Upholding Patient Safety Culture: A Protocol for Scoping Review of Psychosocial Safety Climate and Safety Competence among Healthcare Workers

In ziekenhuizen en klinieken over de hele wereld hangt de kwaliteit van de zorg van meer af dan alleen medische technologie of chirurgische vaardigheid. Het leunt zwaar op de omgeving waarin zorgverleners werken en de mindset die zij meebrengen naar hun dagelijkse taken. Twee specifieke ideeën helpen verklaren waarom sommige medische teams fouten voorkomen terwijl anderen worstelen. Het eerste is het "psychosociaal veilig klimaat", wat verwijst naar het gedeelde gevoel onder het personeel dat hun organisatie werkelijk geeft om hun mentale welzijn en psychologische veiligheid. Wanneer een ziekenhuis dit prioriteert, signaleert dit dat het management de psychologische gezondheid van werknemers evenzeer waardeert als hun fysieke veiligheid. Het tweede concept is "veiligheidscompetentie", wat de feitelijke kennis, vaardigheden en gewoonten beschrijft die verpleegkundigen, artsen en ander personeel gebruiken om risico's te herkennen en veiligheidsregels op te volgen. Deze twee elementen zijn diep met elkaar verbonden: een ondersteunende omgeving helpt werkers het vertrouwen en de bekwaamheid te ontwikkelen om veilig te handelen, wat op zijn beurt een cultuur creëert waarin patiëntveiligheid de hoogste prioriteit heeft voor iedereen.

Onderzoekers Isaac K. Agbenyezi, Mustapha Amoadu en Edward W. Ansah hebben een uitgebreid plan ontworjpen om in kaart te brengen hoe deze ideeën wereldwijd met elkaar samenhangen. Hun werk is geen nieuw experiment met patiënten, maar een systematische review van bestaande studies om te zien wat er al bekend is. Ze verzamelen bewijs uit duizenden pagina's aan onderzoek om de relatie te begrijpen tussen de houding van een organisatie tegenover het welzijn van werknemers en het vermogen van het personeel om patiënten veilig te houden. Het team zoekt naar een helder beeld van hoe deze factoren met elkaar interageren, waarbij de focus specifiek ligt op de periode van januari 2010 tot heden. Door studies uit veel verschillende landen en disciplines samen te brengen, willen ze de hiaten in de huidige kennis opvullen en een solide fundament leggen voor toekomstige verbeteringen in de gezondheidszorgsystemen.

Om dit beeld op te bouwen, zullen de onderzoekers zoeken in acht belangrijke wetenschappelijke databases, waaronder PubMed, Scopus en Web of Science, evenals gespecialiseerde repositories voor wereldwijde gezondheids- en arbeidsvraagstukken. Ze werpen een breed net om elk door peers beoordeeld artikel, rapport of scriptie te vinden dat in het Engels is geschreven en betrekking heeft op zorgverleners en ten minste één van hun drie kernonderwerpen bespreekt: het psychosociale veilig klimaat, veiligheidscompetentie of de cultuur van patiëntveiligheid. Het team zal studies uitsluiten die zich richten op werknemers buiten de gezondheidszorg, zoals die in de bouw of productie, om ervoor te zorgen dat de bevindingen specifiek toepasbaar zijn op medische settings. Ze zullen ook onderzoek weglaten dat deze concepten niet verbindt met de mensen die daadwerkelijk de zorg verlenen.

Zodra ze de relevante studies hebben verzameld, zullen de onderzoekers een rigoureus proces gebruiken om erdoorheen te sorteren. Zes getrainde promovendi zullen, onder toezicht van de hoofdauteurs, de titels en abstracts lezen om te beslissen welke artikelen een nadere blik waard zijn. Vervolgens zullen ze de volledige tekst van de resterende studies lezen om te waarborgen dat ze aan alle criteria voldoen. Om het proces eerlijk en nauwkeurig te maken, zullen twee beoordelaars onafhankelijk van elkaar aan elk artikel werken, en eventuele onenigheden zullen worden opgelost door middel van discussie. Het team zal specifieke details uit elke studie extraheren, zoals waar het onderzoek werd uitgevoerd, wie de deelnemers waren en wat de belangrijkste bevindingen waren. Deze gegevens zullen worden georganiseerd en geanalyseerd om gemeenschappelijke patronen en thema's te identificeren, in plaats van enkel cijfers of statistieken op te sommen.

Het doel van deze review is het produceren van een heldere, op bewijs gebaseerde gids voor ziekenhuisleiders en beleidsmakers. Door te begrijpen hoe een ondersteunende werkcultuur de vaardigheden en het gedrag van zorgverleners beïnvloedt, kunnen organisaties betere trainingsprogramma's en managementstrategieën ontwerpen. De onderzoekers geloven dat wanneer werkers zich psychologisch veilig en ondersteund voelen, zij beter in staat zijn om de complexe eisen van hun baan aan te kunnen en fouten te voorkomen die patiënten schade kunnen toebrengen. Dit werk ondersteunt wereldwijde inspanningen om gezondheidsresultaten te verbeteren en sluit aan bij internationale doelen voor veiligere werkomstandigheden en universele zorgdekking. Uiteindelijk beoogt de review aan te tonen dat investeren in het mentale en emotionele welzijn van het personeel niet slechts een vriendelijkheid is, maar een cruciale strategie om levens te redden.