Medical Students’ Perceptions of ChatGPT Use in Medical Learning: A Cross‑Sectional Survey at the Faculty of Medicine and Pharmacy of Marrakech
Een dwarsdoorsnedestudie onder medische studenten aan de Faculteit der Geneeskunde en Farmacie van Marrakech onthult dat hoewel ChatGPT wijdverbreid wordt toegepast en wordt beschouwd als een effectief hulpmiddel voor het bevorderen van leerautonomie en begrip, de integratie ervan in medische curricula pedagogisch toezicht en ethische richtlijnen vereist om zorgen met betrekking tot betrouwbaarheid, gegevensvertrouwelijkheid en klinisch redeneren aan te pakken.
Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer
In het moderne klaslokaal is een nieuw soort tutor stilletjes het toneel betreden. Het is geen persoon, maar een computerprogramma dat in staat is om mensachtige tekst te genereren, complexe vragen te beantwoorden en moeilijke ideeën in enkele seconden uit te leggen. Deze technologie, bekend als generatieve kunstmatige intelligentie, is razendsnel een onderdeel geworden van het dagelijks leven van studenten overal. In de geneeskunde, waar het volume aan informatie die men moet onthouden enorm is en de belangen voor nauwkeurigheid extreem hoog zijn, bieden deze hulpmiddelen een verleidelijke belofte: een manier om sneller te leren, dieper te begrijpen en effectiever voor examens te worden voorbereid. Echter, dit gemak brengt een schaduwzijde met zich mee. Docenten en artsen maken zich zorgen dat te veel vertrouwen op een machine het vermogen van een student om kritisch na te denken, feiten te onthouden of weloverwogen oordelen te vellen, zou kunnen verzwakken wanneer er geen scherm aanwezig is. De centrale vraag is niet langer of deze hulpmiddelen bestaan, maar hoe toekomstige artsen ze daadwerkelijk gebruiken, of ze ze nuttig vinden, en of ze zich bewust zijn van de risico's die verbonden zijn aan het vertrouwen op een machine voor hun opleiding.
Een team van onderzoekers aan de Faculteit der Geneeskunde en Farmacie in Marrakech, Marokko, besloot precies deze dynamiek te onderzoeken. Ze wilden zien hoe medische studenten in hun eigen land omgingen met een van de meest populaire versies van deze technologie, een chatbot genaamd ChatGPT. Tijdens het academisch jaar 2024–2025 nodigden de onderzoekers elke medische student aan hun universiteit uit, van hun eerste studiejaar tot hun laatste jaar, om hun ervaringen te delen. In totaal werden 1.628 studenten uitgenodigd, van wie er 451 een anonieme online enquête invulden. Het doel was om in kaart te brengen hoe deze toekomstige artsen het hulpmiddel gebruikten, wat zij de waarde ervan vonden, en welke zorgen hen 's nachts wakker hielden met betrekking tot het gebruik ervan.
De resultaten onthulden dat het hulpmiddel al een vaste waarde is geworden in de dagelijkse routine van deze studenten. Bijna negen op de tien studenten gaven aan de chatbot te gebruiken. Voor hen die het gebruikten, was de ervaring overwegend positief. Meer dan 90 procent van de gebruikers vond het hulpmiddel effectief, en 94 procent gaf aan er tevreden mee te zijn. Bijna al hen waren van plan het te blijven gebruiken terwijl zij hun studie voortzetten. De studenten gebruikten het niet alleen voor eenvoudige feiten; ze zetten het in voor diepgaand leren. Het meest voorkomende gebruik was het verhelderen van verwarrende medische concepten, waarbij bijna drie kwart van de studenten het voor dit doel gebruikte. Het was ook een belangrijke hulp bij de voorbereiding op examens, waarbij bijna de helft van de studenten het gebruikte om oefenvragen te maken of te studeren voor toetsen. Velen rapporteerden dat het hulpmiddel hen hielp zich zelfverzekerder en onafhankelijker te voelen in hun leren, waardoor ze op hun eigen voorwaarden konden studeren zonder te hoeven wachten tot een docent een moeilijk onderwerp uitlegt.
Wanneer gevraagd werd om deze digitale assistent te vergelijken met traditionele studiemethoden zoals tekstboeken of colleges, vond een ruime meerderheid van de studenten dat de chatbot effectiever was. Ze waardeerden het vermogen om onmiddellijke, gepersonaliseerde antwoorden te geven en om klinische scenario's te simuleren. De studenten waren niet slechts passieve consumenten van deze technologie; ze integreerden het actief in hun workflow. Ze gebruikten het om flashcards te genereren, medische teksten te vertalen en zelfs om te helpen bij de structuur van hun academische schrijven. Het gevoel van autonomie was sterk, waarbij meer dan 80 procent van de gebruikers vond dat het hulpmiddel hun vermogen om informatie op te zoeken en onafhankelijk te studeren verbeterde.
Ondanks deze brede adoptie en hoge tevredenheid, waren de studenten niet blind voor de gevaren. Sterker nog, een aanzienlijk deel van de groep, bijna 70 procent, uitte ernstige ethische zorgen. Hun zorgen waren niet abstract; ze waren praktisch en specifisch. De meest voorkomende angst was dat studenten te afhankelijk zouden worden van het hulpmiddel, waardoor ze hun eigen vermogen verliezen om een probleem zonder hulp door te denken. Ze maakten zich ook zorgen over de betrouwbaarheid van de antwoorden, wetende dat de machine soms feiten kan verzinnen of onjuiste informatie kan verstrekken. Er waren ook zorgen over de privacy van patiëntgegevens en de potentiële verandering in de relatie tussen arts en patiënt. De studenten erkenden dat, hoewel het hulpmiddel krachtig was, het geen vervanging is voor menselijk oordeelsvermogen of de essentiële vaardigheden van empathie en kritisch denken.
De studie toonde ook aan dat de studenten smachtten naar begeleiding. Meer dan 95 procent steunde het idee om training in kunstmatige intelligentie op te nemen in hun officiële medische curriculum. Ze wilden niet dat ze deze hulpmiddelen op eigen houtje leerden kennen; ze wilden gestructureerde lessen over hoe ze deze veilig en kritisch kunnen gebruiken. Ze suggereerden dat het curriculum modules zou moeten bevatten over hoe informatie te verifiëren, hoe de juiste vragen te stellen en hoe fouten te herkennen. De onderzoekers concludeerden dat hoewel de studenten de technologie van nature hebben omarmd, hun opleiding moet inhalen. De weg vooruit is, volgens de bevindingen, niet om deze hulpmiddelen te verbieden of ze zonder toezicht te laten gebruiken, maar om ze zorgvuldig te integreren. Door studenten te leren hoe ze deze krachtige systemen verantwoord gebruiken, kunnen medische faculteiten ervoor zorgen dat toekomstige artsen scherpe, kritische denkers blijven die technologie gebruiken als een partner in plaats van als een kruk.
Verdrinkt u in papers in uw vakgebied?
Ontvang dagelijkse digests van de nieuwste papers die bij uw onderzoekswoorden passen — met technische samenvattingen, in uw taal.