📄 agriculture

Milk Marketing Pathways, Producer Share and Market Constraints among Dairy Farmers in Assam: Evidence from Golaghat District

Op basis van primaire gegevens van 200 melkveehouders in Golaghat, Assam, onthult deze studie dat hoewel directe verkoop de dominante kanaal voor melkmarketing is en het hoogste aandeel voor de producent oplevert, de sector wordt beperkt door zwakke infrastructuur en bederfelijkheid, wat een versterking van het coöperatieve bestuur en de koelketenfaciliteiten noodzakelijk maakt om het welzijn van de boeren te verbeteren.

Oorspronkelijke auteurs: Devojit Phukan¹, Biswajyoti Sarmah², Hemanta Saikia, Debajani Boruah

Gepubliceerd 2026-07-02

📖 5 min leestijd🧠 Diepgaand

CC BY 4.0

Oorspronkelijke auteurs: Devojit Phukan¹, Biswajyoti Sarmah², Hemanta Saikia, Debajani Boruah

Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). ✨ Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer

Stel je de zuivelboeren in Golaghat, Assam voor als kleine bakkers in een bruisend dorp. Ze bakken elke dag verse "broden" (melk), maar ze kampen met een lastig probleem: hoe verkopen ze hun verse brood voordat het oud wordt? In tegenstelling tot brood bederft melk zeer snel, dus deze boeren kunnen niet rondlopen wachten op een koper; ze moeten hun product snel verplaatsen.

Deze studie fungeert als een detectiveverslag, waarbij 200 van deze "bakkers" zijn geïnterviewd om te achterhalen wie hun melk koopt, hoeveel geld ze daadwerkelijk overhouden en welke hoofdpijn ze onderweg ervaren.

Dit is het verhaal van hun bevindingen, eenvoudig uitgelegd:

1. De Vier "Verkooproutes"

De onderzoekers ontdekten dat boeren vier hoofdpaden gebruiken om hun melk van de boerderij naar het glas van de klant te krijgen. Zie dit als verschillende bezorgroutes:

De Directe Route (De kraam van de boer): De boer verkoopt rechtstreeks aan de buurman of de klant. Dit is het meest populaire pad (gebruikt door bijna de helft van de boeren). Het is alsof je een limonadekraam direct in je eigen oprit hebt staan.
De Route via de Verkoper (De tussenpersoon): De boer verkoopt aan een lokale melkboer (verkoper) die de melk vervolgens aan de klanten levert.
De Route via de Winkelier: De boer verkoomt aan een lokale winkelier die het vervolgens weer doorverkoopt.
De Coöperatieve Route (De Grote Club): De boer verkoopt aan een grote zuivelorganisatie (coöperatie) die het vervolgens aan winkeliers verkoopt.

De Grote Wending: De route die je kiest, hangt volledig af van hoeveel melk je maakt.

Kleine Bakkers (Kleine boerderijen): Zij maken net genoeg melk voor hun eigen gezin en een klein beetje extra. Omdat ze een kleine "overschot" hebben, kunnen ze hun melk gemakkelijk naar de deur van een buurman brengen. 84% van hen gebruikt de Directe Route.
Grote Bakkers (Grote boerderijen): Zij produceren elke dag enorme hoeveelheden melk. Ze kunnen niet de tijd nemen om al die melk naar individuele buren te brengen. Ze moeten wel gebruikmaken van de routes via de verkoper, de winkelier of de coöperatie, ook al houden deze routes een groter deel van hun geld in.

2. De "Portemonnee"-test: Wie houdt het geld?

De studie keek naar de prijs van een liter melk. Stel dat de klant ₹55 betaalt (ongeveer $0,65). Hoeveel van die ₹55 belandt er daadwerkelijk in de zak van de boer?

Directe Route: De boer houdt 100% (₹55). Niemand anders neemt een stuk van de taart.
Route via de Verkoper: De boer houdt 90% (₹49,50). De verkoper neemt een klein deel voor zijn bezorgservice.
Route via de Winkelier: De boer houdt 88% (₹48,45).
Coöperatieve Route: De boer houdt slechts 81,8% (₹45) over. Dit is het grootste deel dat door de tussenpersonen wordt ingenomen.

