📈 economics

BRICS Under Stress: A Crisis-Adjusted Divergence Index for Measuring Coalition Alignment Under Systemic Pressure

Dit artikel introduceert de Crisis-Adjusted Divergence Index (CADI), een voorspellende indicator die systemische stress modelleert als een dynamische herweging van vijf structurele dimensies om coalitievorming te voorspellen, waarbij door middel van BRICS-casestudies wordt aangetoond dat structurele heterogeniteit divergentie onder druk aanstuurt, terwijl gelijkenis geen cohesie garandeert.

Oorspronkelijke auteurs: Antoine Bachelin Sena

Gepubliceerd 2026-07-28

📖 7 min leestijd🧠 Diepgaand

CC BY 4.0

Oorspronkelijke auteurs: Antoine Bachelin Sena

Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). ✨ Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer

De Grote Alliantie-puzzel: Wanneer Vrienden Afdrijven Onder Druk

Stel je een groep vrienden voor die ervan houden om samen te hangen wanneer alles goed gaat. Ze delen maaltijden, lachen om dezelfde grappen en plaatsen groepsfoto's die er perfect verenigd uitzien. Maar wat gebeurt er wanneer een enorme storm uitbreekt? Klumpen ze allemaal samen in dezelfde hoek, of verspreiden ze zich naar verschillende delen van het huis om hun eigen specifieke belangen te beschermen? Dit is de grote vraag waar wetenschappers op het gebied van internationale betrekkingen zich al jaren over buigen over een machtige groep landen die bekend staat als BRICS (Brazilië, Rusland, India, China en Zuid-Afrika).

Jarenlang hebben experts gedebatteerd over de vraag of deze groep een hechte ploeg is of slechts een losse verzameling landen die toevallig op sommige punten overeenstemming bereiken. Het probleem is dat de meeste manieren om vriendschap te meten alleen kijken naar wat mensen doen nadat het is gebeurd — zoals controleren voor wie iemand heeft gestemd in een vergadering of wie een verdrag heeft ondertekend. Het is alsof je een relatie alleen probeert te begrijpen door naar de breukbrief te kijken. We hebben een manier nodig om te voorspellen hoe de druk van een crisis de dynamiek verandert voordat de breuk plaatsvindt. Om dit te doen, moeten we een paar kernconcepten begrijpen: "structurele blootstelling" (wat simpelweg een chique manier is om te zeggen hoeveel een land afhankelijk is van anderen voor zaken als veiligheid, geld of technologie) en "systemische stress" (het niveau van mondiale spanning of gevaar in de wereld). De grote vraag is: naarmate de wereld gevaarlijker wordt, blijft de groep dan aan elkaar geplakt, of beginnen de barsten zichtbaar te worden?

De "Stress-test" voor Vriendschappen

Maak kennis met een nieuw instrument genaamd de Crisis-Adjusted Divergence Index (CADI), ontwikkeld door onderzoeker Antoine Bachelin Sena. Zie CADI niet als een thermometer die meet hoe heet een relatie is nadat deze is verbrand, maar als een weersverwachting die voorspelt hoe de wind de vrienden uit elkaar zal blazen voordat de storm toeslaat.

Het artikel betoogt dat de oude manier van kijken naar BRICS te simpel was. Het behandelde de groep als een solide blok steen. Maar CADI behandelt elk land als een uniek personage in een videogame, gedefinieerd door vijf specifieke "stats" of kwetsbaarheden:

Security Exposure (Veiligheidsblootstelling): In hoeverre zijn ze afhankelijk van anderen voor veiligheid?
Defense-Industrial Dependence (Defensie-industriële afhankelijkheid): Moeten ze wapens van iemand anders kopen?
Trade Concentration (Handelsconcentratie): Hoe groot is hun zakenwereld met slechts een paar partners?
Technological Dependency (Technologische afhankelijkheid): Hebben ze hoogwaardige gadgets uit het buitenland nodig?
Regulatory-Financial Alignment (Regulatieve-financiële afstemming): Zijn hun geldregels en wetten vergelijkbaar met die van de grote westerse machten?

De magie van CADI is een speciale "stress-draaiknop" (vertegenwoordigd door de Griekse letter sigma, σ). Wanneer de wereld kalm is (de draaiknop staat op 0), tellen alle vijf de stats even zwaar mee. Het is als een informeel samenzijn waarbij ieders hobby's even belangrijk zijn. Maar wanneer een crisis toeslaat — zoals een oorlog of een grote geopolitieke schok — wordt de draaiknop opgevoerd. Naarmate de stress stijgt, verandert het "gewicht" van de stats drastisch. Plotseling worden de zaken van overleven (veiligheid en wapens) superbelangrijk, terwijl de "leuke extra's" (handel en technologie) naar de achtergrond worden gedrukt.

