Repeated influenza vaccination results in blunting rather than back-boosting of antibody responses against A(H3N2) antigens

De Geheugentraining van het Immuunsysteem

Stel je het immuunsysteem van je lichaam voor als een hooggetraind beveiligingsteam dat een fort bewaakt. Wanneer er een nieuwe schurk (een virus) verschijnt, moet het team snel een specifiek wapen bouken om hem te stoppen. Soms heeft het team al eens een schurk gezien die bijna op de nieuwe leek. In die gevallen kunnen ze vaak hun oude blauwdrukken gebruiken om snel een nieuw wapen te bouwen, wat hen een voorsprong geeft. Dit is de magie van "immunologisch geheugen".

Elk jaar werken wetenschappers de "gezochte" posters voor het griepvirus bij, omdat de schurk steeds zijn masker verandert (een proces dat antigene drift wordt genoemd). Om veilig te blijven, krijgen we een griepvaccinatie die ons beveiligingsteam laat zien hoe het nieuwste masker eruitziet. De grote vraag die wetenschappers zich hebben gesteld is: Wat gebeurt er als je deze update elk jaar krijgt? Wordt je team supergetraind en klaar voor elke variatie, of zorgt de constante training er juist voor dat ze in de war raken? Sommige onderzoekers hoopten dat het jaar na jaar vaccineren het team zou trainen om zich te concentreren op de delen van het virus die nooit veranderen, waardoor ze een super-soldaat tegen alle grieptypen zouden worden. Anderen maakten zich zorgen dat het team vast zou komen te zitten aan de oude maskers en de nieuwe zou negeren. Dit artikel duikt in dat mysterie om te zien of het herhaaldelijk krijgen van de griepprik ons sterker maakt of dat het onze defensie per ongeluk een beetje traag maakt.

---

De Studie: Wanneer Te Veel Oefenen Je Traag Maakt

Een team van wetenschappers besloot dit te onderzoeken door te kijken naar een groep zorgmedewerkers in Australië. Ze verdeelden deze medewerkers in twee teams op basis van hun vaccinatiegeschiedenis: de "Newbies" (die de afgelopen vijf jaar geen griepprik hadden gehad) en de "Veteranen" (die de afgelopen vijf jaar elk jaar een prik hadden gehad). De onderzoekers gaven vervolgens iedereen een griepprik en observeerden wat er gebeurde met hun antilichaamniveaus—de kleine soldaatjes in hun bloed die het virus bestrijden.

Ze testten het bloed tegen 25 verschillende versies van het A(H3N2) griepvirus, variërend van oude stammen tot gloednieuwe. Ze controleerden ook of de antilichamen alleen aan het virus bleven plakken (binding) of het daadwerkelijk blokkeerden om cellen binnen te dringen (een functie genaamd hemagglutinatie-inhibitie, of HI).

De Grote Verrassing: De Veteranen Waren Trager
De resultaten waren een behoorlijke schok. De "Newbies" vertoonden een sterke, energieke reactie na hun prik. Hun antilichaamniveaus schoten aanzienlijk omhoog tegen veel verschillende virusstammen. Echter, de "Veteranen"—de mensen die vijf jaar lang elk jaar gevaccineerd waren—vertonen een veel zwakkere reactie. Hun antilichaamniveaus bewogen nauwelijks.

Denk eraan als een sportschool. Je zou verwachten dat de mensen die al vijf jaar gewichten heffen de sterkste zijn. Maar in dit geval tilden de "Veteranen" veel lichtere gewichten dan de "Newbies". De studie toonde aan dat de herhaalde vaccinatie de immuunrespons daadwerkelijk "afvlakte" of verzwakte. In plaats van een enorme boost, leek het lichaam van de Veteranen te zeggen: "Dit hebben we eerder gezien, geen reden om vol gas te gaan," en ze produceerden veel minder nieuwe antilichamen.

Het Weerleggen van de "Super-Soldier" Theorie
Vóór deze studie hadden sommige wetenschappers een hoopvolle theorie genaamd de "back-boosting" of "antibody focusing" hypothese. Ze dachten dat het immuunsysteem van de Veteranen, door elk jaar gevaccineerd te worden, zo slim zou worden dat ze zouden stoppen met het maken van antilichamen tegen de veranderende delen van het virus en zouden beginnen met het maken van super-antilichamen tegen de delen die nooit veranderen (de "geconserveerde" delen). Ze hoopten dat dit de Veteranen beter zou maken in het bestrijden van elke griepstam, zelfs die welke ze nog niet eerder hadden gezien.

