💻 computer science

Blame is easier than praise: Measuring off-ball defensive performance in football

Dit artikel introduceert een nieuw kader voor het meten van defensieve prestaties zonder bal in het voetbal door verwachte dreigingsveranderingen toe te schrijven aan individuele spelers via defensieve drukgebieden en rolgeconditioneerde baselines, waarbij wordt aangetoond dat deze "verwijt"-metriek traditionele op acties gebaseerde maten overtreft in validiteit en correlatie met externe beoordelingen over diverse datasets heen.

Oorspronkelijke auteurs: Jonas Bischofberger, Runqing Ma, Pascal Bauer, Kilian Arnsmeyer, Arnold Baca

Gepubliceerd 2026-06-19

📖 5 min leestijd🧠 Diepgaand

CC BY 4.0

Oorspronkelijke auteurs: Jonas Bischofberger, Runqing Ma, Pascal Bauer, Kilian Arnsmeyer, Arnold Baca

Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). ✨ Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer

Stel je voor dat je naar een voetbalwedstrijd kijkt. Wanneer een team scoort, juicht iedereen voor de aanvaller die de bal in het doel trapte. Maar wanneer een team niet scoort dankzij een goede verdediging, is dat vaak onzichtbaar. Jarenlang hebben we geprobeerd verdediging te meten door "actieve" bewegingen te tellen: hoe vaak een speler een tegenstander tackelde of een bal onderschepte.

De auteurs van dit paper betogen dat dit lijkt op het beoordelen van een veiligheidswachter door alleen te kijken naar hoe vaak hij een vallende vaas heeft opgevangen, terwijl je negeert dat hij op de perfecte plek stond zodat de vaas nooit eens viel. Ze noemen dit het probleem van "Blame vs. Praise" (Schuld vs. Lof). Het is makkelijker om iemand te beschuldigen van een fout (een doelpunt dat valt) dan om iemand te prijzen voor het nietsdoen (het voorkomen van een fout).

Hier is een eenvoudige uitsplitsing van hoe ze dit hebben opgelost:

1. Het probleem met oude metrieken

Denk aan traditionele verdedigende statistieken (tackels, intercepties) als het tellen van hoe vaak een keeper duikt om een bal te redden.

De fout: Een goede verdediger kan perfect stilstaan, waardoor de aanvaller wordt gedwongen de bal naar achteren te passen of naar een slechte plek. De verdediger deed niets "actief", dus krijgt hij nul punten.
Een voorbeeld uit de echte wereld: Het paper noemt Virgil van Dijk, een wereldklasse verdediger. Volgens traditionele tellingen stond hij zelfs niet in de top 20% wat betreft tackles of intercepties. Toch weten we allemaal dat hij elite is. De oude metrieken misten zijn "onzichtbare" werk.

2. Het nieuwe idee: "Defensive Pressure Areas" (Verdedigingsdrukgebieden)

De auteurs creëerden een nieuwe manier om verdediging te meten door te kijken naar de passes gemaakt door het tegenstander-team. Ze stellen zich een "drukzone" (zoals een bubbel) voor rond elke pass.

De Bubbel: Als een verdediger binnen deze bubbel staat wanneer de tegenstander de bal passt, wordt hij als "betrokken" beschouwd.
De Score:
- Als de pass slecht uitpakt voor de aanvaller (bijv. ze passen de bal naar achteren), krijgt de verdediger credit (Lof).
- Als de pass goed uitpakt voor de aanvaller (bijv. een gevaarlijke pass richting het doel), krijgt de verdediger schuld (Fault).

3. Het "Ghost Team": Uitzoeken wie er zou moeten staan

Soms is een verdediger ver weg van de bal. Moet hij de schuld krijgen als er een doelpunt wordt gemaakt?

De oplossing: Het team gebruikt een computer om de formatie van het team (zoals een 4-4-2 of 3-5-2) in realtime te detecteren.
De analogie: Stel je een "Ghost Team" voor dat precies weet waar elke speler zou moeten staan op basis van hun taak (bijv. linksback, centrale middenvelder).
De berekening: Als er een gevaarlijke pass plaatsvindt, vraagt het systeem: "Wie had dit moeten dekken?" Als een speler op de verkeerde plek staat (buiten positie), krijgt hij de schuld, zelfs als hij de bal fysiek niet aanraakte. Dit meet Positioning Errors (positioneringsfouten).