Wat Gebeurt Er Wanneer de Draaiknop Omhoog Wordt?

De onderzoekers testten dit idee met Brazilië, India en China. Ze voerden de berekeningen uit om te zien wat er gebeurt wanneer de stress-draaiknop van "Chill" (0) naar "Maximale Paniek" (2) gaat, wat gebeurde tijdens de Oekraïne-crisis in 2022.

Hier is het verrassende resultaat: het hangt ervan af wie je bent.

De Drifters (Brazilië en India): Deze twee landen hebben zeer verschillende "stats". Brazilië is sterk verbonden met de westerse handel en financiën, terwijl India zwaar leunt op veiligheid en defensie. Toen de stress-draaiknop werd opgevoerd, liet de CADI zien dat hun verschillen explodeerden. De index voor hun divergentie sprong met 86% voor Brazilië en India, en met 81% voor Brazilië en China. Het is also eigenlijk twee vrienden die normaal gesproken overeenstemming hebben over muziek en eten, maar die plotseling merken dat wanneer het huis in brand staat, de één naar de brandweerkazerne wil rennen terwijl de ander de verzekeringsmaatschappij wil bellen. Ze vechten niet; ze worden simpelweg in tegengestelde richtingen getrokken door hun verschillende structurele behoeften.
De Tweelingen (India en China): Dit is het meest interessante deel. India en China hebben zeer vergelijkbare "stats" — ze zijn beide zwaar afhankelijk van veiligheid en technologie. Je zou denken dat een crisis hen zou doen vechten, maar de CADI voorspelde dat zij structureel niet uit elkaar zouden drijven. En raad eens? De index bleef vlak. Hun "structurele afstand" veranderde nauwelijks. Het artikel suggereert dat hoewel ze politieke rivalen kunnen zijn, hun onderliggende "tandwielen" zo vergelijkbaar zijn, dat de stress van de crisis hen niet uit elkaar trok op de manier waarop dat bij de anderen wel gebeurde.

De "Revealed Preference" Check

Om te controleren of dit niet slechts een coole wiskundige truc was, vergeleken de auteurs hun voorspellingen met echt wereldgedrag. Ze keken naar hoe deze landen daadwerkelijk stemden in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (de "revealed preferences").

De resultaten waren een match. Wanneer de CADI voorspelde dat Brazilië en China uit elkaar zouden drijven, lieten hun stemrecords in de VN een enorme kloof zien (hun afstand werd bijna drie keer zo groot). Wanneer de CADI zei dat India en China structureel vergelijkbaar zouden blijven, toonden hun stemrecords een ander verhaal: ze zijn in hun stemgedrag daadwerkelijk uit elkaar gedreven, maar het artikel legt uit dat dit komt door een specifieke "rivaliteit"-factor die de index niet meet. Dit bewijst dat het instrument precies doet wat het moet doen: het meet de structurele druk die landen uit elkaar duwt, niet het politieke drama dat hen om andere redenen uit elkaar kan trekken.

De Kernboodschap: Het Gaat Niet Om "Eenheid", Maar Om Lagen

Het artikel concludeert dat de discussie over de vraag of BRICS "verenigd" of "gebroken" is, eigenlijk een misverstand is. De groep is beide!

Laag 1 (De Lage-Stress-Laag): Wanneer het rustig is, of wanneer de crisis niet van levensbelang is, blijven de landen verenigd. Ze houden topontmoetingen, ondertekenen gezamenlijke verklaringen en houden de New Development Bank draaiende. Dit is de "diplomatieke façade" die eruitziet als eenheid.
Laag 2 (De Hoge-Stress-Laag): Wanneer de stress-draaiknop in de rode zone komt, divergeren de landen op basis van hun specifieke kwetsbaarheden. Ze breken de groep niet op; ze stoppen simpelweg met samenwerken op de zaken die het meest cruciaal zijn voor het overleven.

Het artikel suggereert dat voor beleidsmakers de oude manier van denken — het behandelen van BRICS als een enkel blok dat ofwel ingeperkt of genegeerd moet worden — onjuist is. In plaats daarvan moeten ze kijken naar de "stresskaart". Als je een land bent dat met BRICS probeert te onderhandelen, moet je weten dat onder hoge stress Brazilië misschien openstaat voor handelsverdragen (omdat dat hun zwakke plek is), terwijl India misschien openstaat voor veiligheidstests (omdat dat de hunne is).

