💰 quantitative finance

Music as an Asset Class

Dit artikel toont aan dat Life of Rights muziekroyalty-activa, wanneer geanalyseerd via verdisconteerde kasstroommodellen en teruggetest over een periode van vijf jaar, risico- en rendementskenmerken vertonen die vergelijkbaar zijn met de S&P 500, terwijl ze potentiële diversificatievoordelen bieden vanwege hun lage correlatie met traditionele aandelen- en obligatieportefeuilles.

Oorspronkelijke auteurs: Sasha Stoikov, Aadityaa Singla, Umu Cetin, Luis Alonso Cendra Villalobos

Gepubliceerd 2026-02-06

📖 5 min leestijd🧠 Diepgaand

CC BY 4.0

Oorspronkelijke auteurs: Sasha Stoikov, Aadityaa Singla, Umu Cetin, Luis Alonso Cendra Villalobos

Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (http://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). ✨ Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer

Stel je voor dat je een collectie oude, zeldzame honkbalkaartjes hebt. Je weet dat de spelers op die kaartjes elk jaar een beetje "royalty"-geld genereren (misschien uit een videogame of een ruilkaartspel) dat aan de eigenaar van de kaart wordt betaald. Maar in tegenstelling tot aandelen, waarbij je elke seconde aandelen kunt kopen en verkopen, is het verhandelen van deze muziekrechten als het proberen te verkopen van een zeldzame kaart op een rommelmarkt: het gebeurt zelden, het is moeilijk om de ware prijs te weten, en de kosten om de transactie te maken zijn enorm.

Dit artikel is als een team van financiële detectives (van de Cornell University) die proberen uit te zoeken of deze muziek"kaarten" eigenlijk een goede investering zijn, vergelijkbaar met het kopen van aandelen in grote bedrijven zoals Apple of Coca-Cola.

Hier is het verhaal van hun onderzoek, eenvoudig uiteengezet:

1. Het Probleem: De Prijs Raden

Op de aandelenmarkt bewegen prijzen elke seconde, dus is het makkelijk om te zien of een investering goed of slecht is. In de muziekwereld zijn deals zeldzaam. Omdat er niet genoeg data is, is het moeilijk om te weten of een liedje "overpriced" of "underpriced" is.

De onderzoekers wilden een rekenmachine (een model) bouwen dat kon kijken naar hoeveel geld een liedje in het verleden heeft opgebracht en te voorspellen wat het vandaag waard is, precies zoals een aandelenanalist dat doet.

2. Het Experiment: Drie Verschillende Rekenmachines

Ze keken naar 1.295 echte muziekdeals van een platform genaamd "Royalty Exchange" (denk aan dit als een eBay voor muziekrechten). Ze probeerden drie verschillende manieren uit om hun rekenmachine te bouwen:

Calculator #1 (De Optimist): Gaat ervan uit dat het liedje elk jaar precies hetzelfde bedrag zal verdienen voor altijd, en dat het risico voor iedereen hetzelfde is.
Calculator #2 (De Realist): Gaat ervan uit dat als het inkomen van een liedje wankel is (soms hoog, soms laag), het risicovoller is, en dat we daarom een hoger rendement moeten eisen. Het gaat er ook van uit dat het inkomen kan stabiliseren naar een lager, constant bedrag.
Calculator #3 (De Historicus): Deze voegde een speciale regel toe: Oudere liedjes zijn meer waard. Net zoals een klassieke auto of een klassieke roman, wordt een liedje dat al decennia bestaat gezien als stabieler en waardevoller.

De Winnaar: Calculator #3 was het beste in het matchen van de echte prijzen die mensen daadwerkelijk betaalden. Het bevestigde twee dingen die de markt al wist:

Stabiliteit is Koning: Liedjes met een stabiel inkomen worden hoger geprijsd.
Leeftijd is Goud: Oudere liedjes krijgen een "premium" prijskaartje.

3. De Test: De "Buy and Hold" Simulatie

Zodra ze hun beste rekenmachine hadden, draaiden ze een tijdreis-simulatie (een zogenaamde backtest). Ze vroegen: "Als een investeerder in 2017 een willekeurig muzieknummer had gekocht en het 5 jaar lang had vastgehouden, hoeveel geld zouden ze dan hebben verdiend?"

