The Impact of Converting Fossil Fuel Taxes to Pure Carbon Tax on Household Expenditure in Japan

Technische Samenvatting: De impact van de conversie van fossiele brandstoftaks naar een pure koolstofbelasting op de huishoudelijke uitgaven in Japan

Probleemstelling
Japan staat voor een cruciale beleidsuitdaging bij het afstemmen van zijn fiscale instrumenten op zijn decarbonisatiestreefcijfers (46% reductie in ب2030, 73% in 2040). Momenteel is het Japanse regime voor koolstofbeprijzing gefragmenteerd: een bescheiden "Belasting voor Klimaatmitigatie" (¥289/t-CO₂) bestaat naast accijnzen op benzine en diesel die primair zijn ontworpen voor infrastructuurfinanciering in plaats van milieucorrectie. Deze mismatch faalt in het bieden van duidelijke prijssignalen voor laag koolstofarm innovatie en creëert inefficiënties. Bovendien is er grote bezorgdheid over de distributieve rechtvaardigheid van koolstofbeprijzing. Bestaande literatuur suggereert dat koolstofbelastingen vaak regressief zijn, waarbij lage inkomenshuishoudens en inwoners van koudere regio's (bijv. Hokkaido, Tohoku) onevenredig worden belast vanwege hogere uitgaven aan energie en noodzakelijke verwarming. De centrale onderzoeksvraag is of Japan zijn fossiele brandstoftaks kan herstructureren naar een expliciete, hoog-tarief upstream koolstofbelasting, terwijl de distributieve rechtvaardigheid behouden of verbeterd wordt door middel van gerichte fiscale compensaties.

Methodologie
De studie hanteert een kwantitatieve benadering waarbij gebruik wordt gemaakt van Input-Output (IO) analyse in combinatie met Huishoudelijke Enquêtegegevens om de algemeen evenwichtseffecten van belastinghervorming te modelleren.

• Databronnen: De analyse integreert de 2020 Input-Output-tabellen voor Japan (193 sectoren), Embodied Energy and Emission Intensity Data (3EID) en Huishoudelijke Enquêtegegevens. De IO-tabellen zijn gedisaggregeerd om de petroleumsector te scheiden in benzine, diesel en andere producten, en de elektriciteitssector in thermische, hernieuwbare en transmissie/distributiecomponenten.
• Analytisch Kader: De studie gebruikt een model voor evenwichtsprijsbepaling gebaseerd op verticale balansvergelijkingen (refererend aan Fujikawa, 2002), aangepast om rekening te houden met import. Een "converter"-matrix overbrugt het gat tussen de IO-industriële classificaties en de productclassificaties van de Huishoudelijke Enquête, waarbij prijsveranderingen worden gewogen naar productievolumes.
• Beleidsscenario's: Drie scenario's werden gesimuleerd:
  1. Geval 1 (Inkomensneutraal): Een koolstofbelasting van ¥3.309/t-CO₂ vervangt de bestaande accijnzen op benzine en diesel, waarbij het totale inkomensniveau neutraal blijft.
  2. Geval 2 (Hoge Last): Een hoog-tarief koolstofbelasting van ¥10.000/t-CO₂ (benaderend de maatschappelijke kosten van koolstof) vervangt de accijnzen.
  3. Geval 3 (Mitigatie/Netto Effect): De hoog-tarief belasting (Geval 2) wordt gecombineerd met een 0% consumptiebelasting op specifieke sectoren: voedselgerelateerde industrieën, petroleumproducten en elektriciteitstransmissie/distributie. De inkomsten uit de koolstofbelasting financieren deze vrijstelling.

Belangrijkste Bijdragen

1. Uitbreiding van het Directed Technical Change Framework: De studie past het framework van Acemoglu et al. (2012) toe op fiscaal beleidsontwerp, en demonstreert hoe upstream koolstofbelasting productiepatronen kan heroriënteren zonder permanente subsidies te vereisen.
2. Granulaire Distributieve Analyse: In tegenstelling tot aggregatieve welvaartsanalyses, disaggregeert deze studie de impact op huishoudens naar inkomensdeciel en geografische regio, wat specifiek bewijs levert over hoe belastinghervormingen kwetsbare groepen en koude regio's beïnvloeden.
3. Fiscaal Mechanisme voor Rechtvaardigheid: Het stelt een specifiek fiscaal mechanisme voor — het gebruik van koolstofbelastinginkomsten om gerichte consumptiebelastingvrijstellingen te financieren — om de trade-off tussen milieueffectiviteit en distributieve rechtvaardigheid te overwinnen.

