The infusion of Education Law into Initial Teacher Education: Implications for Novice Teacher Professionalism

Om te begrijpen hoe een leraar een professional wordt, moet men verder kijken dan het vermogen om een wiskundig probleem uit te leggen of een klas te managen. Echte professionaliteit omvat een diep begrip van de regels die de schoolomgeving beheersen, de rechten van de kinderen die onderwezen worden, en de ethische grenzen die een goede pedagoog onderscheiden van een nalatige. Deze regels zijn niet slechts suggesties; het zijn wetten en beleidsregels die voorschrijven hoe discipline wordt afgehandeld, hoe privacy wordt beschermd en hoe beslissingen worden genomen wanneer er zaken misgaan. Voor een nieuwe leraar is het navigeren door dit juridische landschap even cruciaal als het kennen van hun vakgebied. Als zij deze kaders niet begrijpen, kunnen zij beslissingen nemen die leerlingen schaden of hun eigen carrière in gevaar brengen, zelfs als hun intenties goed zijn. De vraag die voor lerarenopleidingen staat, is of zij studenten voorbereiden om deze regels simpelweg te memoriseren of om ze daadwerkelijk te gebruiken wanneer de druk hoog is.

Een team onderzoekers aan de Central University of Technology in Zuid-Afrika zette zich in om te onderzoeken hoe onderwijswetgeving wordt onderwezen aan toekomstige leraren en wat er gebeurt wanneer die leraren echte scholen betreden. Zij richtten zich op de kloof tussen wat lerarenstudenten op de universiteit leren en wat zij daadwerkelijk tegenkomen in het klaslokaal. De studie omvatte twee groepen: in totaal achtentwintig personen, bestaande uit zestien afgestudeerde universiteitsstudenten die op het punt stonden af te studeren en twaalf leraren die tussen de zes en vierentwintig maanden in het onderwijs werkten. De onderzoekers vroegen deze individuen om hun ervaringen te delen via schriftelijke enquêtes en één-op-één gesprekken. Zij wilden weten of de juridische kennis die in de collegezaal was opgedaan, deze leraren hielp bij het maken van ethische beslissingen, of dat het aanvoelde als een verre theorie die verdween zodra zij een drukke school binnenstapten.

De bevindingen onthulden een duidelijke kloof tussen het gevoel klaar te zijn en daadwerkelijk klaar zijn. Zowel de studenten als de nieuwe leraren waren het erover eens dat kennis van de wet essentieel is. Zij begrepen dat een professionele leraar de rechten van een kind moet beschermen, persoonlijke informatie privé moet houden en iedereen eerlijk moet behandelen. De nieuwe leraren beschreven echter een schokkend contrast zodra zij aan het werk gingen. Hoewel zij de definities van wetten en beleidsregels hadden geleerd tijdens hun universitaire cursussen, vonden zij het veel moeilijker dan verwacht om die regels toe te passen op realistische situaties. Zij worstelden met de complexe taal van juridische documenten en vonden het moeilijk om de behoefte aan discipline in balans te brengen met de rechten van het kind. Bijvoorbeeld, een nieuwe leraar kan de regel over straf kennen, maar verlamd raken bij de beslissing over een rechtvaardige consequentie voor een specifieke leerling in een specifieke context, vooral wanneer de school over beperkte middelen beschikt of wanneer een ouder boos is.

De onderzoekers ontdekten dat het probleem niet een gebrek aan kennis was, maar een gebrek aan praktijk in het gebruik van die kennis. De universitaire cursussen presenteerden het onderwijnsrecht vaak als een lijst met feiten om te memoriseren, in plaats van een set instrumenten om te gebruiken. Wanneer de nieuwe leraren geconfronteerd werden met moeilijke situaties, zoals een incident met pesten of een geschil over cijfers, hadden zij vaak het gevoel dat zij het ter plekke moesten uitzoeken, waarbij ze soms pas reageerden nadat een probleem zich al had voorgedaan. In tegenstelling hiertoe uitten de studenten die nog op de universiteit zaten meer zelfvertrouwen, maar dit zelfvertrouwen was vaak gebaseerd op het observeren van anderen in een gecontroleerde omgeving. Zij hadden ervaren leraren zien omgaan met deze kwesties tijdens hun training, maar zij hadden zelf nog niet de taak gehad om de uiteindelijke, onafhankelijke beslissing te nemen. De studie suggereert dat de overgang van student naar professionele leraar het moment is waarop de echte test van juridische geletterdheid plaatsvindt, en velen voelen zich niet voorbereid op de zwaarte van die verantwoordelijkheid.

Om dit op te lossen, betogen de onderzoekers dat de lerarenopleiding moet veranderen in de manier waarop zij het recht onderwijst. In plaats van het onderwijnsrecht als een apart vak te behandelen dat eenmalig wordt onderwezen en vervolgens wordt vergeten, zou het in elk deel van de training geweven moeten worden. Toekomstige leraren zouden realistische scenario's moeten krijgen, zoals het rollenspel van een moeilijk gesprek met een ouder of het analyseren van een echte casus van leerling-misdragingen, zodat zij kunnen oefenen met het nemen van beslissingen voordat zij verantwoordelijk zijn voor een klas. Zij moeten leren hoe zij beleid interpreteren in de rommelige, onvoorspelbare realiteit van een school, en niet alleen in de schone omgeving van een collegezaal. Door over te stappen van eenvoudige memorisering naar actieve praktijk, kunnen lerarenopleidingen helpen nieuwe professionals de beoordelingscapaciteit te ontwikkelen die nodig is om kinderen te beschermen en de wet met vertrouwen na te leven. Het doel is om ervoor te zorgen dat wanneer een nieuwe leraar voor een crisis staat, zij niet alleen de regel kennen, maar ook weten hoe zij deze wijs kunnen toepassen.