Dit artikel spreekt die theorie expliciet tegen. De gegevens toonden geen bewijs dat de Veteranen meer van deze "universele" antilichamen produceerden. Sterker nog, hun respons was breed genomen zwakker over de hele linie. Ze werden niet beter in het bestrijden van oude stammen, nieuwe stammen of de "geconserveerde" delen van het virus. Het idee dat herhaalde vaccinatie een super-geconcentreerd leger van geconserveerde epitopen creëert, werd niet ondersteund door de bevindingen.

Waarom Gebeurde Dit?
De onderzoekers bekeken de cijfers nauwkeurig. Ze ontdekten dat zelfs toen ze corrigeerden voor hoeveel antilichamen de Veteranen vóór de prik al hadden, de reactie nog steeds zwak was. Dit suggereert dat het niet alleen zo is dat ze al genoeg antilichamen hadden om de klus te klaren; er is iets anders aan de hand.

De auteurs suggereren dat de immuunsystemen van de Veteranen in een lus "vast kunnen komen te zitten". Omdat ze zoveel geheugen hebben van eerdere vaccins, probeert hun lichaam mogelijk die oude blauwdrukken te gebruiken. Maar omdat het virus lichtelijk is veranderd, passen die oude blauwdrukken niet perfect. Het immuunsysteem probeert de oude pasvorm te forceren, wat voorkomt dat het de nieuwe, verse antilichamen maakt die nodig zijn om het huidige virus te bestrijden. Het is als proberen een sleutel uit 2019 te gebruiken om een deur te openen die in 2024 is aangepast; de sleutel draait een beetje, maar de deur gaat niet open, en je neemt niet de moeite om een nieuwe sleutel te maken.

De Cijfers
De studie was zeer specifiek over hoe groot dit verschil was. De onderzoekers berekenden dat de "Newbies" (0-Prior groep) een 2,6 keer grotere toename hadden in hun antilichaamniveaus vergeleken met de "Veteranen" (5-Prior groep). In simpelere termen: als de antilichaamniveaus van de Veteranen met 1 eenheid stegen, gingen die van de Newbies met 2,6 eenheden omhoog.

Ze keken ook naar hoeveel verschillende virusstammen de mensen konden bestrijden. In 2020 waren de Newbies in staat om te "seroconverteren" (wat betekent dat hun antilichamen hoog genoeg stegen om effectief te zijn) tegen 51% van de in cellen gekweekte virussen en 73% van de in eieren gekweekte virussen. De Veteranen daarentegen seroconverteerden slechts tegen 3% van de in cellen gekweekte virussen en 6% van de in eieren gekweekte virussen. Dat is een enorme daling in prestaties.

Wat is er met de "Steel" van het Virus?
De wetenschappers controleerden ook of de Veteranen antilichamen aanmaakten die zich richten op de "steel" (stem) van het virus (het deel dat niet veel verandert). Ze gebruikten een speciale test (ELISA) om te zien of de antilichamen aan deze steel plakten. Opnieuw was het antwoord: nee. Hoewel de Veteranen hoge niveaus van antilichamen hadden die aan de steel plakten vóór de prik (omdat ze dit eerder hadden gezien), produceerde hun lichaam na de nieuwe prik niet meer van deze antilichamen. De reactie was vlak.

De Conclusie
Deze studie suggereert dat voor de A(H3N2) griepstam, het elk jaar krijgen van een vaccinatie je immuunsysteem minder responsief kan maken dan wanneer je een paar jaar overslaat. Het lijkt niet te leiden tot een "super-immuniteit" tegen de delen van het virus die hetzelfde blijven. In plaats daarvan lijkt het de algehele reactie te dempen.

De auteurs zijn voorzichtig in hun conclusie dat ze nog niet precies weten waarom dit gebeurt. Ze vermoeden dat het gerelateerd kan zijn aan hoe de geheugencellen in het lichaam zich gedragen—misschien veranderen ze niet in de "soldatenfabrieken" (plasmablasten) die ze zouden moeten zijn. Ze doen momenteel meer onderzoek naar de cellen zelf om dit puzzelstukje op te lossen. Maar voor nu is de duidelijke boodschap: herhaalde vaccinatie tegen A(H3N2) lijkt de antilichaamrespons eerder af te vlaken dan te superchargen.