Age- and cause-specific contributions of deaths of despair to changes in life expectancy across European countries, 2001-2021
Deze studie kwantificeert de leeftijds- en doodsoorzaakspecifieke bijdragen van de zogenaamde 'deaths of despair' aan veranderingen in de levensverwachting in Europese landen van 2001 tot 2021, waarbij wordt onthuld dat deze sterfgevallen over het algemeen bijdroegen aan de stijgingen in levensverwachting vóór de pandemie, maar dat ze tijdens de pandemie bijdroegen aan dalingen — met name door alcoholgerelateerde mortaliteit — en dat hun impact significant varieert per regio, geslacht en specifieke doodsoorzaak, wat een verenigd kader voor beleidsreacties uitdaagt.
Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer
Stel je de levensverwachting voor als een enorme, groeiende boom. Een lange tijd strekte deze boom zijn takken steeds hoger uit en won hij elk jaar een paar centimeter aan hoogte. Maar onlangs begon er iets aan de wortels te knagen. In de Verenigde Staten merkten wetenschappers op dat een specifieke trio ongedierte — zelfmoord, drugsoverdosissen en alcoholgerelateerde ziekten — aan de groei van de boom vrat. Ze noemden dit "doden door wanhoop" (deaths of despair).
Deze studie stelt een grote vraag: Vrat ditzelfde trio ongedierte ook aan de Europese boom, of groeide de Europese tuin anders?
De onderzoekers, onder leiding van Ali Kiadaliri, gokten niet zomaar; ze bouwden een gedetailleerde tijdmachine met behulp van overlijdensregisters uit 25 Europese landen. Ze keken naar twee afzonderlijke tijdperken: de "pre-pandemische" jaren (2001–2019) en de "pandemische" jaren (2017–2021). Ze braken de gegevens af per leeftijd, geslacht en het specifieke type ongedierte om precies te zien wie wat aan het eten was.
De Grote Omkering
Hier is de meest verrassende wending in het verhaal: Het ongedierte veranderde van menu.
Vóór de pandemie (2001–2019) hielpen deze "doden door wanhoop" de boom zelfs om hoger te groeien in de meeste delen van Europa! Het klinkt vreemd, toch? Hoe kan de dood helpen bij de groei van een boom? Nou, het gaat om verbetering. In veel landen stierven minder mensen aan alcohol en zelfmoord dan voorheen. Omdat deze sterfgevallen afnamen, won de boom aan hoogte. De mediane winst was ongeveer +1,2 maand voor vrouwen en +3,8 maand voor mannen.
Maar toen de pandemie toesloeg (2017–2021), veranderde het menu volledig. Het ongedierte stopte met helpen en begon te schaden. De trend keerde om; deze sterfgevallen begonnen de hoogte van de boom juist te verkleinen. De mediane verandering werd -0,1 maand voor zowel vrouwen als mannen. Het was geen enorme daling in elk land, maar de richting van de wind veranderde van een helpende bries naar een ijzige windvlaag.
De Drie Ongediersoorten: Verschillende Hongerige Maagden
De studie laat zien dat je deze drie soorten ongedierte niet als één enkel monster kunt behandelen. Ze zijn als drie verschillende dieren met zeer verschillende gewoonten:
- Alcohol: Dit was de hoofdrolspeler. Vóór de pandemie daalden de alcoholgerelateerde sterfgevallen op veel plaatsen, wat de boom een flinke boost gaf. Maar tijdens de pandemie schoten de alcoholgerelateerde sterfgevallen omhoog, waardoor een helper veranderde in een grote saboteur. Deze verschuiving was de belangrijkste reden dat de boom in veel plaatsen stopte met groeien.
- Zelfmoord: Dit ongedierte was vooral een helper vóór de pandemie (de sterfgevallen gingen omlaag), maar tijdens de pandemie begon het meer te eten, vooral onder vrouwen in landen als Estland, Finland en IJsland.
- Drugs: Dit ongedierte was de chagrijnigste van de hele bende. Het was in beide perioden vooral bezig de boom aan het eten (het veroorzaken van een daling in de levensverwachting). Het heeft de boom nooit echt geholpen om te groeien.
De Leeftijds- en Locatiemap
Het ongedierte at niet overal evenveel.
- De Middenleeftijd-zone: De grootste happen werden genomen bij mensen van 40 tot 59 jaar. Het is alsof het ongedier de romp van de boom aanpakte. Echter, tijdens de pandemie begon het ongedier naar jongere takken te kruipen (leeftijd 20–29 voor mannen).
- Het VK versus de rest: Het Verenigd Koninkrijk (vooral Schotland, Engeland & Wales, en Noord-Ierland) was een vreemde uitzondering. Terwijl de meeste delen van Europa de boom zagen groeien vóór de pandemie, zag het VK de boom al krimpen door drugsgerelateerde sterfgevallen. Sterker nog, Schotland had in beide perioden de grootste verliezen door drugssterfte.
- De Baltische verrassing: Landen als Estland waren de meest dramatische kameleon. Vóór de pandemie was Estland een van de landen waar de boom het snelst groeide omdat er minder mensen stierven aan alcohol en zelfmoord. Maar tijdens de pandemie veranderde Estland in een van de landen met de grootste daling in groei. Het ging van de top van de klas naar de onderkant in slechts enkele jaren.
Wat de Studie Zegt (en Niet Zegt)
De auteurs zijn zeer voorzichtig om niet te beweren dat ze het mysterie hebben opgelost of dat ze precies weten waarom alles gebeurde. Ze suggereren dat de toename van alcoholsterfgevallen tijdens de pandemie kan komen doordat mensen gestrest waren, minder toegang hadden tot behandeling, of drugs vervingen door alcohol. Ze merken ook op dat de problemen van het VK mogelijk te maken hebben met economische bezuinigingen na de financiële crisis van 2008.
Ze sluiten echter expliciet de gedachte uit dat "doden door wanhoop" allemaal hetzelfde zijn en samen bewegen als een enkele golf. De gegevens laten zien dat alcohol, zelfmoord en drugs in totaal andere richtingen bewegen, afhankelijk van het land en de tijd. Bijvoorbeeld: in de VS zijn drugssterfgevallen de belangrijkste schurk, maar in Europa spelen alcohol en zelfmoord vaak een grotere rol in de veranderingen.
De Kernboodschap
De studie suggereert dat we geen "one-size-fits-all"-plan kunnen gebruiken om deze problemen op te lossen. Wat hielp om de boom in Polen te laten groeien, kan anders zijn dan wat in Zweden hielp. Het kader van "doden door wanhoop" is te rommelig om een enkel verhaal te zijn. In plaats daarvan moeten we kijken naar het specifieke ongedierte:
- Drugs zijn een constant probleem dat constante aandacht nodig heeft.
- Alcohol is een onvoorspelbare factor die heel snel van een helper in een schader kan veranderen.
- Zelfmoord vereist een specifieke focus, vooral voor vrouwen tijdens moeilijke tijden.
De boom staat nog steeds, maar het ongedierte verandert van tactiek, en de tuinmannen (beleidsmakers) moeten hun gereedschap aanpassen om daarbij aan te sluiten.
Verdrinkt u in papers in uw vakgebied?
Ontvang dagelijkse digests van de nieuwste papers die bij uw onderzoekswoorden passen — met technische samenvattingen, in uw taal.