Concerns about Sexual Promiscuity Play an Underexplored Role in Opposition to Abortion

De verborgen motor achter het debat

Stel je menselijk gedrag voor als een gigantisch, complex computerspel waarbij iedereen probeert het beste leven mogelijk op te bouwen. In de wereld van de evolutionaire psychologie bestuderen wetenschappers hoe onze oerinstincten voor overleving en voortplanting nog steeds onze moderne keuzes vormgeven. Een van de grootste "spelmechanismen" in dit veld is onze paringsstrategie. Beschouw dit als jouw persoonlijke regelboek voor liefde en relaties. Sommige spelers geven de voorkeur aan een "gecommitteerde" strategie: ze willen een langdurige partner, een stabiel gezin en investeren zwaar in één persoon. Anderen geven de voorkeur aan een "minder gecommitteerde" strategie: zij staan meer open voor vluchtige affaires, kortstondige relaties en het hebben van veel verschillende partners gedurende een leven.

Decennialang, wanneer mensen vroegen waarom sommigen fel tegen abortus zijn terwijl anderen het steunen, leek het antwoord simpel: het gaat over religie of politiek. Als je religieus of conservatief bent, ben je waarschijnlijk tegen abortus; als je seculier of liberaal bent, steun je het waarschijnlijk wel. Het is alsof je zegt dat een auto niet start omdat de accu leeg is. Maar wat als de accu eigenlijk prima is, en het echte probleem een losse draad in de motor is? Dit artikel stelt een gedurfde vraag: worden onze diepgewortelde standpunten over abortus eigenlijk gedreven door iets heel anders—onze verborgen angsten over hoe vluchtige seks onze eigen levensplannen beïnvloedt? De auteurs suggereren dat de "batterij" van religie en politiek slechts een dashboardlampje is dat ons waarschuwt voor een diepere, meer primitieve motor: de wens om de eigen gekozen relatiestijl te beschermen tegen een wereld van vluchtige seks.

De geheime link tussen liefdestijlen en abortusvisies

In dit onderzoek besloot een team van onderzoekers van de UCLA een nieuwe theorie te testen. Ze wilden zien of de paringsstrategie van een persoon (of iemand de voorkeur geeft aan een serieuze, langdurige relatie of openstaat voor vluchtige contacten) interageert met hun afschrikkingsgeloof om hun visie op abortus te vormen.

Hier is de kern van het idee, uitgelegd met een eenvoudige metafoor: Stel je een stad voor waar mensen moeten beslissen of ze een muur rond de speeltuin moeten bouwen.

• De Gecommitteerde Strategen zijn ouders die een prachtige, omheinde tuin voor hun eigen kinderen hebben gebouwd. Ze zijn doodsbang dat als de speeltuin te open en chaotisch is, hun kinderen gewond kunnen raken, of dat hun buren wild kunnen gaan rondrennen en hun bloemen kunnen vertrappen.
• Het Afschrikkingsgeloof is het idee dat "als we de regels van de speeltuin streng maken (zoals het verbieden van abortus), mensen in eerste instantie wel twee keer nadenken voordat ze wild gaan rondrennen." Zij geloven dat als er geen gemakkelijke uitgangen zijn (zoals legale abortus) voor een slechte situatie, mensen wel twee keer zullen nadenken voordat ze zich erin wagen.

De onderzoekers hypotheseerden dat mensen met een gecommitteerde paringsstrategie (zij die de voorkeur geven aan stabiele, langdurige relaties) het meest tegen abortus zouden zijn, maar alleen als zij ook geloven dat abortusverboden fungeren als een "afschrikkingstactiek" om vluchtige seks te stoen. Ze dachten dat deze individuen niet alleen bezorgd waren over de foetus; ze waren bezorgd dat gemakkelijke toegang tot abortus een "vrijheid zonder grenzen"-seksuele omgeving aanmoedigt die hun eigen op commitment gebaseerde levensstijl bedreigt.

Wat de onderzoekers vonden

Het team voerde vier verschillende studies uit met meer dan 3.600 mensen in de Verenigde Staten, inclusief gegevens verzameld voor en na de Dobbs-beslissing van het Hooggerechtshof in 2022. Ze gebruikten enquêtes om drie dingen te meten: hoe gecommitteerd iemand is aan langdurige relaties, in welke mate men gelooft dat abortusverboden vluchtige seks ontmoedigen, en hoe sterk men abortus afwijst.

