Midwives in the Cape Coast Metropolis of Ghana are enhancing the effectiveness of labour monitoring by utilising partographs

In de stille uren van een kraamkamer is de bevalling van een moeder een complex, ontvouwend evenement dat constante aandacht vereist. Om veiligheid te garanderen, gebruiken zorgverleners over de hele wereld een specifiek hulpmiddel genaand partogram. Zie dit hulpmiddel als een eenvoudige, visuele kaart die het verloop van de bevalling bijhoudt. Terwijl een baby door het geboortekanaal beweegt, markeert een verloskundige de vitale functies van de moeder, de kracht van haar weeën en de hartslag van de baby op deze grafiek. De lijnen op de grafiek fungeren als een gids; als de bevalling het verwachte pad volgt, is alles in orde. Als de lijn in een waarschuwingszone afdwaalt, signaleert dit dat de moeder of de baby in problemen kan verkeren, wat onmiddellijke actie uitlokt. Dit systeem is ontworiment om problemen vroegtijdig te detecteren, waardoor een potentieel chaotisch en gevaarlijk proces verandert in een gemonitord evenement waarbij hulp kan arriveren voordat er een crisis optreedt. Ondanks het belang ervan, is het hulpmiddel alleen effectief als het correct wordt gebruikt en volledig wordt ingevuld. In veel delen van de wereld, inclusief Ghana, blijft de kloof tussen het bezitten van het hulpmiddel en het perfect gebruiken ervan een kritieke uitdaging voor het redden van levens.

Onderzoekers in de Cape Coast Metropolis in Ghana probeerden onlangs te onderzoeken hoe goed verloskundigen deze levensreddende grafiek gebruiken. Ze wilden twee hoofdzaken weten: hoe vaak de grafieken daadwerkelijk worden gebruikt tijdens bevallingen, en hoe volledig de informatie wordt vastgelegd. Het team bestudeerde de dossiers van zes verschillende gezondheidsinstellingen, die samen het overgrote deel van de bevallingen in de stad afhandelen. Ze bekeken de grafieken van bijna driehonderd bevallingen die plaatsvonden over een periode van zes maanden en interviewden ook de verloskundigen die daar werken om hun kennis van het hulpmiddel te testen. Hun doel was om te achterhalen waar het systeem goed werkt en waar het tekortschiet, zodat training en ondersteuning kunnen worden verbeterd.

Het onderzoek toonde aan dat de grafieken vrij vaak worden gebruikt; ze kwamen voor bij ongeveer tachtig negen procent van de onderzochte bevallingen. Dit is een sterk begin, wat laat zien dat de praktijk routineus wordt in deze instellingen. Echter, toen de onderzoekers nauwkeurig naar de details keken die op de grafieken werden genoteerd, vonden ze aanzienlijke hiaten. Gemiddeld werd slechts vijfenzeventig procent van de vereiste informatie daadwerkelijk geregistreerd. Sommige secties werden zeer goed ingevuld; bijvoorbeeld, het bijhouden van de verwijding van de baarmoederhals en de hartslag van de baby was bijna perfect, waarbij bijna elke grafiek deze details vertoonde. Maar andere cruciale stukken informatie ontbraken regelmatig. De leeftijd van de moeder werd slechts in twee procent van de grafieken genoteerd, en de geschatte datum van de bevalling ontbrak in de meeste gevallen. Zonder deze basisgegevens is het voor een arts moeilijker om het volledige beeld van de gezondheid van de moeder en de risico's die zij kan lopen te begrijpen.

De onderzoekers testten ook de kennis van de verloskundigen om te zien of zij begrepen hoe ze de grafieken moesten lezen en interpreteren. De verloskundigen scoorden goed op de kennis van welke informatie ze moesten opschrijven en wanneer ze de conditie van de moeder moesten controleren. Ze kenden de regels voor de grafiek. Toch daalde hun kennis drastisch wanneer het aankwam op het interpreteren van wat de lijnen op de grafiek betekenden. Slechts ongeveer zevenentwintig procent van de verloskundigen kon correct uitleggen wat de grafiek hen vertelde wanneer deze een waarschuwingssignaal gaf. Dit is een kritieke discontinuïteit. Een verloskundige kan de lijnen perfect tekenen, maar als zij niet begrijpt dat een specifieke lijn betekent "stop en roep om hulp", verliest de grafiek haar kracht om een leven te redden. De studie suggereert dat hoewel de verloskundigen goed zijn in de mechanische handeling van het schrijven, zij moeite hebben met het klinische denken dat nodig is om op de informatie te handelen.

Het team keek ook naar de factoren die bepaalden of een verloskundige de grafiek gebruikte. Ze ontdekten dat het aantal jaren dat een verloskundige werkzaam was, niet automatisch betekende dat zij het hulpmiddel correct zou gebruiken. Sterker nog, de verloskundigen die het gevoel hadden dat zij uitstekende kennis van de grafiek hadden, waren degene die de grafiek het meest waarschijnlijk gebruikten, maar simpelweg het bijwonen van een trainingsworkshop in het verleden garandeerde geen beter gebruik. De onderzoekers merkten op dat korte, eenmalige trainingssessies er vaak niet in slagen dagelijkere gewoonten te veranderen. In plaats daarvan suggereren zij dat continu, praktijkgericht mentorschap en regelmatige supervisie nodig zijn om verloskundigen te helpen van enkel het kennen van de regels naar het daadwerkelijk toepassen ervan onder druk te gaan. De studie concludeert dat hoewel de verloskundigen in Cape Coast vooruitgang boeken, het huidige niveau van documentatie en interpretatie tekortschiet aan de veiligheidsnormen die vereist zijn om moedersterfte te voorkomen. Om moeders en baby's werkelijk te beschermen, moet de focus verschuiven van het simpelweg invullen van formulieren naar het waarborgen dat elke verloskundige het verhaal dat de grafiek vertelt kan lezen en er onmiddellijk naar kan handelen.