4. Wat ze vonden

De onderzoekers testten dit nieuwe systeem op een enorme hoeveelheid data:

Het WK voor mannen (Elite niveau).
De Duitse vrouwencompetitie (Elite niveau).
De Duitse mannen derde divisie (Lager, fysieker niveau).

De resultaten:

Blame is beter dan Praise: Ze ontdekten dat het meten van "faults" (fouten waardoor de tegenstander kan scoren) veel nauwkeuriger was dan het meten van "contributions" (succesvolle stops). Het is alsovergelijkbaar met zeggen: "Het is makkelijker om een lek in een dam te spotten dan om te tellen hoeveel emmers water je hebt gedragen."
Correlatie met waarde: De spelers die de minste schuld kregen voor gevaarlijke passes, waren de spelers met de hoogste marktwaarde en de hoogste ratings in videogames (zoals FIFA). Dit bewijst dat de nieuwe metriek daadwerkelijk de beste verdedigers vindt.
De "Fused" Score: Ze combineerden "gespeelde minuten" en "geconfronteerde passes" om een eindscore te creëren. Deze nieuwe score was veel beter in het identificeren van goede verdedigers dan de oude "intercepties per wedstrijd" statistiek.

5. Waarom dit ertoe doet

Dit is de eerste keer dat een metriek is gepubliceerd die betrouwbaar off-ball positioning (het op de juiste plek staan) kan meten zonder dat er een mens nodig is om elke seconde van de wedstrijd te bekijken.

Voor mannen én vrouwen: Het werkt even goed voor topniveau mannenvoetbal als voor vrouwenvoetbal.
Voor alle niveaus: Het werkt voor elite teams, al was het iets minder onderscheidend in de lagere divisie waar het verschil in vaardigheid tussen spelers kleiner is.

Samenvattend:
Het paper introduceert een "Blame Game" voor het verdedigen in het voetbal. In plaats van alleen te tellen wie de bal onderschepte, berekent het wie er had moeten zijn om de bal te stoppen. Door te meten wie er faalde om gevaarlijke passes te voorkomen, creëerden ze een score die eindelijk overeenkomt met wat wij met onze eigen ogen zien: de verdedigers die er op tv het beste uitzien, zijn degenen die in dit nieuwe systeem de minste "schuld" krijgen.

Technische Samenvatting: Blame is easier than praise: Het meten van defensieve prestaties zonder bal in het voetbal

1. Probleemstelling

Defensieve prestaties in het voetbal worden traditioneel gemeten aan de hand van discrete, actieve handelingen zoals tackles, intercepties en blokken. De auteurs stellen dat deze metrieken onvoldoende zijn omdat ze bevooroordeeld zijn naar actieve deelname en er niet in slagen de continue, subtiele impact van positioneel gedrag en anticipatie te vangen. Een primair voorbeeld hiervoor is Virgil van Dijk, wiens elite defensieve reputatie en Ballon d'Or-ranking niet worden weerspiegeld in zijn percentielrangschikkingen voor tackles of intercepties.

Huidige geavanceerde metrieken richten zich vaak op "pressing" of organisatie op teamniveau, maar missen een robuuste methode om defensieve verantwoordelijkheid toe te schrijven aan individuele spelers, met name wanneer er geen expliciete actie (zoals een tackle) plaatsvindt. Bestaande benaderingen die proberen "out of position" spelers te identificeren, worstelen vaak met het correleren van deze bevindingen aan defensief succes. Bijgevolg zijn negatieve defensieve bijdragen — zoals het niet afdekken van een passlijn of het onbewaakt laten van een zone — grotendeels afwezig in de evaluatie, wat een gat creëert in het begrip van hoe verdedigers de uitkomst van een aanvallende actie van de tegenstander beïnvloeden.

