Factors Associated with Healthcare Workers’ Self-Efficacy in Breastfeeding Guidance: A Cross-Sectional Study in Chongqing, China
Deze dwarsdoorsnedestudie in Chongqing, China, identificeert dat het zelfvertrouwen van zorgverleners bij het bieden van borstvoedingsbegeleiding significant wordt versterkt door hogere niveaus en frequentie van gezinscentraal lactatieondersteuning evenals werkzaamheid in gespecialiseerde moeder- en kindziekenhuizen.
Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer
Borstvoeding is een fundamentele daad van zorg die de gezondheid van zowel moeder als kind ondersteunt, helpt bij het voorkomen van vroege ziekten en de moeder helpt bij haar herstel na de bevalling. Voor het succes van dit proces speelt de begeleiding door medische professionals een cruciale rol. De effectiviteit van deze begeleiding hangt echter sterk af van het vertrouwen van de zorgverleners zelf. Dit vertrouwen, in de psychologie bekend als zelfeffectiviteit, gaat niet alleen over het kennen van de feiten; het is het geloof dat men een specifieke taak succesvol kan uitvoeren in een reële situatie. Hoewel veel studies hebben gekeken naar hoe zelfverzekerd moeders zich voelen over borstvoeding, is er veel minder bekend over het zelfvertrouwen van de artsen, verpleegkundigen en verloskundigen die de taak hebben om hen te onderwijzen. Het begrijpen van wat dit professionele zelfvertrouwen opbouwt of verzwakt, is essentieel, omdat een zorgverlener die twijfelt aan zijn of haar vermogen om te helpen, minder waarschijnlijk de diepgaande, consistente ondersteuning zal bieden die gezinnen nodig hebben.
Onderzoekers in Chongqing, China, gingen precies deze dynamiek onderzoeken. Zij voerden een enquête uit onder 217 zorgverleners, waaronder artsen, verpleegkundigen en verloskundigen, die werkzaam zijn in diverse ziekenhuizen in de stad. Het doel was om te meten hoe zelfverzekerd deze professionals zich voelden bij het geven van advies over borstvoeding en om de specifieke factoren te identificeren die dat zelfvertrouwen beïnvloedden. Het team vroeg de deelnemers om te reflecteren op hun werkelijke werkervaringen, waarbij zij hun eigen gevoel van bekwaamheid beoordeelden op een standaard schaal. Ze verzamelden ook gedetailleerde informatie over de achtergrond van de werknemers, hun dagelijkse routines, de training die zij hadden ontvangen en het type ziekenhuis waar zij werkten. Door de zelfvertrouwen-scores te vergelijken met deze verschillende details, konden de onderzoekers zien welke elementen van het werk of de omgeving van een werknemer gekoppeld waren aan hogere niveaus van zelfverzekerdheid.
De studie onthulde dat het zelfvertrouwen van een zorgverlener niet uitsluitend wordt bepaald door hun persoonlijke kennis of jarenlange ervaring. In plaats daarvan is het diep verbonden met hoe zij hun werk beoefenen en waar zij werken. De meest significante factoren die het zelfvertrouwen een boost gaven, waren de frequentie en de diepgang van de begeleiding die werd geboden aan de families van nieuwe moeders. Werknemers die regelmatig met gezinsleden spraken en uitgebreid, gedetailleerd advies boden, rapporteerden veel hogere niveaus van zelfvertrouwen dan zij die slechts basisinstructies gaven of zelden met de familie in gesprek gingen. Dit suggereert dat de handeling van het herhaaldelijk onderwijzen en het zien van families die de stof begrijpen, het eigen geloof van de werknemer in hun vaardigheden versterkt. Het is vergelijkbaar met hoe een muzikant niet alleen meer zelfvertrouwen krijgt door de noten te kennen, maar door het stuk vaak te spelen voor een publiek dat positief reageert.
Naast individuele gewoonten maakte het type ziekenhuis een duidelijk verschil. Zorgverleners in gespecialiseerde moeder- en kindziekenhuizen vertoonden hogere zelfvertrouwen-scores vergeleken met die in algemene of particuliere ziekenhuizen. Deze gespecialiseerde instellingen lijken een omgeving te bieden waarin werknemers met een grotere verscheidenheid aan gevallen rondom borstvoeding worden geconfronteerd en toegang hebben tot meer gestructureerde ondersteuningssystemen. De gegevens toonden ook aan dat werken in ziekenhuizen met specifieke middelen, zoals speciale borstvoedingsklinieken, financiering voor borstvoedingsprogramma's en gestandaardiseerde managementprotocollen, gekoppeld was aan een groter zelfvertrouwen. Omgekeerd hadden werknemers in omgevingen met minder middelen of minder gestructureerde ondersteuning de neiging om minder zeker te zijn in hun vermogen om gezinnen effectief te begeleiden.
De onderzoekers concludeerden dat het verbeteren van de kwaliteit van de ondersteuning bij borstvoeding een tweeledige aanpak vereist. Het is niet voldoende om zorgverleners slechts eenmalig te trainen; de omgeving waarin zij werken moet de continue, gezinsgerichte praktijk ondersteunen. Wanneer werknemers worden aangemoedigd om diepgaand met families in contact te komen en worden ondersteund door instellingen die de nodige instrumenten en gestandaardiseerde protocollen bieden, groeit hun zelfvertrouwen. Dit zelfvertrouwen leidt op zijn beurt tot betere klinische ondersteuning voor moeders en baby's. De studie benadrukt dat het opbouwen van een zelfverzekerd personeelsbestand een kwestie is van zowel persoonlijke praktijk als institutioneel ontwerp, wat suggereert dat ziekenhuizen zich moeten richten op het creëren van ondersteunende systemen die hun personeel in staat stellen de kunst van de borstvoedingsbegeleiding te beheersen door middel van herhaalde, hoogwaardige interacties.
Verdrinkt u in papers in uw vakgebied?
Ontvang dagelijkse digests van de nieuwste papers die bij uw onderzoekswoorden passen — met technische samenvattingen, in uw taal.