Left-truncated discrete lifespans: The AFiD enterprise panel
Dit artikel presenteert een model op basis van een geometrische verdeling om de levensduur van Duitse ondernemingen in het AFiD-panel te schatten, waarbij rekening wordt gehouden met links-afgeknotte en rechts-gecensureerde data via een martingaal-benadering, wat resulteert in een geschatte levensverwachting van tien jaar met een nauwkeurige betrouwbaarheidsinterval.
Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer
De Kern: Hoe lang blijven bedrijven bestaan?
Stel je voor dat je een enorme zaal binnenloopt met 1,4 miljoen bedrijven. Je wilt weten: "Hoe lang blijft een gemiddeld bedrijf nog open?" of anders gezegd: "Wat is de kans dat een bedrijf volgend jaar failliet gaat?"
De auteurs van dit paper (Eric Scholz en Rafael Weißbach) hebben een slimme manier bedacht om dit te berekenen, zelfs als je niet alle gegevens hebt. Ze gebruiken een wiskundig model dat lijkt op een gokspel.
1. Het Spel: "Overleven of Haken"
In hun model is elk jaar voor een bedrijf een nieuwe ronde van een spelletje.
- Elk jaar is er een vaste kans dat het bedrijf stopt (bijvoorbeeld door faillissement).
- Ze noemen dit een geometrische verdeling. Denk aan het gooien van een munt. Als je "kruis" gooit, blijft het bedrijf bestaan. Als je "kop" gooit, stopt het.
- De grote vraag is: hoe vaak moet je de munt gooien voordat je "kop" krijgt? Dat is de levensduur van het bedrijf.
2. Het Probleem: De "Gaten" in de Geschiedenis
Hier wordt het lastig. De auteurs kijken naar een database (de AFiD-panel) die pas in 2018 begon met het bijhouden van gegevens.
- Het linkse gat (Left Truncation): Bedrijven die al bestonden in 2018, hebben al een geschiedenis. Maar we weten niet hoe oud ze precies waren in 2018, en we weten niet hoe lang ze daarvoor al overleefden. Het is alsof je een film pas halverwege begint te kijken. Je ziet de acteurs, maar je weet niet hoe lang ze al op de set staan.
- Het rechtse gat (Right Censoring): Bedrijven die in 2019 nog open waren, zijn in onze data "censuur" onderhevig. We weten niet of ze in 2020 of 2025 stoppen. Het is alsof je een film bekijkt die nog niet afgelopen is.
De oude fout: Veel mensen zouden denken: "Oh, we tellen alleen de bedrijven die we in 2018 zagen." Maar dat is gevaarlijk! Als je alleen kijkt naar de bedrijven die in 2018 nog leefden, negeer je de bedrijven die al in 2017 failliet waren gegaan. Je zou denken dat bedrijven onsterfelijk zijn, omdat je de "doden" niet ziet. Dit noemen ze de "onsterfelijke tijd-bias".
3. De Oplossing: De "Vergeten" Geschiedenis
De auteurs zeggen: "Laten we de geschiedenis voor 2018 gewoon vergeten."
In plaats van te proberen te raden hoe oud een bedrijf was toen het in 2018 binnenkwam, tellen we alleen de jaren die we daadwerkelijk hebben gezien.
- Als een bedrijf in 2018 al 10 jaar oud was, tellen we die 10 jaar niet mee.
- We tellen alleen de jaren vanaf 2018 tot het bedrijf sluit (of tot 2019 als het nog open is).
- De analogie: Stel je voor dat je een marathon kijkt, maar je camera start pas op kilometer 20. Je telt niet de tijd die de lopers daarvoor hebben gelopen. Je telt alleen de tijd vanaf kilometer 20 tot ze de finish halen (of stoppen). Door dit consequent te doen voor alle lopers, krijg je een eerlijk beeld van hun snelheid, zonder dat je weet waar ze begonnen zijn.
4. De Wiskundige "Magie": Het Martingaal
Om te bewijzen dat hun methode werkt, gebruiken ze een complex wiskundig concept genaamd een martingaal.
- De analogie: Stel je voor dat je een reeks gokspellen speelt. Een "martingaal" is een eerlijk spel waarbij je op de lange termijn niet wint of verliest, maar precies op de verwachte waarde uitkomt.
- De auteurs tonen aan dat hun berekening van de faillissementskans werkt als een eerlijk spel. Zelfs als de data incompleet is (door de gaten in de tijd), blijft de "gemiddelde uitkomst" eerlijk en betrouwbaar. Ze gebruiken dit om te bewijzen dat hun schatting statistisch veilig is.
5. Het Resultaat: Hoe lang leven Duitse bedrijven?
Toen ze dit toepasten op de data van 1,4 miljoen Duitse bedrijven uit 2018 en 2019, kwamen ze tot een verrassend scherp antwoord:
- De gemiddelde levensverwachting van een bedrijf is 10 jaar.
- Het mooie aan hun methode is dat ze dit met enorme precisie weten. De "marge van fouten" (het betrouwbaarheidsinterval) is slechts twee maanden.
- Dat betekent dat we met 95% zekerheid kunnen zeggen dat het gemiddelde leven ergens tussen de 9 jaar en 10 maanden en 10 jaar en 2 maanden ligt.
Samenvatting in één zin
De auteurs hebben een slimme wiskundige truc bedacht om de "dode" bedrijven (die we niet zagen) en de "levende" bedrijven (waarvan we de toekomst niet kennen) eerlijk mee te tellen, zodat we precies weten dat een gemiddeld Duits bedrijf ongeveer 10 jaar meegaat.
Waarom is dit belangrijk?
Voor overheden, banken en economen is dit cruciaal. Het helpt hen te begrijpen hoe gezond de economie is. Als bedrijven steeds sneller failliet gaan, is dat een teken van onrust. Deze methode geeft een zeer nauwkeurig thermometer-aflezing van de gezondheid van het bedrijfsleven, zonder dat ze hoeven te gokken over het verleden.
Verdrinkt u in papers in uw vakgebied?
Ontvang dagelijkse digests van de nieuwste papers die bij uw onderzoekswoorden passen — met technische samenvattingen, in uw taal.