Development and Initial Psychometric Properties of a Household Energy Insecurity Scale in the US

Decennialang hebben wetenschappers en beleidsmakers begrepen dat het hebben van voldoende geld om te betalen voor elektriciteit en warmte een kwestie is van basisoverleving. Wanneer een huishouden er niet in slaagt om hun huis op een comfortabele temperatuur te houden, of wanneer zij moeten kiezen tussen het kopen van voedsel en het betalen van een energierekening, worden zij geconfronteerd met een toestand die bekend staat als energie-onzekerheid. Dit concept gaat dieper dan alleen het kijken naar een maandelijkse rekening; het omvat het fysieke ongemak van een ijskoude woonkamer, de angst van het wachten op een reparatie die men zich niet kan veroorloven, en de moeilijke keuzes die gezinnen maken om de lichten aan te houden. Hoewel onderzoekers deze ontberingen al lang bestuderen, hebben ze ze vaak onderzocht als afzonderlijke problemen: één studie richtte zich misschien op de kosten van verwarming, een andere op de gezondheidsrisico's van een koud huis, en weer een andere op de stress van onbetaalde rekeningen. Dit gefragmenteerde beeld maakt het moeilijk om het volledige plaatje te zien van hoe energiestrijd het dagelijks leven en het welzijn van een gezin beïnvloedt.

Om dit op te lossen, besloot een team van onderzoekers een enkele, uitgebreide tool te bouwen die de gehele ervaring van energie-onzekerheid in één keer zou kunnen meten. Ze wilden weten of het mogelijk was om deze verschillende strijdpunten — financieel, fysiek en emotioneel — te combineren in één duidelijke score die kwetsbare huishoudens in de hele Verenigde Staten zou kunnen identificeren. Door een nieuwe schaal te creëren, wilden ze verder gaan dan eenvoudige berekeningen van inkomen versus rekeningen en in plaats daarvan de geleefde realiteit vastleggen van wat het betekent om energie-onzeker in te zijn. Hun werk bestond uit het verzamelen van verhalen van duizenden mensen, het testen van een nieuwe lijst met vragen, en het gebruik van statistische methoden om te zien of deze vragen werkelijk de complexe web van energie-ontbering maten.

De onderzoekers begonnen door te kijken naar wat er al bekend was over energiearmoede en brandstofarmoede, termen die in Europa en de Verenigde Staten vaak worden gebruikt om vergelijkbare strijdpunten te beschrijven. Ze realiseerden zich dat bestaande maten weliswaar goed waren in het bijhouden van hoeveel geld mensen aan energie uitgaven, maar dat ze de menselijke kant van de vergelijking misten. Ze besloten een nieuw kader te bouwen op basis van zes afzonderlijke levensgebieden waar energie-onzekerheid een impact op heeft. Deze gebieden omvatten het vermogen om verwarming en koeling te betalen, de betrouwbaarheid van de energievoorziening, het fysieke comfort van het huis, de afwegingen die gezinnen maken met andere behoeften zoals voedsel of medicijnen, de gezondheidsrisico's veroorzaakt door extreme temperaturen, en de specifieke gedragingen die mensen aannemen om te overleven wanneer zij de normale energiemiddelen niet kunnen betalen.

Om dit idee te testen, ontwikkelde het team een enquête met vijfentwintig specifieke vragen die ontworpen zijn om deze zes gebieden te dekken. Sommige vragen gingen over de fysieke staat van het huis, zoals of het huis in de winter te koud was of in de zomer te warm. Andere vragen gingen over de emotionele tol, zoals gevoelens van schaamte of woede met betrekking tot situaties rondom verwarming en koeling. De enquête bevatte ook vragen over gevaarlijke overlevingsstrategieën, zoals het gebruiken van een kookplaat om een kamer te verwarmen of het overslaan van douches om op elektriciteitskosten te besparen. Voordat ze de enquête landelijk lanceerden, testten de onderzoekers hun vragen in twee kleine gemeenschappen in Alaska, waar de energiekosten berucht hoog zijn en de infrastructuur onbetrouwbaar kan zijn. De interviews met de bewoners daar bevestigden dat de vragen resoneerden met de praktijkervaringen, wat de noodzaak valideerde voor een instrument dat zowel de kosten als de menselijke impact van energiestrijd vastlegt.

