Digital Hoarding Behavior and Its Association with Academic Efficiency and Performance among Medical Students at the University of Khartoum: A Cross-Sectional Study
Deze dwarsdoorsnedestudie onder 328 medische studenten aan de Universiteit van Khartoem onthult dat hoewel digitaal verzamelgedrag zeer wijdverspreid is en de academische efficiëntie aanzienlijk belemmert, het niet direct correleert met het GPA, wat wijst op de noodzaak van gerichte interventies op het gebied van digitale geletterdheid en een beter beheer van de distributie van onderzoeksenquêtes.
Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer
In de moderne wereld is het bewaren van dingen verschoven van de fysieke plank naar het digitale scherm. Net zoals sommige mensen moeite hebben met het weggooien van oude kranten of kapotte apparaten, vinden een groeiend aantal mensen het moeilijk om digitale bestanden te verwijderen. Dit gedrag, bekend als digitaal hoarden (digital hoarding), houdt het opslaan van enorme hoeveelheden e-mails, documenten, foto's en links in, vaak tot het punt waarop de enorme omvang stress veroorzaakt en het moeilijk maakt om te vinden wat daadwerkelijk nodig is. Hoewel het bewaren van een paar extra bestanden onschuldig lijkt, kan de accumulatie een last worden die de geest vertroebelt en het dagelijks leven verstoort. Dit is bijzonder relevant voor studenten, die een constante stroom van tekstboeken, aantekeningen van colleges en onderzoeksmateriaal moeten beheren. Wanneer de druk om alles te bewaren voor het geval dat ("just in case") samenkomt met de hoge eisen van de medische opleiding, is het resultaat een digitale rommel die zwaar drukt op het vermogen van een student om zich te concentreren en te leren.
Onderzoekers aan de Universiteit van Khartoem zetten zich in om te begrijpen hoe deze digitale rommel het effect heeft op medische studenten in Soedan, een omgeving waar de uitdagingen van conflict en beperkte middelen hen hebben gedwongen tot een zware afhankelijkheid van online leren. Ze onderzochten 328 studenten om te zien hoeveel van hen worstelden met dit gedrag en of het hun cijfers of hun vermogen om efficiënt te werken schaadde. De studie toonde aan dat digitaal hoarden wijdverspreid is onder deze studenten, waarbij bijna twee derde tekenen vertoonde van matige tot hoge niveaus van dit gedrag. De meest voorkomende gewoonten omvatten het opslaan van bestanden die misschien nooit gelezen zullen worden, het doorsturen van materiaal naar persoonlijke kanalen zonder het daarna ooit nog te bekijken, en het ervaren van een oprechte vorm van angst bij de gedachte aan het verwijderen van een bestand. Veel studenten beschreven een angst dat het verliezen van een digitaal bestand zou betekenen dat ze een deel van hun academische identiteit zouden verliezen, wat ertoe leidde dat ze alles in een staat van ongeorganiseerde accumulatie bewaarden.
De onderzoekers ontdekten een duidelijke link tussen dit gedrag en hoe goed de studenten functioneerden in hun studie, hoewel de connectie niet was wat men onmiddellijk zou verwachten. Hoewel de hoeveelheid digitale rommel het gemiddelde cijfer van een student niet direct veranderde, had het een sterke associatie met hoe efficiënt zij hun werk konden doen. Studenten die de meeste digitale bestanden horten, hadden een aanzienlijk grotere kans om te rapporteren dat ze moeite hadden met concentreren, excessieve tijd besteedden aan het zoeken naar specifieke documenten en overweldigd werden door de enorme hoeveelheid opgeslagen inhoud. Sterker nog, zij met de hoogste niveaus van digitaal hoarden waren meer dan vijf keer zo waarschijnlijk om hoge niveaus van academische disfunctie te ervaren in vergelijking met studenten die hun digitale ruimtes georganiseerd hielden. Dit suggereert dat het probleem niet noodzakelijkerwijs is dat studenten hun examens niet halen, maar dat de mentale inspanning die nodig is om door hun digitale chaos te navigeren, de energie wegzuigt die ze nodig hebben om effectief te leren.
Een uniek aspect van deze studie was de focus op de accumulatie van links naar onderzoeksenquêtes. Medische studenten worden regelmatig gevraagd om deel te nemen aan academische enquêtes, en de onderzoekers vonden dat de constante stroom van deze links een specifere vorm van digitale rommel werd. Meer dan een derde van de studenten rapporteerde zich overweldigd te voelen door het aantal enquête-uitnodigingen dat zij ontvingen, en een vergelijkbaar aantal zei dat deze accumulatie hen minder bereid maakte om in de toekomst deel te nemen aan onderzoek. Deze "enquête-moeheid" creëert een cyclus waarin de instrumenten die worden gebruikt om studentengedrag te bestuderen, zelf onderdeel worden van het probleem, wat de gegevens die onderzoekers in de toekomst verzamelen mogelijk kan vertekenen. De studie merkte ook op dat de meeste studenten vertrouwen op messaging-apps zoals Telegram om hun bestanden op te slaan in plaats van georganiseerde clouddiensten, een gewoonte die het nog moeilijker maakt om informatie te sorteren en op te halen wanneer dat nodig is.
Uiteindelijk suggereren de bevindingen dat de impact van digitaal hoarden op medische studenten subtiel maar significant is. Het vertaalt zich niet noodzakelijkerwijs in een daling van de toetsresultaten, maar het tast wel de efficiëntie en de mentale helderheid aan die vereist zijn voor rigoureus academisch werk. De studie geeft aan dat de stress van het beheren van een chaotische digitale omgeving fungeert als een verborgen barrière voor het leerproces, wat een staat van cognitieve overbelasting creëert die studeren moeilijker maakt. De onderzoekers bevelen aan dat studenten worden onderwezen in betere digitale organisatievaardigheden en dat instellingen overwegen de frequentie waarmee zij enquêtes versturen te reguleren om de last te verlichten. Door de kernoorzaken van deze digitale accumulatie aan te pakken, kunnen medische faculteiten studenten helpen de mentale mist te klaren die voortkomt uit het vasthouden aan te veel, zodat zij zich kunnen richten op het werk dat er echt toe doet.
Verdrinkt u in papers in uw vakgebied?
Ontvang dagelijkse digests van de nieuwste papers die bij uw onderzoekswoorden passen — met technische samenvattingen, in uw taal.