Intra-annual precipitation variability mutes or magnifies the impact of wet and dry years on plant biomass.

Stel je de graslanden van de aarde voor als een gigantische, dorstige spons, en regen als het water dat we erop gieten. Al een lange tijd maken wetenschappers zich zorgen over hoeveel regen we elk jaar krijgen—ze vrezen dat te weinig de spons zal uitdrogen en te veel deze zal overstromen. Maar deze nieuwe studie suggereert dat hoe we dat water gieten net zo belangrijk is als hoeveel we gieten.

Denk er zo over na: Je hebt een dorstige plant.

• Scenario A: Je geeft de plant één keer per maand een enorme emmer water. De plant krijgt een plotselinge overstroming, maar het grootste deel van dat water stroomt weg over het oppervlak of verdampt voordat de wortels het allemaal kunnen opdrinken. De plant wordt een beetje dronken van water, en gaat daarna weer dorst lijden.
• Scenario B: Je geeft de plant elke dag een klein kopje water. De wortels kunnen gestaag nippen, en de bodem blijft constant vochtig.

Deze studie keek naar 48 graslanden over de hele wereld gedurende vele jaren om te zien welk scenario planten beter laat groeien. Dit is wat ze ontdekten:

De "Gelijkmatigheids"-regel
De onderzoekers ontdekten dat de impact van een "nat jaar" of een "droog jaar" volledig afhangt van de vraag of de regen gelijkmatig wordt verspreid of in één keer wordt gestort.

• Wanneer regen "Gelijkmatig" is (De Gestage Nippen): Als een jaar veel regen heeft, maar die valt in de vorm van frequente, kleine buien (zoals Scenario B), gaan de planten los. Het extra water helpt hen echt om groot en sterk te groeien. Omgekeerd, als een jaar droog is maar de kleine hoeveelheid regen die wel valt gelijkmatig wordt verspreid, slagen de planten er nog steeds in om redelijk goed te overleven. In dit geval maakt de totale hoeveelheid regen een enorm verschil voor de uiteindelijke oogst.
• Wanneer regen "Ongelijkmatig" is (De Emmer-dump): Als een jaar veel regen heeft, maar die komt in slechts een paar massieve stormen (zoals Scenario A), groeien de planten niet veel meer dan normaal. Het water wordt verspild. Op dezelfde manier, als een jaar droog is en de regen in zeldzame, piepkleine stortbuien komt, lijden de planten niet zoveel als je zou verwachten, omdat ze toch al niet vertrouwen op een constante aanvoer. In dit geval verandert de totale hoeveelheid regen nauwelijks iets aan de plantengroei.

De Belangrijkste Conclusie
De studie concludeert dat we niet alleen naar de "totale neerslag" op een kalender kunnen kijken om te voorspellen hoe graslanden zullen groeien. We moeten naar het schema kijken.

Als de regen verdeeld is als een gestage, zachte kraan, dan is een nat jaar een bloeitijd en een droog jaar een dieptepunt. Maar als de regen verdeeld is als een chaotische brandslang die slechts af en toe aangaat, dan doet de totale hoeveelheid regen er minder toe—de planten worstelen toch al om te vangen wat ze kunnen krijgen, ongeacht het totale volume.

In essentie werkt de "gelijkmatigheid" van de regen als een volumeknop. Wanneer de regen gelijkmatig wordt verspreid, staat de knop hoog, waardoor het verschil tussen natte en droge jaren heel luid en duidelijk is. Wanneer de regen geclusterd is in grote uitbarstingen, wordt de knop omlaag gedraaid, waardoor de impact van het feit of het jaar nat of droog was, wordt gedempt.