Does Decent Work Promote Economic Growth? Asymmetric Evidence From Türki̇Ye

Economische groei wordt vaak gemeten aan de hand van de omvang van de productie van een land, een getal dat stijgt wanneer fabrieken meer produceren en de dienstverlening uitbreidt. Decennialang was de heersende aanname dat een groeiende economie vanzelf alle boten zou doen stijgen, waardoor er betere banen en een hogere levensstandaard zouden ontstaan als een bijeffect. Een groeiende hoeveelheid denkers suggereert echter dat de kwaliteit van werk even belangrijk is als de kwantiteit van banen. Dit idee, bekend als "waardig werk", gaat verder dan simpelweg een salaris ontvangen. Het omvat eerlijke lonen, veiligheid op de werkplek, bescherming tegen plotseling ontslag en de mogelijkheid voor werknemers om een stem te hebben op hun werkplek. Wanneer aan deze voorwaarden wordt voldaan, zijn werknemers gezonder, vaardiger en productiever, wat op zijn beurt de economie aanjaagt. De vraag waar onderzoekers al lang over debatteren is of het investeren in deze menselijke omstandigheden daadwerkelijk economische groei stimuleert, of dat de relatie andersom werkt.

Een team van onderzoekers van universiteiten in Turkije zette zich in om deze vraag te beantwoorden door naar de eigen economische geschiedenis van hun land te kijken over de afgelopen twee decennia. Ze richtten zich op de periode tussen 2000 en 2021, een tijd waarin Turkije aanzienlijke economische verschuivingen doormaakte. In plaats van economische groei te behandelen als een simpel, rechtlijnig resultaat van werkgelegenheid, gebruikte het team een geavanceerde methode om te zien of verbeteringen in de kwaliteit van werk een ander effect hadden dan een afname in de kwaliteit van werk. Ze verzamelden gegevens over de reële economische output per persoon, samen met een samengestelde score voor waardig werk die factoren zoals werkgelegenheid, inkomensadequaatheid en sociale bescherming combineerde. Ze hielden ook rekening met andere belangrijke economische krachten, zoals inflatie, de hoeveelheid overheidsuitgaven, het niveau van investeringen in fysieke machines en gebouwen, en het algemene niveau van menselijke ontwikkeling in het land.

De analyse onthulde een duidelijke en krachtige verbinding: wanneer de kwaliteit van werk verbetert, groeit de economie. Specifiek vonden de onderzoekers dat een verbetering van één procent in de omstandigheden van waardig werk leidt tot een toename van ongeveer 0,22 procent in de economische output per persoon van het land op de lange termijn. Dit bevestigt dat het goed behandelen van werknemers niet alleen een sociaal doel is, maar ook een productief doel. Het verhaal is echter niet symmetrisch. De studie toonde aan dat de positieve impact van het beter maken van werk veel sterker is dan de negatieve impact van het slechter maken van werk. Met andere woorden, de economie profiteert aanzienlijk meer van het upgraden van de kwaliteit van werk dan dat zij verliest wanneer de kwaliteit van werk achteruitgaat. Dit suggereert dat de relatie tussen werk en groei geen evenwichtige weegschaal is, maar een systeem waarbij vooruitgang zwaarder wordt beloond dan achteruitgang wordt bestraft.

De studie onderzocht ook andere factoren die de Turkse economie aanjagen. Het stelde vast dat investeren in fysiek kapitaal, zoals fabrieken en infrastructuur, en het verbeteren van de algemene educatie en gezondheid van de bevolking de economische groei consistent stimuleren. Daartegenover stonden hoge inflatie en overheidsuitgaven die niet gericht zijn op productieve investeringen, die de groei volgens de gegevens belemmeren. Interessant genoeg, hoewel buitenlandse investeringen vaak worden gezien als een belangrijke motor voor ontwikkeling, toonden de gegevens aan dat ze tijdens deze periode in Turkije geen statistisch significante impact op de groei op de lange termijn hadden. De onderzoekers suggereren dat dit komt doordat veel van het buitenlandse geld naar sectoren stroomde die vertrouwden op goedkope arbeid, in plaats van naar sectoren die hoogwaardige banen of geavanceerde technologie creëren.

De bevindingen bieden een duidelijke weg vooruit voor beleidsmakers. De resultaten geven aan dat strategieën die uitsluitend gericht zijn op het creëren van banen onvoldoende zijn als die banen precair of van lage kwaliteit zijn. Om duurzame groei te bereiken, moeten beleidsmaatregelen prioriteit geven aan de kwaliteit van de werkgelegenheid, inclusiële sterkere arbeidsrechten, betere sociale bescherming en veiligere werkomstandigheden. De onderzoekers benadrukten ook de dringende noodzaak om de hoge jeugdwerkloosheid aan te pakken, waarbij zij opmerkten dat het huidige economische model er niet in is geslaagd jongeren effectief in de beroepsbevolking te integreren. Door de focus te verleggen naar de kwaliteit van werk en de vaardigheden van de beroepsbevolking, kan een land een economie opbouwen die niet alleen groter, maar ook veerkrachtiger en inclusiever is. De studie concludeert dat het welzijn van werknemers en de welvaart van de natie diep met elkaar verweven zijn, en dat het een van de ander niet kan gedijen zonder het andere.