Distributed Matchday Legitimacy and Perceived Triggers of Football Hooliganism in Ghana's Division One League: A Stakeholder Study

Het spel achter het spel: Waarom de chaos in het voetbal ontstaat

Stel je een enorme, chaotische keuken voor waar duizenden mensen tegelijkertijd proberen dezelfde maaltijd te bereiden. Dit is de wereld van sportmanagement, een tak van de wetenschap die bestudeert hoe grote sportevenementen soepel, veilig en eerlijk kunnen verlopen. Het gaat niet alleen om wie de meeste doelpunten scoort; het gaat om de onzichtbare regels, de beveiligers, de scheidsrechters en de manier waarop het publiek over de hele operatie denkt.

Om te begrijpen waarom het soms misgaat, kijken wetenschappers naar een paar kernideeën. Ten eerste is er legitimiteit, wat in essentie betekent of mensen geloven dat de mensen in kwestie (zoals scheidsrechters of beveiliging) eerlijk zijn en hun werk correct doen. Als het publiek denkt dat de scheidsrechter partij kiest, verliest het hele spel zijn "legitimiteit". Ten tweede is er procedurele rechtvaardigheid, het idee dat mensen eerder geneigd zijn de regels te volgen als ze het gevoel hebben dat het proces eerlijk was, zelfs als ze niet het gewenste resultaat hebben gekregen. Ten slotte is er sociale identiteit, wat verklaart hoe fans het gevoel hebben deel uit te maken van een team of een stam. Wanneer die stam zich bedreigd of gedemineerd voelt, kunnen emoties snel opspelen.

Waarom maakt dit interesse? Omdat wanneer een wedstrijd uitmondt in een rel, dit iedereen schaadt: spelers raken bang, fans kunnen niet van de wedstrijd genieten en de hele sport krijgt een slecht imago. Deze studie duikt in de "Division One" competitie in Ghana (een zeer belangrijke tweede divisie daar) om precies uit te zoeken wat de menigte zo boos maakt dat er problemen ontstaan.

---

Het recept voor chaos: Wat de studie in Ghana vond

In dit onderzoek besloten onderzoekers Daniel Amoah-Oppong en Richmond Antwi de rol van detective te spelen bij een enorme groep betrokkenen bij de Ghana Division One League. Ze gokten niet zomaar; ze vroegen 2.820 mensen — spelers, coaches, scheidsrechters, beveiligers en fans — wat zij vonden dat de vechtpartijen en de chaos (hooliganisme) bij wedstrijden veroorzaakte. Ze gaven deze mensen een lijst van tien mogelijke "triggers" en vroegen hen om aan te geven hoeveel elk van deze factoren bijdroeg aan de problemen.

Beschouw de voetbalcompetitie als een enorme, fragiele machine. De onderzoekers wilden weten welke tandwielen het hardst piepten. Ze ontdekten dat de grootste problemen niet de gebruikelijke verdachten waren, zoals alcohol of drugs. In plaats daarvan kwam de ellende voort uit de mensen die de leiding hadden en de manier waarop zij over de wedstrijd communiceerden.

De belangrijkste boosdoeners: Het "autoriteitsprobleem"
De nummer één trigger, die door iedereen het hoogst werd beoordeeld, was waargenomen bevooroordeelde arbitrage. Met een score van 3,77 op 4, vonden mensen dat de scheidsrechters oneerlijk waren. Het tweede grootste probleem, met een score van 3,58, was de weigering om beslissingen van scheidsrechters te accepteren.

De studie suggereert dat deze twee hand in hand gaan. Het is alsof een scheidsrechter fluit en de menigte onmiddellijk roept: "Die fluit is kapot!" of "Hij zit aan de kant van de tegenstander!" Wanneer mensen de eerlijkheid van de scheidsrechter niet vertrouwen (een concept genaamd procedurele rechtvaardigheid), stoppen ze met het respecteren van de regels. De onderzoekers ontdekten dat dit gebrek aan vertrouwen in autoriteit de grootste vonk voor problemen was.