Zodra de enquête definitief was, stuurden de onderzoekers deze naar 1.350 mensen in de hele Verenigde Staten. De groep bestond uit een mix van huishoudens uit diverse regio's, met een specifieke focus op gebieden die bekend staan om hoge energiekosten. Het doel was om te zien of de vijfentwintig vragen van nature zouden groeperen in de zes categorieën die de onderzoekers hadden voorgesteld. Met behulp van een rigoureuze statistische methode analyseerden zij hoe de antwoorden van de deelnemers met elkaar correleerden. De resultaten toonden aan dat de zes categorieën inderdaad afzonderlijk waren, maar ook diep met elkaar verbonden. Zo rapporteerden mensen die aangaven fysiek oncomfortabel te zijn in hun huis, ook vaker hogere niveaus van gezondheidszorgen en financiële stress. Evenzo rapporteerden degenen die basisactiviteiten zoals het wassen van kleding moesten overslaan om geld te besparen, ook hogere niveaux van emotionele stress.

De studie vond dat deze zes dimensies — betaalbaarheid, toegang, thermisch comfort, sociaaleconomische behoeften, gezondheidsbehoeften en huishoudelijke praktijken — een samenhangend geheel vormen. Het zijn niet zomaar willekeurige klachten, maar onderling verbonden delen van één meetbare conditie. De onderzoekers toonden aan dat het mogelijk is om economische factoren, infrastructuurproblemen en persoonlijk welzijn te combineren in één index. Deze index biedt een completer beeld dan het kijken naar enkel energierekeningen. Het onthult dat energie-onzekerheid niet alleen over geld gaat; het gaat over de fysieke veiligheid van het huis, de mentale gezondheid van de bewoners en de moeilijke gedragsveranderingen die gezinnen worden afgedwongen.

De implicaties van deze bevinding zijn aanzienlijk voor de manier waarop gemeenschappen en overheden energiehulp benaderen. Door deze nieuwe schaal te gebruiken, kunnen beleidsmakers huishoudens identificeren die worstelen op manieren die traditionele metrieken mogelijk missen. Bijvoorbeeld, een gezin valt misschien niet in de hoogste inkomenscategorie voor programma's voor energiehulp, maar zij kunnen wel lijden onder ernstig thermisch ongemak of gezondheidsrisico's die de nieuwe schaal zou opvangen. De onderzoekers suggereren dat het integreren van deze tool in publieke gezondheidszorg en sociale diensten kan helpen om kwetsbare gezinnen te verbinden met de juiste middelen, zoals ondersteuning bij isolatie of noodverwarming, voordat er een crisis optreedt.

De onderzoekers merkten echter ook op dat dit een eerste stap is. De enquête werd online uitgevoerd, wat betekent dat mogelijk de meest kwetsbare populaties gemist zijn, zoals mensen zonder internettoegang of mensen die dakloos zijn. Bovendien was de studie gebaseerd op een enkel momentopname, dus is verder onderzoek nodig om te zien hoe deze patronen standhouden over verschillende seizoenen en regio's. Ondanks deze beperkingen bewezen de onderzoekers succesvol dat een multidimensionale aanpak werkt. Het biedt een nieuwe manier om energie-onzekerheid te begrijpen, waarbij het gesprek verschuift van eenvoudige cijfers naar de complexe, menselijke realiteit van het leven zonder betrouwbare, betaalbare energie. Dit nieuwe perspectief maakt meer gerichte en compassievolle oplossingen mogelijk, waardoor ervoor wordt gezorgd dat hulp degenen bereikt die het hardst nodig hebben, en niet alleen degenen die voldoen aan een nauwe definitie van armoede.