Ze vergeleken twee soorten muziekactiva:

Het "10-Jaar" Contract: Je bezit de rechten voor exact 10 jaar, daarna verlopen ze en worden ze waardeloos.
Het "Life of Rights" (LOR) Contract: Je bezit de rechten zolang het auteursrecht geldig is (vaak 70+ jaar).

De Resultaten:

Het 10-Jaar Contract: Deze waren als een hoogrentende spaarrekening die langzaam leegloopt. Je kreeg elk jaar een enorme uitbetaling (dividend), maar de waarde van het actief zelf daalde snel naarmate de vervaldatum dichterbij kwam.
Het Life of Rights (LOR) Contract: Deze waren als een stabiele, groeiende boom. Je kreeg een goede jaarlijkse uitbetaling (ongeveer 12%), en de waarde van de boom zelf groeide ook een beetje over de tijd.

4. De Grote Vergelijking: Muziek versus de Aandelenmarkt

De onderzoekers vergeleken hun "Muziekportefeuille" met de S&P 500 (de standaardindex voor Amerikaanse aandelen).

De Overeenkomst: Over een periode van 5 jaar deed de gemiddelde muziekinvesteerder het net zo goed als de gemiddelde aandeleninvesteerder. Beiden maakten ongeveer 12-13% per jaar.
Het Verschil: De aandelenmarkt is als een achtbaan—hij gaat van jaar tot jaar wild op en neer. De muziekmarkt was als een cruiseschip—hij bewoog veel rustiger. Het ene jaar kunnen aandelen crashen, terwijl muziek stabiel blijft.

5. De Addertjes (Beperkingen)

De auteurs zijn eerlijk over de gebreken in hun studie:

Hoge Kosten: Handelen in muziek is duur (ongeveer 8% aan kosten), wat de winsten opeet.
In-Sample Bias: Ze bouwden hun rekenmachine met behulp van alle data tot en met 2025. Een echte investeerder in 2018 zou de toekomst niet hebben gekend, dus de resultaten zien er misschien te goed uit.
De "Kunst" Missen: Hun rekenmachine kijkt alleen naar cijfers. Het weet niet of een liedje "goed" is of dat het weer populair wordt op TikTok. Het behandelt muziek puur als wiskunde.

De Conclusie

Het artikel concludeert dat muziekroyalties (specifiek "Life of Rights" activa) een solide onderdeel van een beleggingsportefeuille kunnen zijn. Ze bieden rendementen die vergelijkbaar zijn met aandelen, maar bewegen in een andere richting (ze zijn "ongecorreleerd"). Dit betekent dat als de aandelenmarkt crasht, je muziekportefeuille stabiel kan blijven, wat helpt om je totale vermogen in evenwicht te houden.

Echter, om muziek echt een mainstream beleggingscategorie te laten worden zoals aandelen, hebben we betere manieren nodig om de "artistieke" waarde van een liedje te meten, en niet alleen de wiskunde.

Technische Samenvatting: Muziek als een activaklasse

Probleemstelling
De markt voor muziekrechten wordt gekenmerkt door illiquiditeit, infrequente transacties, aanzienlijke informatieasymmetrie en hoge transactiekosten. Hoewel de inkomstengegevens voor rechthebbenden transparanter zijn geworden in het tijdperk van streaming, is er geen gevestigd kader om de risico- en rendementskenmerken van muziekroyalty-activa met de strengheid te kwantificeren die wordt toegepast op aandelen. Bestaande waarderingsmethodologieën—Discounted Cash Flow (DCF)-analyse en vergelijkbare markttransacties—worden vaak ad hoc gebruikt of worden beperkt door schaarse gegevens, wat het moeilijk maakt om schommelingen in de waarde van activa te schatten of de beleggingsprestaties te beoordelen ten opzichte van traditionele portefeuilles.

Methodologie
De auteurs pakken dit gat aan door drie verschillende DCF-modellen aan te passen aan een dataset van 1.295 transacties van het Royalty Exchange-platform (2017–2025), bestaande uit 1.134 primaire verkopen met een totale nominale waarde van $97 miljoen. De dataset bevat deal-specifieke metrieken (prijs, Last Twelve Months (LTM) inkomsten, Last Three Years (LTY) inkomsten, leeftijd van de catalogus en contractvoorwaarden) en tijdreeksgegevens van inkomsten.

