Cross-cultural adaptation and psychometric validation of the Sinhala version of the Hazardous Drug Handling Questionnaire (Si-HDHQ)

Stel je het ziekenhuis voor als een keuken met hoge inzet waar chefs (oncologieverpleegkundigen) een heel speciale, zeer gevaarlijke maaltijd bereiden: chemotherapie. Als ze een druppel morsen of een klein beetje van de stoom inademen, kan het hen net zoveel schade toebrengen als het voedsel bedoeld is om de patiënt te helpen. Om deze chefs veilig te houden, hebben experts een enorme "Veiligheidschecklist" gemaakt genaamd de Hazardous Drug Handling Questionnaire (HDHQ). Jarenlang bestond deze checklist alleen in het Engels, als een receptenboek geschreven in een taal die de Sri Lankaanse chefs niet konden lezen.

Dit artikel is het verhaal van hoe een team van onderzoekers dat Engelse receptenboek heeft vertaald naar het Sinhala, de lokale taal van Sri Lanka, om een nieuwe versie te creëren genaamd de Si-HDHQ. Maar ze hebben niet alleen woorden vervangen; ze moesten ervoor zorgen dat het nieuwe boek zin maakte in de Sri Lankaanse keuken.

Het Vertaalavontuur: De Maaltijd Passend Maken voor de Keuken

Stel je voor dat je een recept probeert te vertalen dat zegt: "Vraag uw 'Supervisor' om hulp." In de VS kan dat woord één ding betekenen, maar in Sri Lanka hebben verpleegkundigen specifieke titels zoals "Sister", "In-charge Nurse" of "Matron". De onderzoekers realiseerden zich dat als ze het woord "Supervisor" zouden behouden, de verpleegkundigen in de war zouden raken. Dus vervingen ze het door de lokale titels.

Ze moesten ook omgaan met ingrediënten die niet bestonden in Sri Lanka. Het originele boek vermeldde "lab coats" (labjassen), maar de onderzoekers kwamen erachter dat verpleegkundigen in Sri Lanka die voor deze specifieke taak niet dragen. Dus haalden ze de instructies over de labjas volledig uit het boek. Ze lieten zelfs enkele Engelse woorden zoals "chemotherapy" en "PPE" (Personal Protective Equipment) gewoon in de Sinhala-zinnen staan, alsof ze een paar Engelse kruiden in een lokale gerechten achterlieten, omdat de verpleegkundigen deze termen beter kenden dan enige Sinhala-vertaling.

De Proef van Smaak: Werkt het Nieuwe Boek?

Zodra het nieuwe Sinhala boek klaar was, moesten de onderzoekers zien of het daadwerkelijk werkte. Ze deelden het uit aan 250 oncologieverpleegkundigen bij het National Cancer Institute in Sri Lanka. Zie dit als een enorme smaaktest om te zien of het recept duidelijk was en of de vragen daadwerkelijk maten wat ze moesten meten.

1. Smaakt het goed? (Inhoudsvaliditeit)
Een panel van vijf experts (zoals meesterchefs en voedselcritici) proefde elke vraag. Ze gaven het een duim omhoog en zeiden dat de vragen relevant en duidelijk waren. Bijna elke sectie kreeg een perfecte score, wat betekende dat de experts het erover eens waren dat het boek klaar was voor de keuken. Echter, één vraag over "Interpersoonlijke Invloeden" (hoeveel verpleegkundigen denken dat hun collega's om veiligheid geven) kreeg een lage score van één expert. De onderzoekers besloten de vraag toch te behouden omdat deze in andere studies eerder was gebruikt, maar ze gaven toe dat het een beetje een gokje was.

2. Is het recept consistent? (Interne Consistentie)
De onderzoekers controleerden of de vragen in elke sectie allemaal over hetzelfde gingen, zoals een recept waarbij elke stap logischerwijs tot de volgende leidt. Voor negen van de elf secties waren de antwoorden consistent, zoals een recept waarbij elke stap logischerwijs tot de volgende leidt. De score voor consistentie (de zogenaamde Cronbach's alpha) lag tussen de 0,603 en 0,892. Twee secties, "Chemotherapy Exposure Knowledge" en "Conflicts of Interest", hadden scores die iets lager lagen dan de ideale 0,70, wat suggereert dat die onderwerpen wat rommelig zijn en moeilijk vast te pinnen met slechts één set vragen.

3. Meet het één ding of veel? (Constructvaliditeit)
Hier werd het interessant. De onderzoekers probeerden te zien of de vragen netjes bij elkaar pasten.

• De sectie "Risk Perception" (hoe bang de verpleegkundigen zijn voor de medicijnen) was volkomen duidelijk: alle drie de vragen wezen in dezelfde richting, als een enkele pijl die de roos raakt.
• Maar de andere secties? Die waren meer als een legpuzzel met meerdere afbeeldingen. De sectie "Work Safety Climate" toonde bijvoorbeeld niet slechts één beeld; het viel uiteen in zeven verschillende factoren, zoals veiligheidsleiderschap, werkdruk en de beschikbaarheid van apparatuur. Dit was geen fout; het betekende simpelweg dat "veiligheidsklimaat" in Sri Lanka een complex idee is dat uit veel verschillende onderdelen bestaat, en niet slechts één enkel gevoel.

4. Blijft het hangen? (Betrouwbaarheid)
Om te zien of het boek over een langere periode dezelfde antwoorden gaf, namen 50 verpleegkundigen de test twee keer af, met een paar weken ertussen. De resultaten waren stabiel, met scores variërend van 0,674 tot 0,924. Dit betekent dat als een verpleegkundige zei: "Ik draag altijd handschoenen," ze een paar weken later waarschijnlijk hetzelfde zouden zeggen. Het boek is betrouwbaar.

De Verrassende Ontdekking: Het "Vloereffect"

Een van de meest levendige bevindingen was een "vloereffect" in de sectie over hoe vaak verpleegkundigen zien dat hun collega's beschermende middelen dragen. Ongeveer 19,2% van de verpleegkundigen (dat zijn 48 mensen) scoorde aan de absolute onderkant, wat betekent dat ze bijna nooit zagen dat hun collega's beschermende middelen droegen.

Dit is geen gebrek in het boek; het is een observatie uit de echte wereld. Het boek faalde niet in het meten van de gegevens; het mat succesvol een droevige realiteit: in dit ziekenhuis wordt beschermende uitrusting door het team niet zo vaak gedragen als het zou moeten. Het is als een thermometer die correct "vriezend koud" aangeeft wanneer de kamer daadwerkelijk koud is. Het artikel stelt dat dit een echt patroon is dat opgelost moet worden, en niet een defect instrument.

Het Oordeel

Het artikel concludeert dat de Sinhala versie van de Hazardous Drug Handling Questionnaire (Si-HDHQ) een valide en betrouwbaar instrument is. Het is succesvol aangepast aan de Sri Lankaanse context, met zijn eigen unieke culturele smaken en zonder de ontbrekende ingrediënten.

De auteurs suggereren dat dit nieuwe instrument nu kan worden gebruikt om de veiligheidspraktijken voor oncologieverpleegkundigen in Sri Lanka te bestuderen en te verbeteren. Ze beweren niet dat het de veiligheidsproblemen al heeft opgelost; eerder hebben ze een stevige, nauwkeurige liniaal gebouwd die het probleem eindelijk helder kan meten, zodat toekomstige interventies kunnen worden ontworpen om het op te lossen. De liniaal is klaar, maar het werk om de keuken veilig te maken is pas net begonnen.