From Policy Guidance to Corporate Online Disclosure: Constructing and Validating a Policy-Guided ESG Textual Measurement Vocabulary
Deze studie construeert en valideert een beleidsgestuurde vocabulaire voor ESG-tekstuele meting voor de hoog-impactindustrieën van China, waarbij de effectiviteit ervan in het vastleggen van informele ESG-onthullingen op bedrijfs-WeChat-accounts wordt aangetoond en wordt onthuld dat communicatie via sociale media zwaar leunt op contextuele termen en prioriteit geeft aan de sociale en milieudimensies boven governance.
Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer
Stel je de zakenwereld voor als een enorme, luidruchtige marktplaats waar bedrijven constant schreeuwen over hoe goed ze zijn. Een lange tijd luisterden wetenschappers die deze bedrijven bestudeerden alleen naar de officiële, gepolijste toespraken—de jaarverslagen en formele duurzaamheidsdocumenten. Dit zijn als de zorgvuldig ingestudeerde scripts die acteurs op het podium voorlezen: ze zijn lang, gestructureerd en volgen strikte regels. Maar in de afgelopen jaren realiseerden onderzoekers zich dat bedrijven ook veel praten in de "backstage"-gebieden, zoals sociale media posts, waar ze snelle updates, foto's van bouwplaatsen en verhalen over het helpen van buren delen. Dit is het rommelige, real-time geklets van het dagelijks leven. De grote vraag voor wetenschappers is: Hoe meten we wat een bedrijf daadwerkelijk doet in deze informele gesprekken? Als we simpelweg een generiek woordenboek gebruiken om woorden als "groen" of "veilig" te tellen, kunnen we misleid worden. Het is alsof je probeert een complexe film te begrijpen door alleen te tellen hoe vaak het woord "rennen" voorkomt; je mist misschien de hele plot omdat "rennen" kan betekenen dat iemand een race loopt, een bedrijf runt of voor een probleem wegrent. Om dit op te lossen, hebben onderzoekers een speciaal, op maat gemaakt woordenboek nodig dat de specifieke taal van zware industrieën zoals de bouw en mijnbouw begrijpt, waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen een bedrijf dat daadwerkelijk een veiligheidsprobleem oplost en een bedrijf dat alleen dure woorden gebruikt om er goed uit te zien.
Deze studie gaat over het bouwen en testen van dat zeer speciale woordenboek voor Chinese bouw- en mijnbouwbedrijven. De onderzoekers begonnen bij de officiële regelboeken—de overheidsbeleidsrichtlijnen en industriestandaarden—om de "seed"-woorden te vinden die er echt toe doen voor milieu, maatschappij en goed bestuur (ESG). Vervolgens gebruikten ze een slim computermodel, getraind op financieel nieuws, om gerelateerde woorden en zinnen te vinden die deze bedrijven daadwerkelijk gebruiken in hun dagelijkse WeChat-berichten. Maar ze vertrouwden niet blindelings op de computer. Ze traden op als strikte redacteurs, waarbij ze duizenden zinnen handmatig controleerden om er zeker van te zijn dat de woorden die ze kozen ook echt iets betekenden. Ze verdeelden hun woordenboek in twee groepen: "Kerntermen", wat de overduidelijke, onbetwistbare woorden zijn (zoals "koolstofemissie" of "veiligheidstraining"), en "Contextuele termen", wat woorden zijn die alleen zin hebben als ESG wanneer je naar de hele zin kijkt (zoals "kwaliteit" of "team", die alleen over werk kunnen gaan, maar in deze specifieke industrie vaak staan voor veiligheid en verantwoordelijkheid).
Het team heeft hun nieuwe woordenboek op twee manieren op de proef gesteld. Eerst controleerden ze of het echte ESG-acties in formele rapporten kon opsporen, waarbij ze ontdekten dat het in 75% van de gevallen gelijk had en dat twee onafhankelijke menselijke controleurs het in 71,9% van de gevallen eens waren over de resultaten. Daarna gebruikten ze het om de WeChat-berichten van 144 bedrijven te scannen. Ze ontdekten iets verrassends: als je alleen de "Kerntermen" zou gebruiken, zou je bijna 30% van het ESG-gesprek op sociale media missen. De "Contextuele termen" waren essentieel om de echte verhalen te vangen. Toen ze keken naar wat er werd gezegd, ontdekten ze dat bedrijven het meest praatten over sociale kwesties (zoals veiligheid van werknemers en hulp aan de gemeenschap), gevolgd door milieuproblemen, met goed bestuur als het minst genoemde onderwerp. De studie suggereert dat hoewel bedrijven de officiële regels volgen in hun formele rapporten, ze die regels vertalen naar een meer informele, verhalende stijl op sociale media, waarbij de focus sterk ligt op de mensen en projecten die direct voor hen liggen. De onderzoekers benadrukken voorzichtig dat dit geen wondermiddel is dat alle meetproblemen oplost, maar het is een veel betere, nauwkeurigere tool om te luisteren naar wat deze impactvolle industrieën echt zeggen in hun dagelijkse gesprekken.
Verdrinkt u in papers in uw vakgebied?
Ontvang dagelijkse digests van de nieuwste papers die bij uw onderzoekswoorden passen — met technische samenvattingen, in uw taal.