De auteurs definiëren het jaarlijkse rendement ( $r_i$ ) van een actief als:
$r_i = \frac{p_{i+1} + c_i - p_i - t_i}{p_i}$
waarbij $p$ de door het model geïmpliceerde prijs vertegenwoordigt, $c$ de geïnde kasstroom is, en $t$ de transactiekosten (een kopersfee van $500 en een commissie van 8% voor de verkoper).

Drie modellen zijn gekalibreerd om de Mean Squared Error (MSE) te minimaliseren tussen de verhandelde multipliers (Prijs/LTM) en de door het model geïmpliceerde multipliers:

Model 1: Gaat uit van vlakke verwachte inkomsten en een constante disconteringsvoet ( $r$ ).
Model 2: Introduceert risico-gecorrigeerde disconteringsvoeten op basis van de volatiliteit van de inkomsten (gemeten aan de hand van de afwijking van LTM/LTY van 1) en gaat ervan uit dat de kasstromen stabiliseren op een niveau dat lager ligt dan de LTM.
Model 3: Breidt Model 2 uit door een premie voor oudere nummers (leeftijd van de catalogus) toe te voegen aan de verwachte kasstroom.

Belangrijkste Resultaten

Modelprestaties: Model 3 leverde de laagste MSE (5,7) op vergeleken met Model 1 (8,8) en Model 2 (7,7), wat aangeeft dat het rekening houden met de leeftijd van de catalogus en de volatiliteit van de inkomsten de nauwkeurigheid van de prijsstelling aanzienlijk verbetert. De gekalibreerde parameters suggereren een basisdisconteringsvoet van ongeveer 8,3%, een factor voor stabilisatie van de kasstroom van 0,61 en een volatiliteitspenaliteitcoëfficiënt van 0,058.
Backtesting (2017–2022): Met behulp van Model 3 simuleerden de auteurs buy-and-hold strategieën voor één- en vijfjarige horizonten, waarbij "Life of Rights" (LOR) activa vergeleken werden met 10-jarige (10Y) contracten en de S&P 500.
- LOR-activa: Over een periode van 5 jaar behaalden LOR-activa een mediaan totaalrendement van 82,64% (12,8% op jaarbasis). De rendementen werden voornamelijk gedreven door consistente dividendrendementen (11–13% per jaar) met een bescheiden kapitaalgroei. Het 5-jarige mediaanrendement was vergelijkbaar met de S&P 500 (12,2% op jaarbasis).
- 10Y-activa: Deze vertoonden lagere mediaanrendementen (7,3% op jaarbasis) vanwege aanzienlijke kapitaalafschrijving naarmate de contracten de vervaldatum naderden, ondanks hogere dividendrendementen (13–17%).
- Volatiliteit en Correlatie: Hoewel de spreiding tussen het 10e en 90e percentiel aanzienlijk was voor muziekactiva (wat de onvoorspelbaarheid weerspiegelt), waren de mediaanrendementen van LOR-activa stabieler jaar-op-jaar vergeleken met de S&P 500. De auteurs merken op dat de prestaties van muziekactiva grotendeels ongecorreleerd lijken te zijn met traditionele aandelenmarkten.

Betekenis en Claims
Het artikel beweert dat "Life of Rights" muziekactiva, wanneer ze over een horizon van vijf jaar worden aangehouden, risico-rendementskenmerken bieden die vergelijkbaar zijn met die van S&P 500-aandelen. Cruciaal is dat de auteurs stellen dat, omdat de prestaties van muziekactiva waarschijnlijk ongecorreleerd zijn met aandelen en obligaties, deze activa een waardevol instrument voor diversificatie kunnen vormen voor traditionele portefeuilles.

De auteurs hanteren een voorzichtige toon bij het presenteren van hun bevindingen en erkennen verschillende beperkingen:

De modellen houden geen expliciete rekening met kwalitatieve factoren zoals genre, specifieke populariteitsmetrieken of groeipercentages in de muziekindustrie.
De backtesting is "in-sample", aangezien de modelparameters zijn geschat met behulp van gegevens die beschikbaar waren tot 2025, welke niet toegankelijk zouden zijn geweest voor een belegger in eerdere jaren (bijv. 2018).
De aanname van constante rentestanden is een vereenvoudiging.

Het artikel concludeert dat om muziek te laten rijpen tot een echte activaklasse, prijsmodellen verder moeten evolueren dan de financiële geschiedenis en ook maten van muzikale kwaliteit en culturele relevantie moeten incorporeren, aangezien de drijfveren van prestaties uiteindelijk artistiek zijn in plaats van puur financieel.