Perceived changes in alcohol consumption following the COVID-19 pandemic among UK Armed Forces personnel

Stel je de menselijke geest voor als een tuin. Soms verandert het weer drastisch—zoals een plotselinge, lange storm die iedereen binnen houdt. Wanneer dat gebeurt, veranderen mensen vaak hun gewoonten: misschien eten ze meer snacks, slapen ze anders, of grijpen ze naar een drankje om te helpen ontspannen. Wetenschappers die "volksgezondheid" bestuderen, zijn als tuinmannen die kijken hoe deze stormen de planten beïnvloeden. Ze willen weten: maakt het weer de bloemen slap, of groeien sommige planten juist wilder? In dit verhaal kijken we naar een specifieke groep planten: de Britse strijdkrachten. Dit zijn de dappere mannen en vrouwen die dienen in de marine, het leger en de luchtmacht. De wetenschappers zijn nieuwsgierig naar één specifieke gewoonte: het drinken van alcohol. Ze willen weten of de grote wereldwijde storm genaamd de COVID-19-pandemie heeft veranderd hoeveel alcohol deze militairen drinken, en of de verandering anders was voor mensen die al veel dronken versus zij die dat niet deden.

De onderzoekers, een team van King's College London, besloten 227 Britse militairen een simpele vraag te stellen: "Drink je sinds het begin van de pandemie meer alcohol dan voorheen?" Ze controleerden ook de huidige drinkgewoonten van elke persoon met behulp van een standaard checklist genaamd de AUDIT-C, die fungeert als een "risicometer". Deze meter verdeelt mensen in groepen: degenen met een laag risico op te veel drinken, degenen met een "toenemend" risico, en degenen met een "hoger" risico of potentiële afhankelijkheid.

Dit is wat ze vonden: het verhaal was niet hetzelfde voor iedereen. Het bleek dat de mensen die al in de groepen met een "toenemend" of "hoger" risico zaten, veel vaker zeiden: "Ja, ik drink meer dan voor de pandemie." Sterker nog, als je in de hogere risicogroep zat, was je ongeveer vier keer zo groot kans om te melden dat je meer dronk vergeleken met iemand in de groep met een laag risico. Het is alsof de storm de planten die al dorst hadden nog meer water liet drinken, terwijl de anderen hetzelfde bleven of minder dronken.

Interessant genoeg keken de wetenschappers naar andere zaken zoals of de persoon man of vrouw was, in welke tak van het leger zij dienden, of of zij eerder in gevechtssituaties hadden gezeten. Geen van die dingen leek het verhaal te veranderen. Het enige andere grote verschil was leeftijd. De jongere mensen (onder de 25) waren zelfs minder geneigd om te zeggen dat ze meer dronken vergeleken met de oudere groepen (25 tot 34 en 35+). Het lijkt erop dat de jongere soldaten de verandering anders hebben aangepakt dan de oudere.

Er is echter een addertje onder het gras bij dit verhaal. De wetenschappers hebben de mensen alleen gevraagd om terug te kijken en te herinneren wat er is gebeurd. Ze hebben de drinkgewoonten van de soldaten niet dag tot dag gevolgd vóór, tijdens en na de pandemie. Daarom kunnen ze niet met zekerheid zeggen waarom het drinken is toegenomen of of de pandemie dit direct heeft veroorzaakt. Ze kunnen alleen zeggen dat de twee zaken verbonden zijn in de herinneringen van deze soldaten. Het artikel suggereert dat, net als in de civiele wereld, waar sommige mensen meer drinken en anderen minder tijdens moeilijke tijden, de militaire populatie een mix is van verschillende reacties. De wetenschappers zeggen dat we deze soldaten in de loop van de tijd in de gaten moeten blijven houden om te zien of dit patroon zich voortzet, maar voor nu geeft deze studie ons ons eerste goede kijkje in hoe de pandemie de drinkgewoonten van degenen die dienen mogelijk heeft verschoven.