Evaluating the Carbon Footprint of Antibiotics Prescribed in Primary Care in Ireland
Deze studie naar Ierse eerstelijnsgegevens van 2019 tot 2023 onthult dat het groene/rode antibioticabeleid van de HSE, dat oorspronkelijk werd ontworpen om antimicrobiële resistentie te bestrijden, gelijktijdig een significante vermindering van de koolstofemissies aanstuurt door het voorschrijven van minder koolstofintensieve middelen af te stemmen op groen-gelijste, breedspectrum-antibiotica met een nauwer spectrum.
Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer
Elke keer dat een arts een recept uitschrijft, komt er een kleine maar meetbare hoeveelheid kooldioxide vrij in de atmosfeer. Dit gebeurt lang voordat de patiënt het pilletje überhaupt inneemt, tijdens het complexe industriële proces van het creëren van de medicatie zelf. Hoewel de gezondheidszorg vaak wordt besproken in termen van energieverbruik in ziekenhuizen of medisch afval, vormt de productie van medicijnen een aanzienlijk deel van de totale klimaatimpact van de sector. Antibiotica dragen in het bijzonder een zware last omdat ze in enorme hoeveelheden worden voorgeschreven en vaak ingewikkelde, energie-intensieve chemische paden vereisen om te synthetiseren. In Ierland, waar huisartsen het overgrote deel van deze recepten afhandelen, was er al een nationaal programma in gang gezet om artsen te begeleiden naar veiligere antibiotica die het risico op resistente bacteriën verminderen. Een nieuwe studie stelt een eenvoudige, ononderzochte vraag: is het kiezen van deze "veiligere" antibiotica ook toevallig de keuze die beter is voor het klimaat?
Onderzoekers van Trinity College Dublin en de Royal College of Surgeons Ireland gingen deze vraag beantwoorden door te kijken naar de werkelijke gegevens van elk antibioticumrecept dat tussen 2019 en 2023 door de Ierse gezondheidsdienst werd vergoed. Ze keken niet naar individuele patiënten, maar naar de miljoenen declaraties van de recepten zelf. Voor elk type antibioticum pasten ze een standaardmethode toe die de CO2-voetafdruk berekent op basis van de chemische structuur van het medicijn. Deze methode kent een beoordeling toe van laag tot zeer hoog, afhankelijk van hoeveel energie en materiaal nodig zijn om een enkele dosis te produceren. Het team vergeleek deze CO2-beoordelingen vervolgens met de bestaande Ierse richtlijnen, die antibiotica categoriseren in een "groene" lijst van voorkeursmedicijnen en een "rode" lijst van gereserveerde medicijnen die alleen indien nodig worden gebruikt.
De analyse onthulde een opvallende overeenkomst tussen het bestrijden van drugresistentie en het bestrijden van klimaatverandering. De studie toonde aan dat de "groene" lijst, ontworpen om de volksgezondheid te beschermen, grotendeels bestaat uit antibiotica met een lagere CO2-voetafdruk. Daarentegen wordt de "rode" lijst gedomineerd door medicijnen die een zeer hoge COoi2-emissie hebben. In 2023 viel bijna drie kwart van alle recepten voor op de rode lijst staande antibiotica in de hoogste CO2-categorie, terwijl minder dan één procent van de groene recepten dat deed. Dit suggereert dat wanneer Ierse artsen het bestaande advies volgen om te kiezen voor breedspectrum-antibiotica met een smaller spectrum, zij incidenteel ook een veel milieuvriendelijkere keuze maken zonder dat daar nieuwe regels of extra training voor nodig zijn.
Het verhaal is echter niet louter een succesverhaal. Hoewel het algemene aandeel van hoog-emissieve recepten in de afgelopen vijfjarige periode licht is gedaald, werd deze verbetering bijna volledig gedreven door een specifieke verandering in de manier waarop artsen luchtweginfecties behandelen. In 2020 werden de richtlijnen bijgewerkt om een andere klasse antibiotica te adviseren voor patiënten die allergisch zijn voor penicilline, waarbij zij weg werden gestuurd van een groep medicijnen genaamd macroliden. Macroliden zijn chemisch complex en dragen een zeer hoge CO2-voetafdruk. Na de wijziging van de richtlijn daalde het gebruik van deze specifieke medicijnen scherp, wat het nationale gemiddelde van de CO2-emissies omlaag trok. Toch laten de gegevens ook een zorgwekkende trend zien: sinds 2021 is het gebruik van macroliden weer begonnen te stijgen. Omdat deze medicijnen allemaal op de rode lijst staan en allemaal de hoogste CO2-beoordeling hebben, bedreigt hun heropleving de milieuwinst die in de voorgaande jaren is geboekt.
De onderzoekers wijzen erop dat de verbinding tussen beide doelen niet perfect is. Er zijn een paar uitzonderingen waarbij een medicijn op de groene lijst staat maar toch een hoge CO2-kostenpost met zich meebrengt, wat bewijst dat de huidige richtlijnen niet met het klimaat in gedachten zijn ontworpen. Desalniettemin is het algemene patroon duidelijk: de structurele complexiteit die sommige antibiotica krachtig en breedspectrum maakt, maakt ze ook moeilijk en energie-intensief om te produceren. Door vast te houden aan de eenvoudigere, op de groene lijst staande opties, vermindert de gezondheidszorg al haar CO2-uitstoot. De studie concludeert dat het expliciet maken van dit milieubelang — door CO2-beoordelingen toe te voegen aan de bestaande richtlijnen — artsen en apothekers kan helpen om het volledige plaatje te zien. Dit zou een accidenteel voordeel veranderen in een doelbewuste strategie, waardoor de medische gemeenschap antimicrobiële resistentie en klimaatverandering met één enkele, verenigde aanpak kan aanpakken.
Verdrinkt u in papers in uw vakgebied?
Ontvang dagelijkse digests van de nieuwste papers die bij uw onderzoekswoorden passen — met technische samenvattingen, in uw taal.