Conceptualizing resilience among health and care professionals since the onset of COVID-19: a systematic literature review

Technische Samenvatting: Het Conceptualiseren van Veerkracht bij Gezondheids- en Zorgprofessionals sinds het Begin van COVID-19

Probleemstelling
Sinds de Wereldgezondheidsorganisatie op 11 maart 2020 de COVID-19-pandemie heeft uitgeroepen, is het construct "veerkracht" (resilience) centraal komen te staan in de literatuur over gezondheids- en zorgprofessionals. Ondanks het uitgebreide gebruik ervan over verschillende disciplines heen, blijft het concept inconsistent gedefinieerd. De conceptuele grenzen zijn gefragmenteerd, met name met betrekking tot individuele professionals die werkzaam zijn binnen stressvolle zorgomgevingen. Dit gebrek aan een uniforme definitie belemmert het vermogen om de beroepsbevolking tijdens en na de pandemie effectief te begrijpen en te ondersteunen.

Methodologie
Deze studie maakt gebruik van een systematische literatuurreview om bestaande conceptualisaties van veerkracht te identificeren, te onderzoeken en te synthetiseren. De review volgt de volgende strikte protocollen:

• Zoekstrategie: Er is een systematische zoekopdracht uitgevoerd in de databases PubMed, Scopus en PsycINFO (American Psychological Association).
• Inclusiecriteria: De zoekopdracht richtte zich op peer-reviewed artikelen gepubliceerd tussen maart 2020 en maart 2026, waarbij termen gerelateerd aan veerkracht, gezondheids- en zorgprofessionals, en de COVID-19 of post-pandemische context werden gecombineerd.
• Screening en Registratie: Het screeningsproces volgde de richtlijnen van de Preferred Reporting Items for Systematic reviews and Meta-Analyses (PRISMA) 2020. Het studieprotocol is prospectief geregistreerd in de Open Science Framework (OSF) registers.
• Synthese en Kwaliteitsbeoordeling: Datasynthese maakte gebruik van thematische en conceptuele analyse, gerapporteerd in overeenstemming met de Enhancing Transparency in REporting the synthesis of Qualitative research (ENTREQ) richtlijnen. De methodologische kwaliteit werd beoordeeld met de Mixed Methods Appraisal Tool (MMAT) versie 2018.
• Studie selectie: Vanuit een initiële pool van 5.496 records werden 3.128 unieke records gescreend, wat resulteerde in 38 studies die aan alle geschiktheidscriteria voldeden voor de uiteindelijke synthese.

Belangrijkste Resultaten
De synthese van de 38 geïncludeerde studies laat zien dat veerkracht op vier dominante, maar overlappende manieren wordt geconceptualiseerd:

1. Individuele Psychologische Eigenschap: Veerkracht gezien als een vaststaand persoonlijk kenmerk.
2. Dynamisch Adaptief Proces: Veerkracht begrepen als een vloeiende capaciteit om zich aan te passen aan veranderende omstandigheden.
3. Relationele en Sociaal Ingebedde Capaciteit: Veerkracht gesitueerd binnen sociale netwerken en interpersoonlijke interacties.
4. Moreel en Professioneel Gesitueerd Uithoudingsvermogen: Veerkracht gedefinieerd als het vermogen om systemische druk te doorstaan terwijl de professionele en morele integriteit behouden blijft.

Er werd een significante spanning geïdentificeerd in de literatuur tussen interpretaties die zich richten op individuele eigenschappen en interpretaties die de nadruk leggen op systemische en contextuele factoren.

Voorgesteld Raamwerk en Bijdragen
Op basis van de synthese stellen de auteurs voor dat veerkracht bij gezondheids- en zorgprofessionals in het post-pandemische tijdperk het beste kan worden begrepen, niet als een vaststaand kenmerk, maar als een multidimensionaal, contextgevoelig proces. Dit proces wordt gevormd door de wisselwerking tussen psychologische hulpbronnen, relationele steunsystemen en organisatorische condities.

Om de fragmentatie in de huidige literatuur aan te pakken, introduceert het artikel twee primaire bijdragen:

1. Een Integratieve Conceptuele Definitie: Een verenigde definitie die de multidimensionale aard van veerkracht omvat.
2. Het Drielagige Ui-model van Professionele Veerkracht: Een conceptueel model dat visualiseert hoe veerkracht ontstaat door interacties over drie afzonderlijke maar onderling verbonden domeinen:
   • Het individuele domein.
   • Het relationele domein.
   • Het systemische domein.

Significantie
Het artikel stelt dat de significantie ligt in het bewegen voorbij de gefragmenteerde en vaak op eigenschappen gebaseerde interpretaties van veerkracht die het eerdere discours hebben gedomineerd. Door de literatuur sinds het begin van de pandemie te synthetiseren, biedt de studie een holistischer raamwerk dat de complexe wisselwerking tussen individuele professionals en hun bredere omgeving erkent. Deze integratieve benadering beoogt een helderdere conceptuele basis te bieden voor toekomstig onderzoek en praktijk in de ondersteuning van gezondheids- en zorgprofessionals.