De resultaten waren consistent en verrassend. Ze ontdekten dat:

1. Gecommitteerde Strategen wijzen abortus af: Mensen die een sterke voorkeur hebben voor langdurige, gecommitteerde relaties waren inderdaad eerder geneigd abortus af te wijzen.
2. Het geloof in "afschrikking" is algemeen aanwezig: Een grote meerderheid van de mensen (variërend van ongeveer 58% tot 79% over de verschillende studies) geloofde dat het beperken van abortus mensen minder promiscuus zou maken. Ze dachten: "Als je geen abortus kunt krijgen, zul je voorzichtiger zijn."
3. De Magische Combinatie: De sterkste oppositie tegen abortus kwam van mensen die zowel een gecommitteerde paringsstrategie hadden als de sterke overtuiging dat abortusverboden vluchtige seks ontmoedigen. Het was alsof men ontdekte dat de ouders met de omheinde tuinen juist degenen waren die het meest wanhopig een muur wilden bouwen, maar alleen als zij geloofden dat de muur daadwerkelijk de kinderen zou stoppen met wild rondrennen.

Zelfs toen de onderzoekers rekening hielden met religie en politiek conservatisme (de gebruikelijke verdachten), bleef deze combinatie van "paringsstrategie + afschrikkingsgeloof" overeind. Sterker nog, hun analyse suggereerde dat religie en conservatisme eerder het resultaat zijn van deze paringsstrategieën, dan de grondoorzaak. Het is also al of mensen religieuze of politieke groepen kiezen die aansluiten bij hun verlangen naar een stabiele, gecommitteerde levensstijl, en vervolgens die groepen gebruiken om te pleiten voor beleid dat die levensstijl beschermt.

Wat dit betekent (en wat het niet betekent)

De auteurs benadrukken voorzichtig dat ze de abortusdiscussie niet hebben "opgelost", maar dat ze een nieuw puzzelstukje hebben gevonden. Ze stellen dat voor veel mensen de oppositie tegen abortus niet alleen een moreel standpunt is over de heiligheid van het leven (hoewel dat deel uitmaakt van het verhaal). In plaats daarvan kan het een strategische zet zijn om een specifieke manier van leven te beschermen.

Denk er zo over na: Als je een spel speelt waarbij je alles inzet op één partner, wil je dat de regels van het spel anderen ontmoedigen om de "vluchtige modus" te spelen. Als de regels gemakkelijke "resetknoppen" toestaan (zoals abortus), voel je dat je investering op het spel staat. Dus push je voor regels die het spel moeilijker maken voor iedereen, in de hoop dat dit iedereen dwingt om de "gecommitteerde modus" te spelen.

De studie suggereert dat wanneer mensen discussiëren over abortus, ze onbewust misschien discussiëren over seksuele normen. De auteurs wijzen erop dat dit bepaalde vreemde tegenstrijdigheden verklaart, zoals waarom sommige mensen die abortus afwijzen uitzonderingen maken voor verkrachting (waarbij de "keuze" om promiscu te zijn niet aanwezig was) maar strikt zijn over seks binnen een relatie. Het verklaart ook waarom sommige anti-abortusgroepen de voorkeur geven aan "abstinence-only" (onthouding) onderwijs boven "omvattend" seksuele voorlichting; ze proberen niet alleen abortussen te stoppen, ze proberen het gedrag dat tot hen leidt te stoppen.

De onderzoekers geven echter ook toe dat er beperkingen zijn. Hun studies waren enquêtes, dus ze kunnen niet met 100% zekerheid bewijzen dat het ene het andere veroorzaakt. Ze keken ook alleen naar mensen in de VS, dus we weten niet of dit in andere culturen ook geldt. Maar het patroon was sterk genoeg over vier verschillende groepen mensen om te suggereren dat de "strategische verklaring" een echte, onderbelichte kracht is in de Amerikaanse politiek.

Kortom, het artikel suggereert dat het felle debat over abortus wordt gevoed door een stille, diepgewortelde angst: de angst dat een wereld van vluchtige seks een wereld is waarin jouw eigen toewijding aan familie en liefde minder veilig is. Door dit te begrijpen, kunnen we beseffen dat de argumenten die we op het nieuws horen vaak slechts de oppervlakkige symptomen zijn van een veel dieper, evolutionair spel dat op de achtergrond wordt gespeeld.