📄 agriculture

Probiotic additives (Lacticaseibacillus rhamnosus RC007 and Lactiplantibacillus plantarum RC009) modulates gut microbiota and systemic biochemical markers associated with improved growth performance in post weaning pigs under field conditions

Deze veldstudie toont aan dat het aanvullen van post-weaning varkensdiëten met *Lacticaseibacillus rhamnosus* RC007 of *Lactiplantibacillus plantarum* RC009 de groei prestaties significant verbetert door de samenstelling van de darmmicrobiota, metabole functies en systemische biochemische markers te moduleren.

Oorspronkelijke auteurs: Maite Corti Isgro, Alejandra Paola Magnoli, Valeria Lorena Poloni, María Julieta Luna, Dardo Roma, Laureano Giordano, Danilo Ceschin, Mañas Fernando, Alicia Carranza, Lilia Renée Cavaglieri, Julián Pa

Gepubliceerd 2026-07-09

📖 5 min leestijd🧠 Diepgaand

CC BY 4.0

Oorspronkelijke auteurs: Maite Corti Isgro, Alejandra Paola Magnoli, Valeria Lorena Poloni, María Julieta Luna, Dardo Roma, Laureano Giordano, Danilo Ceschin, Mañas Fernando, Alicia Carranza, Lilia Renée Cavaglieri, Julián Parada

Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). ✨ Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer

Stel je voor dat het leven van een varkensgeitje lijkt op dat van een student die aan een nieuwe, stressvolle schoolperiode begint. De "spenen"-fase (wanneer ze stoppen met drinken van de moeder en beginnen met het eten van vast voedsel) is als die eerste week op school: ze worden gescheiden van hun moeder, verplaatst naar een nieuwe klas, gemengd met kinderen uit andere klassen, en gedwongen om een compleet ander lunchmenu te eten. Dit veroorzaakt veel stress, wat hun "tuin in de darmen" (hun spijsverteringsstelsel) chaotisch kan maken, wat leidt tot slechte groei en ziekte.

Al een lange tijd gebruiken boeren antibiotica om de tuinen in de darmen van de varkens netjes te houden en hen te helpen groeien. Maar net zoals het overmatig gebruik van medicijnen bij mensen, heeft dit "superbacteriën" gecreëerd die moeilijk te doden zijn. Daarom zoeken wetenschappers naar een natuurlijke manier om de darmen van de varkens te laten floreren zonder antibiotica.

Dit artikel gaat over een veldtest waarbij onderzoekers twee verschillende "probiotische helpers" (goede bacteriën) hebben getest om te zien of ze een betere vervanging kunnen zijn voor antibiotica.

Het Experiment: De Drie Teams

De onderzoekers richtten een grote commerciële varkenshouderij in en verdeelden de biggetjes in drie teams:

Het Controle Team (CG): At een standaard dieet zonder speciale toevoegingen.
Het LP9 Team: At het standaard dieet plus een specifieke probioticum genaamd Lactiplantibacillus plantarum (RC009). Zie dit als het toevoegen van een specif kind type "tuinmest" aan hun voer.
Het LR7 Team: At het standaard dieet plus een andere probioticum genaamd Lacticaseibacillus rhamnosus (RC007). Dit is een ander soort "mest".

Ze volgden deze varkens vanaf het moment dat ze werden gesneden (21 dagen oud) tot ze ongeveer 70 dagen oud waren. Ze wogen ze, controleerden hun bloed en namen zelfs ontlastmonsters om te zien wat er in hun darmen leefde.

Wat Ze Vonden: De Resultaten

1. De Groeiwedstrijd

Het LR7 Team (De Sterpresteerder): Deze varkens waren de duidelijke winnaars. Aan het einde van de studie waren ze aanzienlijk zwaarder dan het Controle Team. Gemiddeld waren ze ongeveer 2,2 kg (bijna 5 pond) zwaarder dan de varkens op het standaarddieet. Ze groeiden sneller en consistenter gedurende de hele periode.
Het LP9 Team (De Langzame Starter): Deze varkens hadden een hobbelig traject. In het begin groeiden ze zelfs een beetje langzamer dan het Controle Team. Echter, ze haalden uiteindelijk hun in en eindigden zelfs iets zwaarder dan het Controle Team aan het einde van de periode. De onderzoekers suggereren dat dit komt doordat de spijsvertering van de vellenjes wat extra tijd nodig had om te wennen aan dit specifieke type bacterie.
Het Controle Team: Zij groeiden normaal, maar niet zo goed als het LR7-team.