2. Methodologie

De studie stelt een raamwerk voor dat het perspectief verschuift van de acties van de verdediger naar de uitkomsten van de passes van het aanvallende team. De methodologie schrijft "blame" (schuld) of "credit" (waardering) toe aan verdedigers voor veranderingen in de verwachte dreiging (expected threat) op basis van hun ruimtelijke nabijheid en tactische rollen. De pipeline bestaat uit vier hoofdfasen:

2.1 Databronnen

Het model wordt gevalideerd op een unieke, uitgebreide dataset die verschillende geslachten en competities omvat:

Mannen FIFA Wereldbeker 2022: 64 wedstrijden (PFF FC tracking data).
Frauen-Bundesliga (Vrouwelijke Duitse Bundesliga) 2023/24: 116 wedstrijden (STS/Track160 tracking data).
Mannen 3. Liga (Duitse derde divisie) 2023/24: 336 wedstrijden (STS/Track160 tracking data).
De dataset bevat hoogfrequente optische tracking (25–30 fps) en handmatig opgenomen event-data (passes, uitkomsten), met in totaal meer dan 400.000 pass-events.

2.2 Defensieve betrokkenheid (Ruimtelijke Nabijheid)

Het model berekent de waarde van een pass met behulp van Expected Threat (xT), gedefinieerd als de kans op een doelpunt binnen de volgende paar acties. De defensieve waarde wordt Expected Defensive Threat (xDT) genoemd:

Succesvolle passes: $xDT = -\Delta xT$ (een negatieve waarde die wijst op een defensief falen om een gevaarlijke pass te stoppen).
Onsuccesvolle passes: $xDT = xT_{start}$ (een positieve waarde die wijst op een succesvolle defensieve verstoring).

Om deze waarde toe te schrijven aan specifieke spelers, definiëren de auteurs Defensive Pressure Areas (DPAs) op basis van de passuitkomst:

Succesvolle passes met negatieve xDT: DPAs dekken de passer, de ontvanger en de passlijn (cirkels met straal $r=5$ m en een verbindende rechthoek).
Succesvolle passes met positieve xDT (achterwaartse passes): DPA dekt alleen de passer.
Onsuccesvolle passes buiten het veld: DPA dekt alleen de passer.
Intercepties: Geen DPA; de interceptor ontvangt de volledige eer.

Voor verdedigers binnen een DPA wordt betrokkenheid berekend op basis van de Euclidische afstand tot de pass. Dit levert metrieken op voor Raw Contribution (succesvolle druk), Valued Contribution (gewogen door dreigingsreductie), Raw Fault (falen om een dreiging te stoppen) en Valued Fault (falen gewogen door toename van dreiging).

2.3 Verantwoordelijkheid (Tactische Rol)

Om de beperking aan te pakken dat ruimtelijke nabijheid geen rekening houdt met het feit of iemand "out of position" is, introduceren de auteurs Verantwoordelijkheid.

Formatiedetectie: Een template-matching algoritme identificeert teamformaties en wijst spelers toe aan 20 verschillende rollen (bijv. Centrale Verdediger, Back, Centrale Middenvelder) over zes rolgroepen.
Verwachte Betrokkenheid: Verantwoordelijkheid wordt gedefinieerd als de gemiddelde betrokkenheid die wordt waargenomen voor een specifieke triplet van (Passer Rol, Ontvanger Rol, Verdediger Rol) over de gehele competitie.
Een verdediger die aan een specifieke rol is toegewezen, ontvangt een "verantwoordelijkheidsscore" voor een pass op basis van hun rol, ongeacht hun werkelijke fysieke locatie. Dit stelt het model in staat om een verdediger te straffen die ver van de bal is, maar die zone had moeten afdekken.

2.4 Aggregatie van Metrieken

Metrieken worden geaggregeerd op wedstrijd-, speler- en rolniveau. De auteurs ontdekten dat fault-based metrieken (op fouten gebaseerde metrieken) beter geldig zijn wanneer ze worden geaggregeerd per 90 minuten (het accumuleren van fouten), terwijl contribution-based metrieken (op bijdrage gebaseerde metrieken) beter worden geaggregeerd per pass (normaliseren voor balbezit). Om een enkele prestatie-indicator te creëren, stellen ze een gefuseerde metriek voor die bijdrage (per pass) en fout (per 90 minuten) combineert met behulp van een gewogen vergelijking.