Schattingresultaten

• Macro-economische Prijseffecten:
  • Geval 1: Resulteerde in een marginale aggregatieve prijsstijging van 0,14%, aangezien de verwijdering van accijnzen de nieuwe koolstofbelasting grotendeels compenseerde.
  • Geval 2: Leidde tot een aggregatieve prijsstijging van 1,87%, gedreven door de hoog-tarief koolstofbelasting die de besparingen door de verwijdering van accijnzen overtrof.
  • Geval 3: Toonde een theoretische prijsdaling van 1,32% wanneer het effect van de 0% consumptiebelasting geïsoleerd wordt. Het netto effect (Geval 2 + Geval 3) suggereert een vermindering van de huishoudelijke uitgavenlast, hoewel de studie opmerkt dat dit een benadering is vanwege de statische modelbeperkingen.
• Sectorale Prijsveranderingen:
  • Petroleumsectoren: De prijzen voor benzine en diesel daalden aanzienlijk (ongeveer -32% tot -49%) door de verwijdering van accijnzen.
  • Koolstofintensieve Sectoren: Prijzen stegen scherp in de thermische elektriciteitsopwekking (+29,96% in Geval 2), hernieuwbare energieopwekking, staal, cement en chemie.
  • Downstream Effecten: Onder Geval 2 verspreidden prijsstijgingen zich naar landbouw, visproducten en textiel. Echter, Geval 3 slaagde erin deze stijgingen te keren voor voedsel en essentiële diensten, waarbij de prijzen in de voedselsector met ongeveer 9% daalden.
• Impact op Huishoudelijke Uitgaven:
  • Inkomensregressiviteit: Geval 2 bevestigde dat een hoog-tarief koolstofbelasting regressief is. Lage inkomenshuishoudens werden geconfronteerd met hogere relatieve uitgavenstijgingen (bijv. +1,21% voor de laagste inkomensgroep versus +0,83% voor de hoogste) omdat zij een groter deel van hun inkomen uitgeven aan energie en voedsel.
  • Regionale Dispariteiten: Koude regio's (Hokkaido: +1,96%, Tohoku: +1,65%) ervoeren aanzienlijk hogere lastentoenames dan warmere regio's vanwege de verwarmingsvraag.
  • Effectiviteit van Mitigatie: Het gecombineerde scenario (Geval 2 + Geval 3) neutraliseerde de regressiviteit effectief. Lage inkomenshuishoudens zagen een netto reductie in uitgaven (ongeveer -2,24%), terwijl hoge inkomenshuishoudens een kleinere reductie zagen (-1,74%). Op dezelfde wijze werd de netto last in Hokkaido verminderd van +1,96% naar -0,08%, hoewel regionale verschillen niet volledig werden geëlimineerd.

Betekenis en Claims
Het artikel beweert dat het voorgestelde "netto effect scenario" een politiek haalbaar en economisch efficiënt pad biedt voor de decarbonisatie van Japan.

• Allocatieve Efficiëntie: Door een hoge upstream koolstofprijs te handhaven, behoudt het beleid sterke prijssignalen voor de decarbonisatie aan de aanbodzijde in de zware industrie.
• Distributieve Rechtvaardigheid: De gerichte 0% consumptiebelasting op essentiële zaken fungeert als een "dubbel dividend", waardoor de regressieve last op lage inkomens en koude regio's wordt verminderd zonder dat lumpsum-transfers nodig zijn. De studie betoogt dat deze aanpak de sociale acceptatie vergroot door direct de kosten van het levensonderhoud voor kwetsbare groepen te compenseren.
• Fiscale Duurzaamheid: De analyse suggereert dat een belasting van ¥10.000/t-CO₂ ongeveer 9,5 biljoen yen aan inkomsten zou genereren. Na financiering van de ~3,7 biljoen yen die nodig is voor de consumptiebelastingvrijstellingen, blijft een netto-inkomen van ~5,8 biljoen yen over, wat voldoende is om investeringen in de Green Transformation (GX) te financieren.

De auteurs concluderen dat, hoewel het statische input-output model beperkingen heeft met betrekking tot dynamische gedragsreacties, de bevindingen robuust bewijs leveren dat gerichte reducties van de consumptiebelasting de inherent aan hoog-tarief koolstofbelasting verbonden regressiviteit en regionale verschillen effectief kunnen mitigeren, waardoor zowel de milieudoelen als de sociale rechtvaardigheid worden gewaarborgd.