A Neutrosophic Eoq Model With Green Technology Under Inflation and Trade- Credit Facilities
Dit artikel stelt een neutrosofisch twee-magazijn voorraadmodel voor dat groene technologie, preservatie-investeringen en handelscreditfaciliteiten onder inflatie integreert om de totale gemiddelde kosten te minimaliseren, waarbij optimale oplossingen en inzichten voor het management worden geboden door middel van numerieke voorbeelden en gevoeligheidsanalyse.
Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer
In de complexe wereld van de moderne commercie balanceren bedrijven voortdurend op een koord tussen het op voorraad houden van producten en het vermijden van de verspilling van onverkochte goederen. Deze evenwichtsoefening wordt nog moeilijker door de realiteit dat veel producten, van verse landbouwproducten tot medicijnen, van nature degraderen in de loop van de tijd, waardoor ze hun waarde verliezen of onbruikbaar worden. Om dit te beheren, vertrouwen bedrijven vaak op wiskundige modellen om precies te beslissen hoeveel ze moeten bestellen en wanneer. De echte wereld is echter zelden zo voorspelbaar als een eenvoudige vergelijking. Prijzen fluctueren door inflatie, klanten gedragen zich onvoorspelbaar en milieuproblemen eisen nu dat bedrijven rekening houden met de koolstofemissies die vrijkomen bij opslag en transport. Bovendien verschuift het financiële landschap, waarbij leveranciers en retailers steeds vaker gebruikmaken van uitgestelde betalingstermijnen, bekend als handelskrediet, om de cashflow op gang te houden. Wanneer al deze factoren — bederf, milieu-impact, inflatie en financiële vertragingen — samenkomen, schieten de traditionele instrumenten voor voorraadplanning vaak tekort, waardoor managers eerder moeten gokken dan met precisie kunnen berekenen.
Een team van onderzoekers van de Siksha 'O' Anusandhan University in India heeft een nieuwe aanpak voor dit probleem ontwikkeld door een geavanceerd voorraadmodel te creëren dat ontworpen is om door deze onzekerheden te navigeren. Hun werk richt zich op een scenario waarin een bedrijf met twee magazijnen werkt: een primair magazijn en een aanvullende opslagfaciliteit om een hoge vraag op te vangen. De onderzoekers bouwden een systeem dat rekening houdt met de kosten van investeringen in groene technologie om koolstofemissies te verminderen en het gebruik van preservatietechnologie om het bederf van goederen te vertragen. Cruciaal was dat zij inzagen dat echte wereldgegevens vaak vaag of onnauwkeurig zijn. In plaats van onzekere waarden zoals toekomstige inflatieschommelingen of de vraag van klanten in rigide, vaste getallen te dwingen, gebruikten zij een wiskundig kader dat een neutrosofische omgeving wordt genoemd. Deze methode stelt het model in staat om drie lagen informatie tegelijkertijd te verwerken: wat bekend is als waar, wat onwaar is, en wat simpelweg onzeker of onbepaald is. Door dit te doen, kan het model de meest kosteneffectieve strategie vinden, zelfs wanneer de toekomst mistig is.
De onderzoekers pasten dit model toe op een specifieke zakelijke casus met tijdgebonden vraag, waarbij de interesse van klanten verandert tijdens de verkoopcyclus, en gedeeltelijke tekorten, waarbij sommige klanten bereid zijn te wachten op niet-voorradige artikelen terwijl anderen vertrekken. Ze simuleerden twee verschillende financiële scenario's met betrekking tot kredietperioden: een scenario waarin de leverancier de retailer de tijd geeft om te betalen, en de retailer de klant de tijd geeft om te betalen, en een ander scenario waarin deze perioden variëren. Het doel was om de perfecte balans te vinden tussen bestelhoeveelheden, investeringen in groene en preservatietechnologieën, en de timing van verkopen om de totale gemiddelde kosten te minimaliseren. De studie toonde aan dat bedrijven door dit neutosofische model te gebruiken, een lagere totale kosten kunnen bereiken vergeleken met traditionele modellen die vertrouwen op vaste, "crisp" getallen. In hun simulaties was de geoptimaliseerde kosten van het neutosofische model ongeveer 32.043, wat iets lager is dan de 32.229 die werd gevonden in het traditionele crisp-model voor een van de scenario's, wat suggereert dat het rekening houden met onzekerheid leidt tot efficiëntere financiële planning.
De studie bracht ook in kaart hoe specifieke zakelijke beslissingen door het hele systeem resoneren. Zo ontdekten de onderzoekers dat meer investeren in preservatietechnologie effectief de tijd verlengt waarin goederen verkoopbaar blijven, wat op zijn beurt de noodzaak voor frequente herbestellingen vermindert en de totale kosten verlaagt. Op dezelfde manier speelt de afstand die goederen moeten afleggen een belangrijke rol; langere afstanden verhogen het brandstofverbruik en de koolstofemissies, wat het model dwingt om de bestelgrootte en de timing aan te passen om deze hogere kosten te compenseren. Interessant genoeg toonde de studie aan dat het bedrag dat een bedrijf investeert in groene technologie relatief stabiel blijft, ongeacht veranderingen in andere parameters, behalve voor de transportafstand. Dit suggerend dat een consistente inzet voor groene investeringen een betrouwbare strategie is, terwijl andere variabelen, zoals de lengte van de kredietperiode die aan klanten wordt geboden, een meer genuanceerd effect hebben. Wanneer de kredietperiode voor klanten wordt verlengd, stijgen de totale kosten licht, maar de onderzoekers merken op dat dit een worthwhile afweging kan zijn om producten marktwaardiger te maken en meer kopers aan te trekken.
Uiteindelijk biedt dit onderzoek een duidelijk pad voor managers die navigeren in een volatiele markt. Het demonstreert dat door onzekerheid te omarmen in plaats van deze te negeren, en door milieu- en financiële factoren te integreren in één enkel planningsinstrument, bedrijven slimmere beslissingen kunnen nemen. Het model bevestigt dat hoewel inflatie en het natuurlijke verval van goederen onvermijdelijke uitdagingen zijn, ze effectiever beheerd kunnen worden wanneer het planningsproces het "misschien" en het "onbekende" naast het "zekere" erkent. De bevindingen suggereren dat de meest efficiënte strategie bestaat uit een zorgvuldige mix van voldoende voorraad aanhouden om aan de vraag te voldoen zonder over te stocken, investeren in technologie die bederf vertraagt, en een constante inzet handhaven voor het verminderen van de milieu-impact. Hoewel het huidige model bepaalde vaste condities veronderstelt, zoals een constante snelheid van klantwachten tijdens tekorten, legt het een sterke basis voor toekomstig onderzoek dat nog complexere, real-world variabelen zoals veranderende prijzen en seizoensgebonden vraagverschuivingen kan bevatten.
Verdrinkt u in papers in uw vakgebied?
Ontvang dagelijkse digests van de nieuwste papers die bij uw onderzoekswoorden passen — met technische samenvattingen, in uw taal.