Transradial Thrombectomy with 6Fr Aspiration Catheters through the 7F Piraeus 87 NeuGlide Catheter: A Single-Center Retrospective Observational Study

Wanneer een bloedstolsel een belangrijke slagader in de hersenen blokkeert, is het resultaat een acute ischemische beroerte, een medisch noodgeval dat permanente invaliditeit of de dood kan veroorzaken. Jarenlang was de standaardmethode om een dergelijk stolsel te verwijderen het doorvoeren van een dunne slang via een slagader in de lies, waarbij de slang door de hoofdvaten van het lichaam naar de locatie van de blokkade wordt geleid. Hoewel deze methode goed werkt, vereist het dat de patiënt urenlang plat moet liggen en brengt het risico's met zich mee van blauwe plekken of bloedingen bij de lies. In de afgelopen jaren hebben artsen de pols als alternatieve toegangsweg onderzocht. Toegang krijgen tot de arteria radialis in de pols biedt een comfortabelere ervaring voor patiënten en stelt hen in staat om eerder op te zitten en te bewegen. Een aanzienlijke technische hindernis heeft deze aanpak echter verhinderd om gangbaar te worden voor de gevaarlijkste soorten beroertes: de slangetjes die nodig zijn om grote stolsels op te zuigen, zijn te breed om door de standaardgeleiders te passen die in de pols worden gebruikt.

Een team onderzoekers van de University of North Dakota en Sutter Health zette zich in om te zien of een nieuwe, gespecialiseerde slang dit probleem kon oplossen. Ze testten een systeem dat is ontworpen om als een stevige brug te fungeren, waardoor een grote zuigkatheter door een geleideschede in de pols kan passeren zonder vast te komen zitten of kracht te verliezen. In een studie met zeventien patiënten die met grote stolsels die de bloedstroom naar de hersenen blokkeerden in hun ziekenhuis arriveerden, probeerde het team de blokkade te verwijderen met deze polsgebaseerde aanpak. De resultaten waren veelbelovend. In zestien van de zeventien gevallen slaagden de artsen erin om de grote zuigslang door de pols en in de hersenslagaders te navigeren. Ze waren in staat de stol te bereiken en te verwijderen, waardoor de bloedstroom bij elke patiënt werd hersteld, inclusclusief het ene geval waarbij ze uiteindelijk moesten overschakelen naar de lies-aanpak omdat de polsroute niet haalbaar was.

De procedure was efficiënt. Gemiddeld duurde het minder dan tien minuten van het moment dat de arts de pols puncteerde tot het moment dat ze het eerste heldere beeld van het doelvat bekeken. De gehele procedure, van begin tot eind, duurde gemiddeld ongeveer tweeëntwintig minuten. Het belangrijkste is dat het nieuwe systeem niet de complicaties veroorzaakte waar artsen zich vaak zorgen over maken bij het gebruik van grote instrumenten in kleinere slagaders. Er waren geen gevallen van scheuren in de slagader, geen spasmen die het vat vernauwden, en geen stolsels die loskwamen en naar andere delen van de hersenen reisden. De enige bijwerkingen die werden waargenomen, waren minimaal en verwacht bij dit type hoogrisicochirurgie: één patiënt had een kleine bloeding in de hersenen die geen nieuwe symptomen veroorzaakte, en een andere patiënt had een klein gebied met een bloeding dat later werd ontdekt maar geen schade veroorzaakte.

De studie suggereert dat de barrière tussen het comfort van polstoegang en de kracht van groot-bore zuiging niet langer absoluut is. Door een geleider te gebruiken die past in een zeven French-schede in de pols maar een zes French-zuigslang kan vasthouden, hebben de onderzoekers aangetoond dat artsen nu grote stolsels via de pols kunnen aanpakken met dezelfde effectiviteit als de traditionele liesmethode. Hoewel de studie een klein aantal patiënten omvatte en in één centrum werd uitgevoerd, geven de gegevens aan dat deze workflow veilig en effectief is. De onderzoekers vonden dat het nieuwe systeem voldoende ondersteuning bood om diep in het vasculaire netwerk van de hersenen te reiken, waardoor het mogelijk was om stolsels in de hoofdsalderen en zelfs in kleinere takken te verwijderen. Dit opent de deur naar een toekomst waarin meer beroertepatiënten mogelijk kunnen profiteren van een minder invasieve toegangsweg, wat de hersteltijd verkort en de risico's die gepaard gaan met lies-toegang vermijdt, zonder dat dit ten koste gaat van de snelheid of kracht die nodig is om hersenweefsel te redden.