Kortom, het artikel geeft ons een nieuwe lens om te zien dat allianties in een multipolaire wereld niet vaststaan. Ze zijn elastisch. Ze rekken uit en krimpen, afhankelijk van hoe hard de wind waait, en de CADI is het instrument waarmee we eindelijk precies kunnen meten hoeveel ze zullen uitrekken voordat ze knappen.

Technische Samenvatting: BRICS onder Druk en de Crisis-gecorrigeerde Divergentie-index (CADI)

Probleemstelling
De bestaande literatuur over de BRICS-coalitie (Brazilië, Rusland, India, China, Zuid-Afrika) presenteert een paradox: de groep lijkt cohesief tijdens perioden van geopolitieke rust, maar fragmenteert selectief tijdens acute crises, zoals de Russische invasie van Oekraïne in 2022. Hoewel wetenschappers deze regelmaat hebben gedocumenteerd — het onderscheid tussen diplomatieke cohesie (topontmoetingen, communiqués) en gedragsmatige divergentie (stemgedrag, verschuivingen in handel) — is er een gebrek aan formele instrumenten om te meten wanneer, hoe snel en langs welke structurele dimensies deze fragmentatie optreedt. Huidige kwantitatieve maten van afstemming (bijv. UN General Assembly ideal points, stemgelijkenisscores) zijn "achterlopende indicatoren" die geopenbaarde voorkeuren pas vastleggen nadat het gedrag heeft plaatsgevgevonden. Ze falen in het modelleren van de onderliggende structurele druk die aan deze keuzes voorafgaat, of in het rekening houden met hoe systemische stress de relevantie van verschillende beleidsterreinen dynamisch herweegt.

Methodologie: De Crisis-gecorrigeerde Divergentie-index (CADI)
Het artikel introduceert de CADI, een formeel, transparant en reproduceerbaar instrument dat ontworpen is om de structurele druk op afstemming te meten, geconditioneerd op systemische stress. De methodologie bestaat uit drie kerncomponenten:

Structurele Blootstellingsvectoren: Elke staat wordt gemodelleerd als een vijfdimensionale vector ( $v_i \in [0, 1]^5$ ) die objectieve structurele omstandigheden vertegenwoordigt in plaats van voorkeuren. De dimensies zijn:
- Veiligheidsexpositie
- Defensie-industriële afhankelijkheid
- Handelsconcentratie
- Technologische afhankelijkheid
- Regulatorische-financiële afstemming
  Deze vectoren worden geconstrueerd uit publiekelijk beschikbare data (SIPRI, UN Comtrade, Wereldbank, etc.) en zijn min-max genormaliseerd over de steekproef.
Systemische Stress-scalar ( $\sigma$ ): Stress wordt behandeld als een continue scalar variërend van 0 (basale stabiliteit) tot 2 (piekdruk in de geopolitiek). Deze wordt extern gekalibreerd met behulp van de landspecifieke Geopolitical Risk (GPR) index (Caldara en Iacoviello, 2022), verankerd aan het gemiddelde van 2015–2019 en de piek van de Oekraïne-crisis in 2022.
Stress-gevoelige Herweging (Softmax-functie): Het kernmechanisme behandelt systemische stress als een variabele die de relevantie van de vijf dimensies dynamisch herweegt. Een softmax-functie transformeert lineaire scores ( $\alpha_k + \beta_k \sigma$ ) naar gewichten ( $w_k$ ).
- Overlevingsnabije dimensies (Veiligheid, Defensie-industrie) krijgen een positieve stress-gevoeligheidscoëfficiënt ( $\beta > 0$ ), wat betekent dat hun relevantie exponentieel toeneemt naarmate de stress stijgt.
- Optimalisatiegerichte dimensies (Handel, Technologie, Regulatorisch-financieel) krijgen een negatieve coëfficiënt ( $\beta < 0$ ), wat betekent dat hun relevantie afneemt onder stress.
- Bij $\sigma = 0$ hebben alle dimensies een gelijke gewicht (0,20). Naarmate $\sigma$ toeneemt, verschuift de focus naar overlevingsnabije kwetsbaarheden.
Indexberekening: De CADI voor een dyade $(i, j)$ is de Euclidische afstand tussen hun stress-gewogen blootstellingsvectoren:
$CADI_{ij}(\sigma) = \|\tilde{v}_i(\sigma) - \tilde{v}_j(\sigma)\|_2$
Dit meet de divergentie van structurele profielen onder specifieke stresscondities.

