The Cost of Segregation: Using Transfermarkt Values to Model Counterfactual Outcomes in Soccer
Met behulp van Transfermarkt-waarderingen en tegenfeitelijke modellering toont deze studie aan dat raciaal exclusieve selectiestrategieën de prestaties van het Engelse mannenlandsteam voetbal aanzienlijk zouden verminderen, waarbij wordt benadrukt dat het primaire voordeel van diversiteit in de topsport voortkomt uit toegang tot een grotere talentenpool in plaats van dat diversiteit zelf de productiviteit aanjaagt.
Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer
In de wereld van de professionele sport is het doel altijd hetzelfde: het samenstellen van het best mogelijke team om te winnen. Dit vereist het vinden van de meest bekwame spelers die beschikbaar zijn, ongeacht waar ze vandaan komen of hoe ze eruitzien. Economen bestuderen al lang hoe groepen samen presteren, waarbij zij zich afvragen of het mengen van mensen met verschillende achtergronden een team helpt te slagen of dat het juist voor frictie zorgt. In het voetbal, een sport waarin individueel talent vaak wordt gemeten aan de hand van de waarde van een speler op de transfermarkt, krijgt deze vraag een scherpere rand. De sport heeft een geschiedenis van raciale onbalans, waarbij spelers van kleur veel voorkomen op het veld, maar zeldzaam zijn in coaching en leiderschapsrollen. Dit roept een moeilijke vraag op: als een team gedwongen zou worden om ras te negeren bij het selecteren van zijn spelers, zou het dan beter of slechter worden? Om dit te beantwoorden, hoeven onderzoekers niet te wachten tot de geschiedenis zich ontvouwt; ze kunnen data gebruiken om een beeld te schetsen van wat er had kunnen gebeuren als de regels van selectie anders waren geweest.
Een team van onderzoekers zette zich scharpe om de kosten van raciale segregatie in het Engelse voetbal te meten door naar het nationale mannenelftal te kijken. Ze gebruikten een methode genaamd contrafactische modellering, wat in essentie een manier is om "wat als" te vragen met harde cijfers. In plaats van te gokken, vertrouwden ze op Transfermarkt, een veelgebruikte website die een geldelijke waarde toekent aan elke professionele voetballer op basis van hun vaardigheid, leeftijd en prestaties. Deze waarden fungeren als een betrouwbare graadmeter voor hoe goed een speler is. De onderzoekers verzamelden gegevens over elke wedstrijd die het Engelse nationale team speelde tussen 2016 en 2024. Eerst bouwden ze een model om te bewijzen dat deze spelerswaarden de wedstrijdresultaten nauwkeurig konden voorspellen, waarbij ze hun voorspellingen vergeleken met de odds die door professionele bookmakers werden vastgesteld. Ze ontdekten dat de marktwaarden net zo goed in staat waren om winst en verlies te voorspellen als de experts die de wedlijnen bepalen.
Toen ze er zeker van waren dat hun model werkte, creëerden de onderzoekers twee denkbeeldige versies van het Engelse team om te zien hoe ze zouden hebben gepresteerd. In het eerste scenario verwijderden ze elke zwarte speler uit de selectie en vervingen deze door de hoogst gewaardeerde niet-zwarte Engelse spelers die beschikbaar waren voor die specifieke positie, waarbij ze ervoor zorgden dat de vervangers dezelfde voorkeursvoet hadden en niet geblesseerd waren. In het tweede scenario deden ze het tegenovergestelde: ze creëerden een team dat uitsluitend uit zwarte spelers bestond en vervingen elke niet-zwarte basisspeler door de beste beschikbare zwarte alternatieven. Dit waren geen voorstellen voor hoe het team gerund moest worden, maar eerder stresstests om te zien wat er gebeurt wanneer je de talentenpool beperkt op basis van ras.
De resultaten waren duidelijk en consistent. Wanneer de onderzoekers een team zonder zwarte spelers simuleerden, daalde de totale waarde van de selectie met 22,9 procent en daalde de kans van het team om een wedstrijd te winnen met 2,7 procentpunt. Wanneer ze een team simuleerden dat alleen uit zwarte spelers bestond, daalde de waarde van de selectie nog verder, met 25,8 procent, met een overeenkomstige afname van 3,3 procentpunt in de winstkans. De analyse toonde aan dat het verlies aan waarde niet gelijkmatig verdeeld was; het was geconcentreerd in sleutelposities, met name in de aanval en het doel, waar de meest hoog gewaardeerde spelers toevallig zwart waren. De studie vond dat de diversiteit van het team zelf de uitkomst niet veranderde zodra het werkelijke vaardigheidsniveau van de spelers werd meegerekend. In plaats daarvan was het primaire voordeel van diversiteit simpelweg dat het de selecteurs in staat stelde om te kiezen uit een grotere talentenpool. Door een aanzienlijk deel van die pool uit te sluiten op basis van ras, werd het team onvermijdelelijk zwakker.
De auteurs benadrukken dat deze bevindingen een fundamenteel economisch principe illustreren: het beperken van de toegang tot het beste beschikbare talent brengt altijd een kost met zich mee. In een omgeving met hoge inzet zoals het internationale voetbal, waar kleine verschillen in vaardigheid kunnen bepalen of een team een kampioenschap wint of vroegtijdig naar huis gaat, is het uitsluiten van spelers op basis van ras niet alleen een kwestie van rechtvaardigheid. Het is ook een kwestie van efficiëntie. De studie suggereert dat de ondervertegenwoordiging van zwarte spelers in coaching- en leiderschapsrollen in het Engelse voetbal een apart probleem is van de spelers zelf, maar de data over de spelers maken duidelijk dat de talentenpool diep en divers is. Wanneer het selectieproces open is voor iedereen, is het team sterker. Wanneer het wordt vernauwd door kunstmatige barrières, lijdt het team eronder, en de kost wordt gemeten in verloren overwinningen.
Verdrinkt u in papers in uw vakgebied?
Ontvang dagelijkse digests van de nieuwste papers die bij uw onderzoekswoorden passen — met technische samenvattingen, in uw taal.