Evaluation of EQ-5D-5L and WOMAC Instruments in Assessing Health-Related Quality of Life Among Women Over 40 with Knee Osteoarthritis and Obesity

Technische Samenvatting: Evaluatie van de EQ-5D-5L en WOMAC-instrumenten bij het beoordelen van de gezondheidsgerelateerde kwaliteit van leven bij vrouwen boven de 40 met knieartrose en obesitas

Probleemstelling
Knieartrose (KOA) vormt een aanzienlijke wereldwijde musculoskeletale belasting, die ongeveer 528 miljoen individuen treft, met een onevenredige impact op vrouwen (60% van de gevallen) en personen boven de 55 jaar. In India is deze aandoening bijzonder prevalent in metropolen, waar een sedentaire levensstijl bijdraagt aan een verminderde gezondheidsgerelateerde kwaliteit van leven (HRQoL). Hoewel obesitas een bekende comorbiditeit is, is er een gebrek aan specifiek onderzoek naar de wisselwerking tussen KOA, obesitas en HRQoL bij vrouwen in de Indiase context. Deze studie adresseert de noodzaak om de relatie tussen HRQoL, de Body Mass Index (BMI) en de ernst van KOA bij vrouwen boven de 40 in Chennai te karakteriseren, in lijn met de Duurzame Ontwikkelingsdoelen (SDG) 3 (Goede gezondheid en welzijn) en 5 (Gendergelijkheid).

Methodologie
De studie maakte gebruik van een dwarsdoorsnededesign (cross-sectioneel design) dat werd uitgevoerd tussen september 2025 en januari 2026 in een tertiair zorgziekenhuis in stedelijk Chennai, India.

• Deelnemers: De initiële screening omvatte 121 patiënten, van waaruit 62 vrouwen voldeden aan de inclusiecriteria: leeftijd >40 jaar, door een arts gediagnosticeerde KOA, en een BMI >18,5 kg/m². Exclusiecriteria waren leeftijd <41, andere vormen van artrose, psychiatische stoornissen en bilaterale totale knievervanging.
• Instrumenten: Er werden drie instrumenten gebruikt:
  1. General Information Questionnaire (GIQ): Verzamelde sociodemografische gegevens (leeftijd, burgerlijke staat, opleiding, beroep, inkomen) en klinische details (duur van de ziekte, comorbiditeiten, aangedane gewrichten). De BMI werd gecategoriseerd met behulp van Azië-specifieke afkapwaarden (Normaal, Overgewicht, Obesitas Klasse I, Obesitas Klasse II).
  2. EQ-5D-5L: Een generiek HRQoL-instrument bestaande uit een descriptief systeem (vijf dimensies: Mobiliteit, Zelfzorg, Dagelijkse activiteiten, Pijn/Ongemak, Angst/Depressie) en een Visuele Analoge Schaal (EQ-VAS) voor zelfgerapporteerde gezondheid (0–100). De Indiase waardenset werd toegepast.
  3. WOMAC Index: Een ziektespecifiek instrument met 24 items verdeeld over drie subschalen (Pijn, Stijfheid, Fysieke Functie). Scores variëren van 0 tot 96, waarbij hogere scores duiden op meer pijn, stijfheid en functionele beperkingen.
• Data-analyse: Beschrijvende statistieken (gemiddelden, standaarddeviaties, frequenties, percentages) werden gebruikt. Associaties tussen BMI-groepen en sociodemografische/klinische factoren werden geanalyseerd.

Belangrijkste Resultaten

• Demografie: De gemiddelde leeftijd van de deelnemers was 63,32 ± 10,02 jaar. De meerderheid was in de leeftijd 61–80 jaar (59,7%), getrouwd (51,6%), werkloos (64,5%) en had unilaterale kniebetrokkenheid (59,7%). De gemiddelde ziekteduur was 5–10 jaar.
• WOMAC-scores: De totale gemiddelde WOMAC-score was 65,4 ± 10,6 (genoteerd als 67,1 in de discussie sectie), wat wijst op significante functionele beperking. De hoogste pijnscores werden waargenomen bij "Recht rechtop staan" (Gemiddelde 3,0), en de hoogste fysieke activiteitsbeperkingen bij "Trappenlopen" en "Zwaar huishoudelijk werk verrichten" (Gemiddelde 3,3).
• EQ-5D-5L-scores: De gemiddelde score van het descriptieve systeem was 14,87 ± 3,53, en de EQ-VAS gemiddelde was 51,46 ± 9,19, wat wijst op een slechte zelfgerapporteerde gezondheid. De meeste deelnemers rapporteerden "Matige problemen" over alle vijf de dimensies, waarbij slechts 0–1,6% van de deelnemers "Geen problemen" rapporteerde.
• Impact van Obesitas: Er werd een sterke correlatie waargenomen tussen BMI en HRQoL.
  • Normaal gewicht: 51,2% lijdensniveau (gebaseerd op WOMAC).
  • Obesitas Klasse II: 76,87% lijdensniveau.
  • Deelnemers in Obesitas Klasse II vertoonden de hoogste gemiddelde WOMAC-scores (73,80) en de hoogste EQ-5D-5L descriptieve systeemscores (16,80), wat wijst op de meest ernstige conditie en de laagste kwaliteit van leven.
• Correlaties: Hogere BMI-niveaus waren sterk gecorreleerd met hogere pijnscores (WOMAC) en lagere HRQoL-scores (EQ-5D-5L).

Belangrijkste Bijdragen
De studie valideert het nut van zowel generieke (EQ-5D-5L) als ziektespecifieke (WOMAC) instrumenten bij het beoordelen van de HRQoL van Indiase vrouwen met KOA en obesitas.

1. Instrumentvalidatie: Het toont aan dat terwijl WOMAC gedetailleerde informatie biedt over artrose-specifieke symptomen (pijn, stijfheid, functie), EQ-5D-5L een bredere beoordeling van de algehele gezondheidstoestand biedt, waarbij de psychosociale impact (angst/depressie) wordt gevangen die door ziektespecifieke schalen vaak wordt gemist.
2. Link Obesitas-Ernst: Het onderzoek kwantificeert de negatieve impact van toenemende obesitasklassen op de HRQoL, waarbij wordt aangetoond dat er een dosis-responsrelatie is waarbij patiënten met Obesitas Klasse II aanzienlijk meer lijden en functionele achteruitgang ervaren vergeleken met hun tegenhangers met een normaal gewicht.
3. Demografische Inzichten: Het benadrukt dat factoren zoals leeftijd, opleiding, beroep en het aantal afhankelijke personen in het huishouden de HRQoL van deze patiënten beïnvloeden.

Betekenis en Claims
De auteurs beweren dat de studie een significante negatieve impact van meerdere variabelen op de HRQoL onthult. De bevindingen onderstrepen dat het bieden van sociale en klinische ondersteuning cruciaal is voor het verbeteren van de uitkomsten voor deze demografische groep. Het artikel concludeert bescheiden dat hoewel de instrumenten waardevol zijn, de studie beperkt wordt door een kleine steekproefomvang (N=62) en beperkte beschikbaarheid van gegevens. Daarom adviseren de auteurs verder onderzoek gericht op deze specifieke patiëntengroep om de complexe wisselwerking tussen obesitas, KOA en kwaliteit van leven in de Indiase populatie beter te begrijpen. De studie benadrukt dat hoge niveaus van fysieke activiteit en een gebalanceerd dieet noodzakelijke interventies zijn om de BMI en daarmee de kwaliteit van leven voor deze patiënten te verbeteren.