Hepatitis B and C Knowledge, Testing Uptake, and Vaccination Coverage Among Men Aged 15-49 in Nepal: A Nationally Representative Analysis of the 2022 Nepal Demographic and Health Survey

Hepatitis is een stille ontsteking van de lever, vaak veroorzaakt door virussen die via bloed of lichaamsvloeistoffen worden overgedragen. Hoewel veel mensen deze virussen bij zich dragen zonder zich ziek te voelen, kunnen ze op de lange termijn leiden tot ernstige leverschade of kanker. De Wereldgezondheidsorganisatie heeft een wereldwijde doelstelling vastgesteld om deze virussen tegen 2030 te elimineren als een bedreiging voor de volksgezondheid, een doel dat niet alleen medische behandelingen vereist, maar ook brede bewustwording. Om een virus te kunnen stoppen, moeten mensen weten dat het bestaat, begrijpen hoe het zich verspreidt en bereid zijn zich te laten testen en vaccineren. In veel delen van de wereld hebben publieke gezondheidscampagnes historisch gezien de focus gelegd op vrouwen, met name met betrekking tot zwangerschap en de gezondheid van kinderen, waardoor er een gat is ontstaan in ons begrip van wat mannen weten en hoe zij zich gedragen. Zonder te weten wat mannen begrijpen over deze ziekten, kunnen gezondheidsfunctionarissen geen effectieve programma's ontwerpen om hen te bereiken, en blijft de weg naar eliminatie incompleet.

Een nieuwe studie richt de aandacht op dit ontbrekende puzzelstukje door het onderzoek naar de kennis over hepatitis onder mannen in Nepal. Onderzoekers analyseerden gegevens uit de Nepal Demographic and Health Survey van 2022, een enorme, nationaal representatieve enquête die duizenden huishoudens interviewt. Ze richtten zich specifiek op mannen tussen de 15 en 49 jaar en stelden hen een reeks vragen om hun begrip van hepatitis B en C te peilen. De vragen waren eenvoudig en direct: Weet u dat hepatitis C door bloed kan worden overgedragen? Weet u dat hepatitis C kan worden voorkomen? Weet u dat hepatitis B kan worden genezen? Door de antwoorden op deze vragen te combineren, creëerde het team een score om te meten hoe goed geïnformeerd elke man was. Vervolgens zochten ze naar patronen, waarbij ze controleerden of het kennisniveau veranderde op basis van waar een man woonde, hoeveel geld zijn huishouden had, zijn opleidingsniveau of of hij het internet gebruikte.

De resultaten onthullen een natie die grotendeels op de hoogte is, maar diep verdeeld is. Gemiddeld had ongeveer 72 procent van de ondervraagde mannen wat de onderzoekers "adequate kennis" noemen, wat betekent dat ze ten minste twee van de drie kernvragen correct konden beantwoorden. Dit gemiddelde verbergt echter een harde realiteit: kennis is niet gelijkmatig over het land verspreid. Het gat tussen de best geïnformeerden en de minst geïnformeerden is aanzienlijk. In de provincie Gandaki had meer dan 81 procent van de mannen adequate kennis, terwijl dat aantal in de provincie Madhesh daalde naar slechts 58 procent. Dit verschil van bijna 24 procentpunten suggereert dat waar een man in Nepal woont, een krachtige voorspeller is voor het begrijpen van de ziekte. Ook rijkdom speelt een rol; mannen uit de rijkste huishoudens waren waarschijnlijker op de hoogte dan die uit de armste huishoudens, hoewel deze kloof kleiner werd wanneer andere factoren in overweging werden genomen.

Onderwijs kwam naar voren als de sterkste factor die de kennis van mannen beïnvloedt. Mannen die hogere niveaus van school hadden gevolgd, waren veel waarschijnlijker op de hoogte van hepatitis dan mannen die nooit naar school waren gegaan. De studie vond dat mannen met een hogere opleiding meer dan zeven keer zo waarschijnlijk adequate kennis hadden vergeleken met mannen zonder scholing. Leeftijd maakte ook uit, waarbij oudere mannen over het algemeen meer wisten dan jongere mannen. Interessant genoeg was toegang tot het internet een belangrijke voorspeller van kennis; mannen die het internet gebruikten, waren veel waarschijnlijker geïnformeerd, wat suggereert dat digitale platforms een vitale kanaal worden voor gezondheidsinformatie. In tegen testelling hiermee maakte het simpelweg wonen in een stad versus een landelijk dorp niet zoveel verschil zodra onderwijs en internettoegang in overweging werden genomen.

Ondanks deze bevindingen over kennis, liep de studie tegen een grote muur aan bij het proberen te meten van actie. De onderzoekers hoopten te zien hoeveel mannen daadwerkelijk getest waren op hepatitis of gevaccineerd waren tegen de ziekte, maar de enquêtegegevens waren voor bijna iedereen ontbrekend. Voor de vraag over testen ontbrak 99,5 procent van de reacties, en er was helemaal geen data over de vaccinatiegeschiedenis van mannen in de enquête. De afwezigheid van deze data is een kritiek blind vlek. Het betekent dat hoewel functionarissen kunnen zien dat veel mannen over de ziekte weten, ze geen manier hebben om te weten of die kennis vertaalt in het feit dat mensen zich laten testen of beschermen. De studie concludeert dat zonder specifieke vragen over testen en vaccinatie toe te voegen aan toekomstige enquêtes voor mannen, Nepal moeite zal hebben met het bijhouden van de voortgang richting de eliminatie van hepatitis.

De onderzoekers suggereren dat de huidige nationale strategie om hepatitis te bestrijden gerichter moet zijn. Omdat de kennis in specifieke provincies zoals Madhesh en Karnali zo laag is, en onder mannen met weinig formele scholing, zijn brede campagnes die voor iedereen hetzelfde zijn, misschien niet voldoende. In plaats daarvan moeten gezondheidsboodschappen deze specifieke groepen direct bereiken. De sterke link tussen internetgebruik en kennis wijst ook op een potentieelel oplossing: digitale gezondheidscampagnes zouden effectief jongere en stedelijke mannen kunnen bereiken. Echter, het uitsluitend vertrouwen op digitale middelen zou de armste en meest landelijke mannen achterlaten, die vaak het minst geïnformeerd zijn. Een gebalanceerde aanpak die digitale outreach combineert met gemeenschapsgerichte educatie is waarschijnlijk noodzakelijk om ervoor te zorgen dat niemand achterblijft.

Uiteindelijk benadrukt deze studie een paradox in de strijd van Nepal tegen hepatitis. Het land heeft grote vooruitgang geboekt bij het vaccineren van kinderen, maar de volwassen populatie, in het bijzonder de mannen, blijft een mysterie wat betreft hun gezondheidsgedrag. De data laten zien dat hoewel een meerderheid van de mannen genoeg weet om de basis van de ziekte te begrijpen, een aanzienlijke minderheid dat niet doet, en dat dit gebrek aan kennis geconcentreerd is in specifieke regio's en onder minder geschoolde mannen. Belangrijker nog, de studie onthult dat weten over de ziekte niet hetzelfde is als handelen naar de ziekte, omdat de data over of mannen daadwerkelijk getest of gevaccineerd worden simpelweg niet bestaat. Om vooruit te komen, moeten gezondheidsfunctionarissen niet alleen de educatie verbeteren in de meest onderbediende gebieden, maar ook het surveillance-systeem repareren om eindelijk het volledige beeld te krijgen van hoe mannen betrokken zijn bij de preventie van hepatitis.