2. De Bloedcontrole
De onderzoekers keken naar het bloed van de varkens om te zien hoe gezond hun interne organen waren.

Stressniveaus: Ze maten een marker genaamd MDA, wat een soort "roestindicator" is die laat zien hoeveel schade stress aanricht in het lichaam. Beide probioticateams hadden aan het begin lagere "roestniveaus", wat suggereert dat er minder stressschade was, hoewel dit verschil aan het einde wat vervaagde.
Lever en Cholesterol: De studie vond dat de varkens die de probiotica aten betere leverfunctiemarkers en cholesterolwaarden hadden vergeleken met de controlegroep. Specifiek vertoonde het LR7-team een sterke link tussen hun verbeterde groei en een gezondere bloedchemie.

3. De Tuin in de Darmen (Microbiota)
De onderzoekers keken diep in de bacteriën die in de ontlasting van de varkens leefden (wat de darmen vertegenwoordigt).

Het Controle Team: Hun darmbacteriën zagen er wat chaotischer en gevarieerder uit, met enkele "onkruiden" (minder nuttige bacteriën) die vaker voorkwamen.
Het LR7 Team: Hun darmbacteriën vormden een zeer compacte, georganiseerde groep. Het was alsof de probioticum de goede bacteriën hielp om bij elkaar te blijven en de slechte bacteriën te verdringen. Ze zagen een toename van bacteriën die goed zijn in het afbreken van plantaardige vezels en het produceren van energie (zoals butyraat).
Het LP9 Team: Hun darmen zagen er zeer vergelijkbaar uit met die van het Controle Team, wat betekent dat deze specifieke probioticum de bacteriële samenstelling niet drastisch veranderde, ook al groeiden de varkens op de lange termijn wel iets beter.

4. De Verborgen Fabriek (Metabole Routes)
Met behulp van computermodellering voorspelden de onderzoekers wat de bacteriën in staat waren om te doen. Ze ontdekten dat de probioticateams een darmmicrobioom hadden dat genetisch "geprogrammeerd" was om beter te zijn in het maken van essentiële aminozuren (de bouwstenen van eiwit). Het is alsof de darmbacteriën van het probioticateam een beter blauwdruk hadden voor het bouwen van spieren en groei, zelfs als we de werkelijke bouwstenen niet direct hebben gemeten.

De Kern van het Verhaal

Deze studie laat zien dat het toevoegen van specifieke "goede bacteriën" aan varkensvoer kan helpen om varkens groter en gezonder te laten groeien tijdens de stressvolle spenperiode, wat potentieel de noodzaak voor antibiotica kan vervangen.

L. rhamnosus (RC007) was de absolute kampioen, waardoor varkens sneller groeiden, gezonder bleven en hun darmbacteriën beter organiseerden.
L. plantarum (RC009) hielp ook, maar het duurde iets langer voordat de varkens gewend waren aan de verandering voordat ze sneller begonnen te groeien.

Het artikel concludeert dat deze probiotica werken door de "tuin in de darmen" te veranderen en de interne chemie van het lichaam te verbeteren, wat leidt tot betere groei prestaties onder echte omstandigheden op de boerderij.