Het beveiligingsgat
Op de derde plaats kwam ontoereikend beveiligingspersoneel met een score van 3,37. Stel je een feestje voor waarbij de uitsmijters te weinig in aantal zijn of te zwak om een vechtpartij te stoppen. De studie toonde aan dat wanneer fans het gevoel hebben dat het beveiligingsteam niet sterk genoeg is om de orde te handhaven, zij zich onveilig voelen, en die angst kan omslaan in woede.

De verhalenvertellers en de rivaliteit
De vierde en vijfde triggers waren bevooroordeelde en inconsistente verslaglegging (met een score van 3,27) en oud-langs clubantagonisme (met een score van 3,16). Hier komen de media en de geschiedenis kijken. Als de radio of het lokale nieuws een verhaal vertelt dat één team als het slachtoffer en de andere als de schurk neerzet, werkt dit als een katalysator. Bovendien hebben sommige clubs al decennia lang een hekel aan elkaar. Wanneer die oude vetes mengen met een slechte beslissing van de scheidsrechter, is dat een recept voor een ramp.

De zesde trigger was beperkte kennis van de Reglementen van het Spel (met een score van 3,12). Dit is als een groep mensen die ruzie maakt over de regels van een bordspel omdat niemand de handleiding heeft gelezen. Als fans niet begrijpen waarom een doelpunt is afgekeurd, gaan ze ervan uit dat er vals gespeeld wordt.

De "niet-zo-grote" verdachten
Hier wordt de studie interessant. Veel mensen nemen aan dat wedden, winnen tegen elke prijs, alcoholgebruik en drugsgebruik de belangrijkste redenen zijn voor voetbalrellen. Maar in deze studie scoorden deze factoren erg laag.

• Wedden scoorde 1,81.
• Winnen tegen elke prijs scoorde 1,66.
• Alcoholgebruik scoorde 1,24.
• Drugsgebruik scoorde 1,20.

De onderzoekers merkten op dat deze individuele gedragingen een veel lagere waargenomen salientie (belangrijkheid) hadden onder de ondervraagde personen vergeleken met organisatorische kwesties. Hoewel de studie niet beweert dat deze factoren irrelevant zijn, suggereert het dat ze niet de primaire drijfveren van chaos zijn in deze specifieke context van de competitie. De auteurs adviseren expliciet tegen managementstrategieën die zich alleen richten op individueel afwijkend gedrag, omdat zij stellen dat een dergelijke aanpak de meer kritieke problemen negeert: de eerlijkheid van de autoriteit, de capaciteit van de beveiliging en de communicatie. Het echte probleem is volgens de data het systeem: de scheidsrechters, de beveiliging, de media en de geschiedenis tussen de clubs.

Het grote plaatje: Een gebroken keten
De auteurs stellen een nieuwe manier van denken voor genaamd "Distributed Matchday Legitimacy" (Gedistribueerde Wedstrijddag-Legitimiteit). Stel je een ketting voor die bestaat uit schakels. Elke schakel is een ander onderdeel van het spel: de scheidsrechter, de beveiligingsbeambte, de clubmanager, de mediacijfer of de fanleider. Als één van die schakels zwak of gebroken is, knapt de hele ketting en ontstaat er chaos.

De studie suggereert dat je het probleem niet kunt oplossen door simpelweg de ruziemakers te arresteren of alcohol te verbieden. Je moet de keten repareren. Je moet ervoor zorgen dat scheidsrechters als eerlijk worden gezien, dat de beveiliging sterk en zichtbaar is, dat de media de waarheid spreken en dat fans de regels begrijpen. Als de "keten" van vertrouwen sterk is, blijft het spel veilig. Als deze zwak is, zullen de fans het heft in eigen handen nemen.

Kortom, dit artikel vertelt ons dat de menigte in de Ghana Division One League niet boos is omdat ze dronken of hebzuchtig zijn; ze zijn boos omdat ze het gevoel hebben dat het spel niet eerlijk wordt gespeeld. En wanneer het spel onrechtvaardig aanvoelt, stoppen de regels van het spel met werken voor iedereen.