3. Belangrijkste Bijdragen

Nieuw Toeschrijvingskader: Het artikel introduceert een methode om de defensieve verantwoordelijkheid voor alle passing events (succesvol en onsuccesvol) te verdelen onder verdedigers, waarmee men verder gaat dan het simpelweg tellen van acties.
Scheiding van Fout en Bijdrage: Het model maakt expliciet onderscheid tussen "fault" (het voorkomen van gevaarlijke passes) en "contribution" (het creëren van druk), waarbij erkend wordt dat deze verschillende aggregatiestrategieën vereisen.
Modellering van Verantwoordelijkheid: Door automatisch gedetecteerde tactische formaties te integreren, kwantificeert het model de "verwachte betrokkenheid", waardoor het meten van positioneringsfouten (out of position zijn) mogelijk wordt in plaats van alleen actieve fouten.
Uitgebreide Validatie: De studie biedt de eerste uitgebreide evaluatie van individuele defensieve positioneringsmetrieken over drie verschillende datasets, variërend van elite mannen- en vrouwenvoetbal tot lager niveau professioneel mannenvoetbal.

4. Resultaten

De voorgestelde metrieken werden gevalideerd tegen externe benchmarks (marktwaarden en FIFA "Defensive Awareness" ratings) en interne robuustheidscontroles (herhaalbaarheid en seizoensgebonden stabiliteit).

Validiteit: De fault-based metrieken (specifiek Valued Fault per 90 minutes en Valued Fault Responsibility) vertoonden de sterkste correlaties met externe ratings, waarbij ze traditionele metrieken zoals intercepties en tackles met ongeveer 1 standaarddeviatie overtrof.
Robuustheid: Verantwoordelijkheid-gebaseerde metrieken vertoonden over het algemeen een hogere stabiliteit en onderscheidend vermogen dan nabijheid-gebaseerde betrokkenheidsmetrieken.
Rol-specificiteit: De studie vond dat "fault" een sterkere voorspeller is van defensieve kwaliteit dan "contribution". Dit komt overeen met de aard van verdedigen, waarbij één fout kostbaarder kan zijn dan een positieve actie.
Verschillen tussen Competities: De nieuwe metrieken presteerden aanzienlijk beter in elite competities (Wereldbeker, Frauen-Bundesliga). In de mannen 3. Liga was het prestatieverschil kleiner, wat de auteurs toeschrijven aan een nauwere vaardigheidskloof en een meer strijdbare speelstijl waarbij actieve bijdragen meer worden gewaardeerd.
Succes van Fusie: De aangepaste gefuseerde metrieken (combinatie van bijdrage en fout) presteerden aanzienlijk beter dan naïeve combinaties of enkelvoudige aggregatiemetrieken.

5. Betekenis en Claims

De auteurs beweren dat dit werk de eerste gepubliceerde metriek vaststelt die in staat is om betrouwbaar positioneringsfouten in het voetbal te meten. Door de evaluatie-lens te verschuiven naar de "schuld" voor het toestaan van hoogwaardige acties, demonstreert de studie dat defensieve prestaties beter worden gevangen door te analyseren wat verdedigers nalaten te voorkomen, in plaats van alleen wat ze actief doen.

De betekenis van het werk ligt in:

Het Kwantificeren van het "Onzichtbare": Het bieden van een wiskundige basis voor de "off-ball" defensieve vaardigheden die vaak subjectief worden geprezen maar zelden worden gemeten.
Grensoverschrijdende Toepasbaarheid: Het valideren van deze metrieken over verschillende geslachten en competitieniveaus, inclusits een bijna volledig seizoen aan vrouwen-data, die ondervertegenwoordigd zijn in de sportanalytische literatuur.
Reproduceerbaarheid: De auteurs hebben alle onderliggende code publiekelijk beschikbaar gesteld om verder onderzoek op dit onderbelichte gebied te ondersteunen.

Het artikel concludeert dat hoewel er geen "one-size-fits-all" oplossing is (omdat optimale metrieken variëren per rol en competitie), het involvement-responsibility paradigma een substantiële verbetering biedt ten opzichte van de huidige stand van de techniek in defensieve evaluatie.