Technische Samenvatting: Probiotische Additieven in Post-weaning Varkens

Probleemstelling
De post-weaning fase in de intensieve varkenshouderij (doorgaans 21–28 dagen oud) vertegenwoordigt een kritieke periode die wordt gekenmerkt door fysiologische, immunologische en nutritionele stress. Varkenspluiken worden geconfronteerd met abrupte overgangen van een op melk gebaseerd vloeibaar dieet naar vast voer, scheiding van de zeug en vermenging met andere legers. Deze stressoren leiden vaak tot intestinale inflammatie, verhoogde mucosale permeabiliteit, verminderde voederinname, beperkte groei en diarree. Historisch gezien zijn niet-therapeutische antibiotica gebruikt om deze problemen te verzachten en de gemiddelde dagelijkse groei (ADG) te verbeteren; echter heeft het willekeurige gebruik ervan geleid tot de opkomst van multidrug-resistente bacteriën, wat de noodzaak voor effectieve alternatieven vergroot. Hoewel probiotica als een potentiële oplossing zijn naar voren gekomen, is hun effectiviteit vaak stam-afhankelijk, en worden verbeteringen in productieve prestaties niet consistent waargenomen in verschillende studies. Bovendien blijven de specifieke mechanismen waarmee probiotica de systemische biochemische markers en de samenstelling van de darmmicrobiota onder veldomstandigheden beïnvloeden, nog onvoldoende onderzocht.

Methodologie
De studie werd uitgevoerd als een veldproef op een commercieel drie-locaties varkensbedrijf in Córdoba, Argentinië, waarbij 1.187 varkens deelnamen aan de controlegroep (CG) en ongeveer 1.100 varkens in elke probiotische behandelgroep. De proef besloeg de gehele post-weaning periode (van 21 tot 70 dagen oud).

Experimenteel Ontwerp: Er werden drie behandelgroepen opgesteld:
- CG: Standaard dieet.
- LP9: Standaard dieet + Lactiplantibacillus plantarum RC009 ( $1 \times 10^{12}$ CFU/kg voer).
- LR7: Standaard dieet + Lacticaseibacillus rhamnosus RC007 ( $1 \times 10^{12}$ CFU/kg voer).
- Opmerking: Alle groepen ontvingen routinematige antibioticabehandelingen (florfenicol en doxycycline) via het drinkwater tijdens specifieke intervallen, waardoor de effecten van probiotica in de context van antibioticatoediening geëvalueerd konden worden.
Gegevensverzameling:
- Productieve Parameters: Individuele gewichten werden geregistreerd op dag 0, 10, 24 en 48 voor een subpopulatie van 60 varkens per behandeling. Groepsgewichten en mortaliteit werden bijgehouden voor de gehele stalpopulaties. De gemiddelde dagelijkse groei (ADG) en de voederconversieratio (FCR) werden berekend.
- Biochemische Analyse: Bloedmonsters werden verzameld op dag 24 en 48 om totaal eiwit, albumine, globulinen (via elektroforese), cholesterol, alanine aminotransferase (ALT), aspartaat aminotransferase (AST) en malondialdehyde (MDA) als marker voor oxidatieve stress te meten.
- Microbiota Analyse: Fecale monsters werden verzameld van 16 dieren per behandeling op dag 20 (pre-antibiotica) en dag 48. Monsters ondergingen 16S rRNA gen-sequencing (NGS). Bioinformatische analyse omvatte taxonomische profilering (Kraken2/Bracken), diversiteitsanalyse (Shannon/Simpson indices, PCoA) en functionele voorspelling (PICRUSt2) om metabole pathways te infereren.
Statistische Analyse: Gegevens werden geanalyseerd met behulp van Generalized Linear Mixed Models (GLMM) en ANOVA, waarbij dieridentificatie als een random effect werd beschouwd en groep/tijd als vaste effecten.

