Temporal Trends and Demographic Disparities in Mortality Involving Pulmonary Embolism and Diabetes Mellitus Among U.S. Adults Aged ≥25 Years, 1999–2024: A CDC WONDER Analysis

Elk jaar worden miljoenen mensen in de Verenigde Staten geconfronteerd met een plotselinge en gevaarlijke blokkade in de bloedvaten van hun longen, een aandoening die bekend staat als een longembolie. Dit gebeurt wanneer een bloedstolsel, meestal gevormd in de benen, omhoog reist en vastloopt in de longen, waardoor de zuurstoftoevoer wordt afgesneden en het hart wordt belast. Tegelijkertijd treft diabetes, een chronische aandoening waarbij het lichaam moeite heeft met het reguleren van de suikerspiegels, een enorm aantal Amerikanen. Hoewel artsen al lang weten dat diabetes het bloed vatbaarder kan maken voor stolling en dat het het herstel van hart- en longproblemen bemoeilijkt, is het volledige beeld van hoe deze twee aandoeningen in de loop van de tijd met elkaar interageren, onduidelijk gebleven. Specifiek was er geen uitgebreid overzicht van hoe vaak mensen stierven wanneer beide condities op hun overlijdensakte werden vermeld, noch was er een duidelijke kaart van wie het meest risico liep op basis van leeftijd, ras en regio in het land. Het begrijpen van dit snijvlak is essentieel, omdat het onthult waar de meest kwetsbare mensen zich in het volle zicht verschuilen en hoe hun risico's over het afgelopen kwart eeuw zijn verschoven.

Om dit gat te vullen, richtte een team van onderzoekers zich op een enorm digitaal archief van overlijdensgegevens dat wordt onderhouden door de Centers for Disease Control and Prevention, bekend als CDC WONDER. Ze onderzochten elke overlijdensakte van 199_ tot 2024 voor volwassenen van 25 jaar en ouder waarin zowel longembolie als diabetes als bijdragende factoren werden vermeld. Door meer dan 82.000 dergelijke sterfgevallen te analyseren, waren ze in staat om het veranderende landschap van deze specifieke gezondheidscrisis in kaart te brengen. De gegevens onthulden een verhaal van stijgend gevaar dat niet in een rechte lijn bewoog. Vanaf het begin van de studie in 1999 tot 2018 steeg het aantal sterfgevallen waarbij beide condities betrokken waren langzaam. Vervolgens, tussen 2018 en 2021, schoten de cijfers dramatisch omhoog, met een stijging die veel sneller ging dan voorheen. De trend zette echter niet oneindig door omhoog; van 2021 tot 2024 begon het sterftecijfer aanzienlijk te dalen, wat wijst op een verschuiving in de factoren die deze sterfgevallen aansturen.

De studie schetste een gedetailleerd portret van wie het meest wordt getroffen door deze combinatie van ziekten. Mannen liepen een hoger risico op overlijden dan vrouwen, en hun sterftecijfers stegen over de decennia heen sneller. Ras speelde evene kind een opvallende rol; zwarte of Afro-Amerikaanse individuen ervoeren gedurende de gehele periode consequent de hoogste sterftecijfers, wat ver boven die van witte of Hispanic populaties lag. Leeftijd was een andere cruciale factor, waarbij de last het zwaarst viel op degenen van 65 jaar en ouder, die het grootste absolute aantal sterfgevallen te verduren kregen. Geografisch gezien kwam het Zuiden naar voren als de regio met de hoogste sterftecijfers aan het einde van de onderzoeksperiode, terwijl het Westen de snelste algehele toename van het risico zag. Zelfs binnen gemeenschappen maakte locatie uit; mensen die in niet-stedelijke, landelijke gebieden woonden, hadden hogere sterftecijfers dan die in steden, ten minste tot het jaar 2020.

De scherpe piek in sterfgevallen tussen 2018 en 2021 viel samen met de wereldwijde pandemie, een tijd waarin ziekenhuizen overbelast waren en veel mensen met chronische aandoeningen te maken kregen met onderbroken zorg. De onderzoekers merkten op dat het virus zelf bekend staat om het verhogen van het risico op bloedstolsels, en dat de stress van de pandemie waarschijnlijk de risico's voor mensen die al met diabetes worstelden, verergerde. Hoewel de redenen voor de daaropvolgende daling na 2021 niet volledig in de gegevens worden toegelicht, suggereert de daling dat naarmate de onmiddellijke crisis van de pandemie afnam en de medische zorg terugkeerde naar stabielere patronen, de druk op deze kwetsbare groep mogelijk is afgenomen. De studie bepaalde niet precies waarom de cijfers veranderden, maar bood een duidelijke, op gegevens gebaseerde kaart van waar het probleem het meest ernstig is.

Uiteindelijk dient deze analyse als een waarschuwing en een gids. Het laat zien dat hoewel het totale aantal sterfgevallen waarbij longembolie en diabetes betrokken waren over de laatste 25 jaar is gestegen, het risico niet gelijk wordt gedeeld. De gegevens benadrukken diepe ongelijkheden op basis van geslacht, ras, leeftijd en geografie, wat wijst op specifieke groepen die meer aandacht en betere toegang tot zorg nodig hebben. De onderzoekers concluderen dat om deze sterfgevallen te verminderen, de medische gemeenschap en overheidsinstanties op het gebied van de volksgezondheid zich moeten richten op gerichte preventie, ervoor moeten zorgen dat mensen met diabetes tijdig worden herkend wat betreft stollingsrisico's, en moeten werken aan het wegnemen van de barrières die gelijke toegang tot gezondheidszorg voor iedereen in de weg staan. De cijfers vertellen een verhaal van een groeiende uitdaging, maar ze wijzen ook de weg naar waar oplossingen het meest dringend nodig zijn.