De Les: Hoewel direct verkopen het meest winstgevend is, is het alsof je een hele vrachtwagen vol brood probek te verkopen vanuit je eigen oprit — dat is onmogelijk als je te veel brood hebt. Grote boeren worden gedwongen om een kleiner deel van de winst te accepteren, simpelweg om hun melk snel verkocht te krijgen.

3. De "Verkeersopstoppingen" (Belemmeringen)

Hoewel de boeren deze routes hebben, zitten de wegen vol kuilen. De studie identificeerde verschillende grote hoofdpijndossiers:

Het Wachten (Uitgestelde betaling): Ongeveer 13,5% van de boeren gaf aan dat ze niet direct worden uitbetaald. Voor grote boeren is wachten op geld alsof je met een vrachtwagen vol vers brood in de file staat terwijl het oud wordt.
De Lange Wandeling (Transport): Bijna de helft van de boeren worstelt met de kosten en de moeite om hun melk naar de koper te krijgen.
Het "Geen Koelkast"-probleem: De studie vond dat zeer weinig boeren klaagden over "opslagproblemen". De onderzoekers leggen echter uit dat dit niet komt omdat ze geweldige koelkasten hebben. Het komt omdat ze gedwongen zijn om direct te verkopen om bederf te voorkomen. Ze hebben niet de luxe om melk op te slaan; ze moeten de melk verkopen op het moment dat deze geproduceerd is.
De Tijdnood: Kleine boeren kunnen hun melk in minder dan een uur verkopen. Maar voor de "Grote Bakkers" kan het meer dan drie uur duren om een koper te vinden voor hun enorme volume.

4. Wat moet er gebeuren? (Het Recept voor Verbetering)

De auteurs suggereren dat het huidige systeem is als een fiets met een lekke band. Om dit te repareren, stellen zij vier specifieke reparaties voor:

Bouw meer "Verzamelpunten": Richt kleine, lokale verzamelcentra in de dorpen in, zodat boeren niet alleen afhankelijk zijn van één enkele verkoper of winkelier.
Verbeter de Coöperaties: De grote zuivelclubs (coöperaties) moeten transparanter zijn en boeren sneller en beter betalen, zodat boeren zich niet gedwongen voelen om aan de laagste bieder te verkopen.
Voeg "Koelstations" toe: Bouw kleine, lokale koelinstallaties (koudeketens). Als boeren de melk een paar uur vers kunnen houden, kunnen ze wachten op een betere prijs in plaats van in paniek te verkopen.
Deel het Nieuws: Geef boeren een manier om de huidige marktprijzen te kennen, zodat ze niet worden uitgebuit door tussenpersonen.

De Kernboodschap

De studie concludeert dat hoewel kleine boeren in Assam het goed doen door rechtstreeks aan buren te verkopen, het systeem kapot is voor grotere boerderijen. Ze produceren meer, maar houden minder winst over omdat de "wegen" naar de markt inefficiënt zijn. Om deze boeren te helpen, hebben we niet alleen meer melk nodig; we hebben betere wegen, betere betalingssystemen en betere opslag nodig, zodat de "bakkers" meer van het geld kunnen houden dat ze verdienen.

Technische Samenvatting: Melkmarketingpaden, Producentenaandeel en Marktbeperkingen in Assam

Probleemstelling
Hoewel de zuivelsector een cruciale bron van inkomensdiversificatie vormt voor rurale huishoudens in Assam, wordt de sector gekenmerkt door een zwakke integratie met georganiseerde inkoop- en verwerkingssystemen. In tegenstelling tot andere delen van India, waar Operation Flood robuuste coöperatieve netwerken heeft opgezet, kampt de noordoostelijke regio, inclusclusief Assam, met hardnekkige tekortkomingen in productiviteit, koelketeninfrastructuur en marktintegratie. Melk, een zeer bederfelijke grondstof, vereist snelle afzet om kwaliteitsverlies en inkomensverlies te voorkomen. Er is echter beperkte empirische bewijslast over specifieke marketingpaden, de verdeling van het producentenaandeel in consumentenprijzen en de aard van de marktbeperkingen—met name gedifferentieerd naar bedrijfsgrootte—in Upper Assam. Deze studie adresseert deze lacune door zich te richten op het district Golaghat, met als doel te begrijpen hoe marketinggedrag, kanaalkeuze en economische rendementen variëren over verschillende schalen van melkveehouderij.