Belangrijkste Resultaten

Groei-prestaties:
- LR7 Groep: Varkens die L. rhamnosus RC007 ontvingen, vertoonden significant hogere lichaamsgewichten gedurende de studie vergeleken met de controlegroep ( $p < 0,05$ ). Aan het einde van de proef was het geschatte gewichtstoename-effect +2,19 kg (±0,45) vergeleken met de CG. Deze groep vertoonde ook een significant hogere totale ADG (0,53 ± 0,06 kg vs. 0,48 ± 0,07 kg) en een marginale verbetering in FCR (1,32 vs. 1,45).
- LP9 Groep: Varkens die L. plantarum RC009 ontvingen, vertoonden een vertraagde respons. Ze hadden aanvankelijk lagere gewichten op dag 10 vergeleken met de CG, maar herstelden zich en vertoonden een significant hoger eindgewicht (+1,01 kg ± 0,44) tegen dag 48. Hun totale ADG-toename was niet statistisch significant vergeleken met de CG.
- Mortaliteit: Beide probiotische groepen vertoonden iets lagere mortaliteitscijfers (0,63% voor LR7, 0,68% voor LP9) vergeleken met de controlegroep (0,93%).
Biochemische Markers:
- Oxidatieve Stress: Plasma MDA-niveaus waren significant lager in beide probiotische groepen bij de eerste bemonstering (dag 24), hoewel dit verschil op dag 48 niet statistisch significant was.
- Leverfunctie en Lipiden: Een generalized linear mixed model identificeerde dat bloedcholesterol en ALT-niveaus significant negatief geassocieerd waren met ADG. Specifiek vertoonde de LP9-groep een duidelijke afname in zowel cholesterol als ALT over de tijd, terwijl de LR7-groep een toename in cholesterol vertoonde.
- Eiwitten: Probiotica-consumptie veranderde de serum eiwitprofielen, waarbij specifieke variaties in $\alpha$ -globuline fracties werden waargenomen in de LP9-groep en $\beta$ -globulines in de LR7-groep.
Darmmicrobiota Samenstelling:
- Diversiteit: Er werden geen significante verschillen gevonden in alfa-diversiteit tussen de groepen, hoewel de probiotische groepen een lagere dispersie in diversiteitsindices vertoonden. Beta-diversiteit analyse (PCoA) toonde aan dat de LR7-groep duidelijk clusterde van de controlegroep, met name op dag 48, terwijl de LP9-groep vergelijkbaar bleef met de controle.
- Taxonomie: De dominante fyla waren Firmicutes en Bacteroidota. De LR7-groep werd gekenmerkt door een toename van Prevotella_7 en Streptococcaceae (facultatieve anaeroben). De LP9-groep vertoonde een toename van Lachnospiraceae (inclusief de Lachnospiraceae NK4A136 groep) en de Prevotellaceae NK3B31 groep.
- Functionele Voorspelling: PICRUSt2-analyse gaf aan dat de controlegroep een hogere voorspelde abundantie had van metabole pathways gerelateerd aan aminozuursynthese (bijv. lysine, methionine, valine, leucine) vergeleken met de probiotische groepen. Dit suggereert dat de consumptie van probiotica het genetische potentieel van de microbiota met betrekking tot aminozuurmetabolisme kan veranderen.

Betekenis en Claims
De auteurs beweren dat de studie bewijs levert voor het vermogen van L. rhamnosus RC007 en L. plantarum RC009 om de groei van varkens tijdens de post-weaning periode onder veldomstandigheden te verbeteren. De verbetering in groeiprestaties, met name met de LR7-stam, wordt geassocieerd met:

Modificatie van de Fecale Microbiota: Specifiek de verrijking van gunstige taxa zoals Lachnospiraceae en Prevotella-groepen, die gelinkt zijn aan anti-inflammatoire activiteit en de productie van korteketenvetzuren.
Systemische Biochemische Veranderingen: Alteraties in oxidatieve stressmarkers (MDA) en leverfunctie-indicatoren (ALT, cholesterol).
Metabool Potentieel: Veranderingen in het voorspelde genetische potentieel van het darmmicrobioom met betrekking tot metabole pathways, wat wijst op een verschuiving in hoe de microbiële gemeenschap nutriënten verwerkt.

Het artikel concludeert bescheiden, waarbij wordt opgemerkt dat hoewel de studie een correlatie aantoont tussen probiotica-consumptie, microbiota-modificatie en verbeterde groei, verder onderzoek vereist is om te bevestigen of deze veranderingen in genetisch potentieel direct invloed hebben op de metabolieten die beschikbaar zijn voor het dier en om de mechanismen die de geobserveerde prestatieverschillen drijven volledig te ontrafelen. De studie benadrukt het stam-afhankelijke karakter van de effectiviteit van probiotica, waarbij wordt opgemerkt dat L. rhamnosus RC007 meer consistente groeivoordelen bood dan L. plantarum RC009 in deze specifieke veldomgeving.

Het Experiment: De Drie Teams

Wat Ze Vonden: De Resultaten

De Kern van het Verhaal

Technische Samenvatting: Probiotische Additieven in Post-weaning Varkens

Meer zoals dit