Country Risk and FDI Inflow in Mauritius: An asymmetric impact

Technische Samenvatting: Landenrisico en FDI-instroom in Mauritius: Een Asymmetrische Impact

Probleemstelling
Hoewel Buitenlandse Directe Investeringen (BDI/FDI) algemeen worden erkend als een cruciale drijfveer voor economische ontwikkeling, met name in ontwikkelingslanden zoals Mauritius, blijven de determinanten van FDI-instroom een onderwerp van empirisch debat. Een aanzienlijk deel van de bestaande literatuur richt zich op landenrisico — bestaande uit politieke, economische en financiële dimensies — als een afschrikmiddel voor investeringen. Echter, de empirische bevindingen met betrekking tot de nexus tussen landenrisico en FDI zijn gemengd en vaak inconclusief. Sommige studies suggereren dat risico FDI significant ontmoedigt, terwijl andere geen impact vinden of variërende resultaten laten zien, afhankelijk van de specifieke risicocomponent die wordt geanalyseerd. Bovendien schieten traditionele lineaire modellen vaak tekort in het vastleggen van de dynamische en niet-lineaire aard van investeerdersgedrag, specif kind de potentiële asymmetrie waarbij positieve en negatieve schokken aan het landenrisico mogelijk niet gelijke of tegenovergestelde effecten hebben op investeringsstromen. Deze studie adresseert de kloof in de literatuur door het onderzoek naar de asymmetrische impact van landenrisico op FDI-instroom in Mauritius, een context waarin dergelijke niet-lineaire analyse eerder is over het hoofd gezien.

Methodologie
De studie hanteert een dynamische tijdreeksbenadering met behulp van jaarlijkse gegevens over de periode van 1980 tot 2019.

• Dataconstructie: Een samengestelde Landenrisico-index (CRISK) voor Mauritius is geconstrueerd met behulp van Principal Component Analysis (PCA). Deze index aggregeert subcomponenten van politieke, financiële en economische risico's afgeleid van de International Country Risk Guide (ICRY)-dataset.
• Controle variabelen: Het model controleert voor de Gross Enrolment Ratio (menselijk kapitaal), de rentevoet, handelsopenheid en het Bruto Binnenlands Product (BBP).
• Ecometrische benadering: De kernmethodologie maakt gebruik van het Non-linear Autoregressive Distributed Lag (NARDL) model voorgesteld door Shin et al. (2014). Deze techniek maakt het mogelijk om de landenrisicovariabele te deconstrueren in positieve ($CRISK^+$) en negatieve ($CRISK^-$) partiële sommen om te testen op asymmetrische effecten in zowel de korte als de lange termijn.
• Diagnostische toetsing: De studie valideert het model via unit root-testen (ADF), bounds-testen voor cointegratie, Wald-testen voor asymmetrie en diagnostische controles voor normaliteit, seriële correlatie, heteroscedasticiteit en parametrische stabiliteit (CUSUM en CUSUMSQ).

Belangrijkste Resultaten
De empirische analyse levert de volgende bevindingen op:

1. Cointegratie en Asymmetrie: De bounds-test bevestigt het bestaan van een langetermijn-cointegratierelatie tussen landenrisico en FDI-instroom. De Wald-test verwerpt de nulhypothese van symmetrie, waarmee de aanwezigheid van significante asymmetrische effecten wordt bevestigd.
2. Asymmetrische Impact:
   • Negatieve Schokken (Risicoreductie): Een afname van het landenrisico (een negatieve schok aan de risico-index) heeft een statistisch significante en substantiële positieve impact op de FDI-instroom. Op de lange termijn leidt een eenheid reductie in landenrisico tot een geschatte toename van circa 39,9% in FDI-instroom.
   • Positieve Schokken (Risicotoename): Omgekeerd blijkt een toename van het landenrisico (een positieve schok) in zowel de korte als de lange termijn statistisch insignificant. Dit suggereert dat stijgende onzekerheid de FDI niet in dezelfde mate ontmoedigt als de reductie van risico de instroom aantrekt.
3. Andere Determinanten: Handelsopenheid wordt geïdentificeerd als een significante positieve determinant van FDI op de lange termijn. Andere controle variabelen, waaronder rentetarieven, BBP en menselijk kapitaal (inschrijvingsratio), bleken insignificant bij het verklaren van de variaties in FDI binnen dit specifieke model.
4. Modelstabiliteit: Diagnostische tests en cumulatieve som-plots (CUSUM) bevestigen dat de geschatte coëfficiënten stabiel zijn over de gehele steekproefperiode, wat de robuustheid van de NARDL-specificatie valideert.

Belangrijkste Bijdragen
Het artikel levert drie primaire bijdragen aan de bestaande literatuur:

1. Resolutie van Gemengde Bewijsvoering: Door een niet-lineair kader toe te passen, biedt de studie nieuwe inzichten in de tegenstrijdige resultaten gevonden in eerdere lineaire studies met betrekking tot de landenrisico-FDI nexus, waarbij wordt aangetoond dat de relatie niet uniform is.
2. Contextuele Specificiteit: In tegen tegenstelling tot eerdere studies die vertrouwden op paneeldata, biedt dit onderzoek een gerichte tijdreeksanalyse specifiek voor de Mauritiaanse context, wat granulaire inzichten biedt in hoe een kleine eilandstaat (SIDS) reageert op risicoschommelingen.
3. Methodologische Robuustheid: De toepassing van het NARDL-model adresseert endogeniteitsbiases en legt de dynamische aanpassingsprocessen van FDI vast, wat een realistischerere weergave biedt van het gedrag van investeerders onder onzekerheid vergeleken met conventionele lineaire modellen.

Betekenis en Claims
De auteurs stellen dat de bevindingen wijzen op een duidelijk gedragspatroon onder buitenlandse investeerders in Mauritius: een hoge gevoeligheid voor risicoreductie (het winnen van vertrouwen) versus een gedempte reactie op risicotoenames. Deze asymmetrie suggereert dat investeerders meer reageren op verbeteringen in de voorspelbaarheid en veiligheid van het investeringsklimaat dan op verslechteringen, een fenomeen dat gekoppeld kan worden aan de "sunk cost"-natuur van FDI en investeerdersvoorzichtigheid.

De studie concludeert dat hoewel stijgend landenrisico niet onmiddellijk een evenredige terugtrekking van kapitaal teweegbrengt, een reductie van het risico fungeert als een krachtige katalysator voor investeringsinstroom. Daarom stelt het artikel dat beleidsinspanningen gericht op het minimaliseren van het landenrisico — door middel van verbeterde governance, financiële stabiliteit en effectiviteit van regelgeving — onevenredig hoge rendementen zullen opleveren bij het aantrekken van FDI. De resultaten dagen de lineaire aanname uit dat risico en investeringen op een symmetrische wijze omgekeerd evenredig zijn, en suggereren in plaats daarvan dat de "neerkant" van risico minder schadelijk is dan de "opkant" van stabiliteit gunstig is.