The impact of dietary supplementation with zinc and vitamin A on production performance, immune response, blood biochemical markers and carcass characteristics of Japanese quails in a tropical climate

Technische Samenvatting: Impact van dieet-zink en Vitamine A op Japanse kwartels in een tropisch klimaat

Probleemstelling
Hoewel Vitamine A en Zink worden erkend als essentiële nutriënten voor groei, bot- en veerontwikkeling, enzymfunctie en ziekteresistentie bij pluimvee, is er beperkte specifieke data beschikbaar over hun optimale dieetvereisten en interactieve effecten bij groeiende Japanse kwartels (Coturnix japonica). Bestaande aanbevelingen variëren aanzienlijk; bijvoorbeeld, de vereisten voor Vitamine A variëren van 1.650 IU/kg (NRC, 1994) tot 4.000 IU/kg (Khan et al., 2023), en de vereisten voor Zink variëren van 25 mg/kg tot 90 mg/kg, afhankelijk van de leeftijd en de bron (NRC, 1994; ICAR, 2013; Abbasi et al., 2017). Bovendien blijft de interactie tussen deze twee micronutriënten in de context van een tropisch klimaat, waar omgevingsstressoren zoals een hoge Temperatuur-Luchtvochtigheidsindex (THI) veel voorkomen, onderbelicht. Deze studie beoogde de effecten van variërende dieetniveaus van Zink en Vitamine A op de productieprestaties, immuunrespons, bloedbiochemische markers en karkaseigenschappen bij groeiende Japanse kwartels te evalueren.

Methodologie
De studie maakte gebruik van een 2×4 factorieel ontwerp met 288 dagoude Japanse kwarteleieren die gedurende een periode van zes weken (0–6 weken) werden gehouden in een tropische omgeving. De vogels werden verdeeld over acht behandelgroepen met vier replicaten van elk negen kuikens.

• Dieetbehandelingen: Het experiment testte twee niveaus van Zink (40 mg/kg en 80 mg/kg) gecombineerd met vier niveaus van Vitamine A (1.600, 3.200, 4.800 en 6.400 IU/kg).
• Omgeving: De studie werd uitgevoerd in een tropisch klimaat waar de gemiddelde Temperatuur-Luchtvochtigheidsindex (THI) varieerde van 82,0 tot 84,2, wat wijst op een consistent oncomfortabele tot hete omgeving.
• Metingen:
  • Prestaties: Wekelijkse lichaamsgewicht, gewichtstoename, voerintake en voederconversieratio (FCR) werden geregistreerd.
  • Immuniteit: Humorale immuniteit werd beoordeeld via de Haemagglutinatie (HA) titel aan Schapen Rode Bloed Corpusculi (SRBC), en cellulaire immuniteit via de voetpadindex-respons op Fytohemagglutinine (PHAP). Relatieve gewichten van milt, lever en bursae werden vastgesteld ten opzichte van het lichaamsgewicht.
  • Karkaseigenschappen: Levend gewicht, krimp, bloed-/veerverlies, gestroken gewicht en geëviscereerd gewicht werden gemeten.
  • Biochemische Markers: Serumwaarden van totaal eiwit, albumine, globuline, glucose, cholesterol, alkalische fosfatase (ALP), fosfor en calcium werden geanalyseerd.
• Statistische Analyse: De gegevens werden geanalyseerd met behulp van Snedecor- en Cochran-methoden, waarbij significante gemiddelde verschillen werden getest via de Duncan's Multiple Range Test (DMRT).

Belangrijkste Resultaten
De studie vond dat hoewel de interactie tussen de niveaus van Zink en Vitamine A voor de meeste parameters over het algemeen niet-significant was, de hoofdeffecten van beide nutriënten duidelijk waren:

• Effecten van Vitamine A:

  • Prestaties: De groep die 1.600 IU/kg Vitamine A ontving, vertoonde een significant lager lichaamsgewicht, lagere gewichtstoename en een slechtere FCR vergeleken met groepen die hogere niveaus ontvingen (3.200–6.400 IU/kg). De voerintake werd niet significant beïnvloed door de Vitamine A-niveaus.
  • Karkas: De 1.600 IU/kg groep had een significant lager gestroken en geëviscereerd gewicht. Omgekeerd was het veerverlies significant hoger bij 4.800 en 6.400 IU/kg vergeleken met lagere niveaus.
  • Immuniteit: De 1.600 IU/kg groep vertoonde een significant lagere humorale immuniteit (HA-titel), cellulaire immuniteit (voetpadindex) en relatief miltgewicht vergeleken met hogere Vitamine A-niveaus.
  • Biochemie: Serum totaal eiwit, globuline en fosfor waren significant lager bij 1.600 IU/kg. Albumine was het laagst bij 4.800 IU/kg, terwijl glucose het laagst was bij 3.200 IU/kg. Cholesterol was het laagst bij 3.200 IU/kg vergeleken met 6.400 IU/kg.

• Effecten van Zink:

  • Karkas & Prestaties: Het dieet met 80 mg/kg Zink resulteerde in een significant hoger gestroken en geëviscereerd gewicht vergeleken met het 40 mg/kg dieet. Echter, het veerverlies was ook significant hoger in de 80 mg/kg groep. Er werden geen significante verschillen waargenomen in lichaamsgewicht of FCR tussen de Zink-niveaus.
  • Immuniteit: Het 80 mg/kg Zink-niveau resulteerde in een significant hoger relatief miltgewicht vergeleken met het 40 mg/kg niveau.
  • Biochemie: Het 80 mg/kg Zink-dieet verhoogde de serumwaarden van totaal eiwit, albumine, globuline, glucose, cholesterol en fosfor significant vergeleken met het 40 mg/kg dieet.

• Orgaanweights: Orgaanweights (lever, maag, hart) werden niet significant beïnvloed door noch de hoofdeffecten, noch de interactie tussen Zink en Vitamine A.

Betekenis en Conclusies
Het artikel concludeert dat supplementatieniveaus van dieet de fysiologische en productieve kenmerken van Japanse kwartels in tropische omstandigheden significant beïnvloeden. Specifiek identificeert de studie dat een dieet met 80 mg Zink/kg en 3.200 IU Vitamine A/kg optimaal is. Deze combinatie bleek de beste balans te bieden tussen groei-prestaties, karkasopbrengst (gestroken en geëviscereerd gewicht), immuunrespons (miltgewicht en antilichaamtiters) en gunstige serum biochemische parameters te bevorderen.

De auteurs merken op dat hoewel hogere Vitamine A-niveaus (boven 3.200 IU/kg) de groeimetrieken niet verder verbeterden, het laagste niveau (1.600 IU/kg) nadelig was voor de prestaties en immuniteit. Evenzo, hoewel 80 mg/kg Zink de karkasopbrengst en bepaalde biochemische markers verbeterde, verhoogde het ook het veerverlies. De studie suggereert dat deze specifieke niveaus compenseren voor omgevingsstress en aan de metabole eisen van groeiende kwartels voldoen effectiever dan de lagere of hogere extremen die zijn getest. De bevindingen ondersteunen het idee dat Vitamine A en Zink interageren om de nutriëntenmetabolisme te beïnvloeden, waarbij de optimale combinatie de algehele gezondheid en productiviteit verbetert zonder nadelige effecten op de orgaanmorfologie.