvoorkomende wetlandplanten zoals lisdodden, Commelina benghalensis en lotus. De plant werd waargenomen tijdens het bloeien en het produceren van vruchten tussen oktober en februari. De aanwezigheid van de plant in dit meer is significant omdat het een zuidelijke expansie van de soort binnen het schiereiland van India markeert. De verspreiding van dergelijke planten wordt vaak gefaciliteerd door de beweging van water, vogels en menselijke activiteiten, waaronder de handel in rijst en het vrijlaten van ornamentale planten in de natuur.

De auteurs van de studie benadrukken dat deze nieuwe opname de noodzaak onderstreept voor nauwlettende monitoring van de wetlands in de regio. Omdat Limnocharis flava dikke lagen op het wateroppervlak kan vormen, vormt het een risico voor inheemse planten door zonlicht te blokkeren en het zuurstofgehalte in het water te verlagen. De onderzoekers adviseren regelmatige surveys van meren zoals het Mittanamalli-meer om de verspreiding van de plant te volgen. Zij suggereren dat beheersstrategieën onder meer het fysiek verwijderen van de planten kunnen omvatten, het verkennen van het gebruik van de plant als veevoer, of het benutten ervan om zware metalen uit het water te zuiveren. Door te begrijpen waar deze planten zich bevinden en hoe ze zich gedragen, kunnen lokale autoriteiten en gemeenschappen vroegtijdig actie ondernemen om de gezondheid van hun wetlands en de inheemse soorten die daarvan afhankelijk zijn te beschermen.