VICTORY Protocol - VIrtual knowledge exchange in primary Care Through effective digital Online couRses for all Young people without borders and barriers

Technische Samenvatting van het VICTORY-protocol

Probleemstelling
Het artikel behandelt de kritieke noodzaak om zorgverleners uit te rusten met de vaardigheden om complexe, onderling verbonden mondiale gezondheidsuitdagingen te beheren, waaronder pandemieën, klimaatverandering en migratie. Deze kwesties overstijgen nationale grenzen en vereisen een verschuiving van een geïsoleerd medisch onderwijs naar een perspectief van "wereldburger". Er bestaat een aanzienlijke ongelijkheid in de capaciteit van de eerstelijnszorg (Primary Health Care, PHC) tussen hooginkomenslanden (HIC's) en lage- en middeninkomenslanden (LMIC's), met name in Sub-Saharaans Afrika (SSA), dat 25% van de wereldwijde ziektelast draagt maar slechts 3% van de wereldwijde gezondheidswerkkrachten bezit. Bovendien voldoen traditionele onderwijsmodellen vaak niet aan de problematiek van de "braindrain", waarbij opgeleide professionals migreren voor betere kansen, waardoor lokale systemen onderbezet blijven. Het artikel stelt dat virtuele uitwisseling (Virtual Exchange, VE) een mechanisme biedt om evenredige samenwerking te bevorderen, interculturele competenties te versterken en duurzame PHC-capaciteit op te bouwen zonder dat fysieke migratie vereist is, waardoor hiermee gaten in gestandaardiseerde curricula en klinische training in de huisartsgeneeskunde worden gedicht.

Methodologie
De studie maakt gebruik van een mixed-methods benadering die is gestructureerd over drie afzonderlijke fasen om een virtueel uitwisselingsprogramma te ontwerpen, te implementen en te evalueren tussen instellingen in Europa (Ierland en Hongarije) en SSA (Malawi en Zimbabwe).

• Fase 1: Scoping Review: Een systematische scoping review volgens de JBI-methodologie en PRISMA-ScR-richtlijnen zal bewijs synthetiseren over de implementatie, uitkomsten, barrières en faciliterende factoren van virtuele uitwisselingen in de mondiale gezondheidszorg. Deze fase heeft als doel best practices en hiaten in de literatuur te identificeren om het curriculumontwerp te informeren.
• Fase 2: Co-ontwikkeling van het Curriculum: Er zal een behoefteanalyse worden uitgevoerd met behulp van kwantitatieve enquêtes (gericht op ~250 bachelor- en masterstudenten geneeskunde aan University College Dublin) en kwalitatieve focusgroepen (met studenten en docenten). Deze fase maakt gebruik van een sequentieel verklarend ontwerp om leerdoelen, voorkeursdidactische benaderingen en beoordelingsmethodologieën te bepalen. Het curriculum zal worden co-ontwikkeld door een multidisciplinair team van experts, studenten en trainees, gebaseerd op theoretische kaders zoals Connectivisme, Rhizomatisch leren, Constructivisme en de Intergroup Contact Hypothesis.
• Fase 3: Implementatie en Evaluatie: Het 12-weekse virtuele uitwisselingsprogramma wordt geleverd via online platforms. De evaluatie zal gebruikmaken van een concurrent triangulation mixed-methods design:
  • Kwantitatief: Pre- en post-cursus enquêtes zullen veranderingen meten in mondiale gezondheidscompetenties, culturele sensitiviteit (met behulp van de Intercultural Sensitivity Scale) en attitudes ten opzichte van samenwerking. De gegevens worden geanalyseerd met behulp van descriptieve statistiek en geordende logistische regressie in SPSS.
  • Kwalitatief: Semi-gestructureerde interviews en focusgroepen zullen de ervaringen van deelnemers, uitdagingen en interculturele ontwikkeling verkennen. Thematische analyse (volgens Braun en Clarke) zal worden toegepast op transcripten, waarbij gebruik wordt gemaakt van het kader van de Raad van Europa voor competenties voor democratische cultuur.

Belangrijkste Bijdragen
Het artikel schetst een protocol voor een nieuwe educatieve interventie die:

1. Een Kader voor Evenredig Partnerschap Vestigt: Het benadrukt de noodzaak om "semikoloniale" dynamieken in Noord-Zuid-samenwerkingen te vermijden door vast te houden aan kaders die wederzijds voordeel, gedeeld leiderschap en ethische duurzaamheid waarborgen.
2. Theoretische Pedagogieën Integreert: Het curriculumontwerp integreert expliciet Connectivisme (netwerkgericht leren), Rhizomatisch leren (fluïde, niet-hiërarchische kennisconstructie) en Constructivisme (sociale interactie en co-creatie van betekenis) om de ontwikkeling van interculturele competenties te optimaliseren.
3. De "Braindrain" Aanpakt: Door hoogwaardig, toegankelijk virtueel onderwijs te bieden, beoogt het project talent in hulpbronnenarme omgevingen te behouden en diaspora-professionals in staat te stellen op afstand bij te dragen, waardoor lokale gezondheidssystemen worden versterkt.
4. Een Rigoureus Evaluatiemodel Biedt: De studie stelt een uitgebreide evaluatiestrategie voor die de Kirkpatrick-niveaus van trainingsevaluatie combineert met specifieke domeinen van mondiale gezondheidscompetenties en metrieken voor interculturele sensitiviteit.

Resultaten
Aangezien dit document een studieprotocol en preprint is die de ontwerp en methodologie van het onderzoek beschrijft, bevat het geen empirische resultaten, statistische bevindingen of definitieve conclusies met betrekking tot de effectiviteit van het VICTORY-programma. De tekst stelt expliciet dat de gegevensverzameling naar verwachting binnen 24 maanden na de start van de studie voltooid zal zijn, waarbij de resultaten volgen. Bijgevolg worden er geen kwantitatieve uitkomsten of kwalitatieve thema's met betrekking tot de impact van het programma gerapporteerd in dit manuscript.

Betekenis en Claims
Het artikel beweert dat het VICTORY-project essentiële bewijslast zal genereren over het ontwerp en de impact van virtuele uitwisselingen voor onderwijs in de mondiale gezondheidszorg. De betekenis ligt in:

• Curriculumontwikkeling: Bijdragen aan de creatie van duurzame en evenredige curricula voor de eerstelijnszorg die de kloof tussen Europese en Afrikaanse medische onderwijscontexten overbruggen.
• Arbeidskrachtontwikkeling: Ondersteuning van de ontwikkeling van een globaal verbonden eerstelijnszorgwerkkracht die in staat is om transnationale gezondheidsbedreigingen aan te pakken.
• Gezondheidsequiteit: Het bevorderen van gezondheidsequiteit door samenwerking te stimuleren die de lokale context respecteert terwijl kennis wordt gedeeld, met als uiteindelijke doel de gezondheidsresultaten in onderbediende populaties te verbeteren.
• Beleid en Praktijk: De bevindingen zijn bedoeld om academische, beleidsmatige en professionele netwerken (waaronder WONCA en Afrikaanse academische consortia) te informeren om mondiale samenwerking te bevorderen en virtuele uitwisselingsmodellen te integreren in het standaard medisch onderwijs.

De auteurs nemen een bescheiden standpunt in door te merken dat de studie een protocol is voor het genereren van bewijs en dat de bevindingen zullen worden gedisemineerd om toekomstige iteraties en schaalbaarheid te begeleiden, in plaats van directe, definitieve oplossingen voor mondiale gezondheidsverschillen te claimen.