Belangrijkste Bijdragen
Het artikel claimt drie primaire bijdragen aan de literatuur:

Leidende Indicator van Structurele Druk: In tegenstelling tot bestaande instrumenten die geopenbaarde voorkeuren meten, is CADI een leidende indicator die de ex ante structurele druk kwantificeert die afstemmingskeuzes vormgeeft voordat deze worden waargenomen.
Formalisering van de "Krimpende Hedging-ruimte": De index operationaliseert de theoretische claim dat naarmate rivaliteit intensiveert, de ruimte voor 'hedging' (het balanceren tussen machten) krimpt. Dit gebeurt door wiskundig aan te tonen hoe stijgende stress systematisch het gewicht van veiligheids-/autonomie-dimensies verhoogt terwijl handels-/financiële dimensies worden onderdrukt.
Falsifieerbare Scopevoorwaarden: Het kader definieert expliciet de reikwijdte. Het voorspelt divergentie voor structureel heterogene dyades onder stress, maar voorspelt stabiliteit voor structureel gelijke dyades, zelfs als er politieke rivaliteit bestaat. Dit maakt het mogelijk dat de index informatief faalt (zoals in de India–China casus) in plaats van een geforceerde match te eisen.

Resultaten
De index werd toegepast op drie dyades (Brazilië–India, Brazilië–China, India–China) met gegevens uit 2015–2024:

Heterogene Dyades (Brazilië–India, Brazilië–China): Naarmate stress ( $\sigma$ $σ$ ) steeg van 0 naar 2 (de piek in 2022), nam de CADI aanzienlijk toe.
- De CADI van Brazilië–India steeg met 86% (van 0,160 naar 0,298).
- De CADI van Brazilië–China steeg met 81% (van 0,181 naar 0,329).
- De trajecten waren niet-lineair en versnelden naarmate de gewichten voor veiligheid dominant werden.
Structureel Gelijke Dyade (India–China): Ondanks hoge geopolitieke spanning bleef de CADI vlak (0,068 naar 0,065). Dit bevestigt Hypothese G2: omdat India en China beide een vergelijkbaar hoog- $\beta$ blootstellingsprofiel delen (hoge veiligheids- en technologische afhankelijkheid), zorgt de stress-geïnduceerde herweging er niet voor dat hun structurele profielen uit elkaar groeien.
Externe Validatie: De CADI-trajecten werden vergeleken met de afstand tussen de 'ideal points' in de UN General Assembly (Bailey et al., 2017).
- Voor heterogene dyades was de correlatie tussen CADI en geopenbaarde divergentie 0,68.
- Voor de India–China dyade was de correlatie negatief (-0,34), wat bevestigt dat de index correct de structurele gelijkenis identificeert terwijl externe data een divergentie laten zien die wordt gedreven door bilaterale rivaliteit (een factor die de index bewust uitsluit).
- Het stress-herwegingsmechanisme verminderde de voorspellingsfout met 36% ten opzichte van een statisch-afstand nulmodel.

Betekenis en Claims
Het artikel betoogt dat het debat over de vraag of BRICS na 2022 "bij elkaar bleef" of "fragmenteerde" geen empirisch geschil is, maar een verschil in analytische lagen.

Verzoening van Interpretaties: De CADI laat zien dat beide interpretaties tegelijkertijd waar kunnen zijn. De coalitie blijft cohesief in "laag- $\beta$ " domeinen (diplomatie, ontwikkelingsbanken, gezamenlijke communiqués), die onder stress goedkoop te handhaven zijn. Echter, de coalitie divergeert scherp in "hoog- $\beta$ " domeinen (veiligheid, defensie-industriële autonomie), waar overlevingsnabije druk domineert.
Beleidsimplicaties: Voor beleidsmakers suggereert de index om BRICS niet als een monolithisch blok te behandelen, maar als een verzameling gedifferentieerde blootstellingsprofielen. Betrokkenheidsstrategieën moeten worden afgestemd op specifieke structurele ankers (bijv. veiligheidssamenwerking voor India, handelsstabiliteit voor Brazilië) in plaats van op de coalitie-naam.
Bescheiden Reikwijdte: De auteurs stellen expliciet dat de index structurele blootstellingsdivergentie meet, en niet de richting van politieke afstemming. De India–China casus dient als een randvoorwaarde: een lage profieldivergentie is noodzakelijk maar niet voldoende voor politieke afstemming. Het artikel claimt niet specifiek beleid uit te kunnen voorspellen, maar brengt de structurele beperkingen in kaart die bepaalde uitkomsten onder variërende niveaus van systemische stress waarschijnlijker of minder waarschijnlijk maken.