Methodologie
Het onderzoek maakte gebruik van een dwarsdoorsnededesign gebaseerd op primaire gegevens verzameld bij 200 melkveehouders in het district Golaghat in Assam. Een meerstuurs random steekproeftechniek werd gebruikt om respondenten te selecteren uit vier ontwikkelingsblokken: Golaghat South, Golaghat East, Morangi en Gomariguri. Binnen elk blok werden 50 boeren ondervraagd.

Respondenten werden gecategoriseerd in vier groepen op basis van veestapelgrootte:

Klein: 1–3 runderen
Middelgroot: 4–6 runderen
Groot: 7–9 runderen
Zeer groot: 10+ runderen

De gegevensverzameling omvatte een gestructureerde interviewschema met betrekking tot sociaaleconomische kenmerken, veemanagement, melkproductie, huishoudelijk verbruik, verkoopbare overschotten, marketingkanalen, prijsstelling (producent en consument), betalingspatronen en marketingbeperkingen.

Het analytische kader maakte gebruik van beschrijvende statistiek, frequentieverdelingen en vergelijkende analyse. Belangrijke metrieken waren:

Verkoopbaar overschot: berekend als de totale dagelijkse productie minus het huishoudelijk verbruik.
Producentenaandeel (PA): berekend met de formule $PA = (P_F / P_C) \times 100$ , waarbij $P_F$ de producentenprijs is en $P_C$ de consumentenprijs.
Intermediaire marge: het verschil tussen de consumenten- en de producentenprijs.
ాల
Inkomensanalyse: het geschatte jaarlijkse netto-inkomen per kruisrasrund werd bepaald over verschillende kanalen en bedrijfsgroottes.

Belangrijkste Bijdragen en Bevindingen

1. Verkoopbaar overschot en commerciële oriëntatie
De studie vond een positieve correlatie tussen bedrijfsgrootte en commerciële oriëntatie. Terwijl kleine bedrijven 90,03% van hun productie verkochten, verkochten grotere bedrijven aanzienlijk hogere proporties: 96,77% (middelgroot), 97,79% (groot) en 98,53% (zeer groot). Dit geeft aan dat naarmate de productie opschaalt, het deel van de melk dat voor huishoudelijk verbruik wordt achtergehouden afneemt, wat leidt tot een grotere afhankelijkheid van externe markten.

2. Marketingpaden en Bedrijfsgrootte
Vier onderscheidende marketingpaden werden geïdentificeerd:

Producent $\to$ Consument (Direct)
Producent $\to$ Verkoper $\to$ Consument
Producent $\to$ Winkelier $\to$ Consument
Producent $\to$ Coöperatie $\to$ Retailer $\to$ Consument

Directe verkoop was het dominante kanaal over het algemeen, gebruikt door 47,5% van de steekproef. De kanaalkeuze was echter sterk gevoelig voor de bedrijfsgrootte:

Kleine bedrijven: 83,78% vertrouwde op directe verkoop.
Middelgrote bedrijven: 54,28% gebruikte directe verkoop; 29,50% gebruikte kanalen via verkopers.
Grote en zeer grote bedrijven: Directe verkoop daalde naar respectievelijk 14,70% en 8,33%. Deze grotere bedrijven verschoven naar intermediaire kanalen (verkoper/winkelier) en coöperatieve kanalen om de logistieke uitdaging aan te pakken van het afvoeren van hogere dagelijkse volumes.

3. Producentenaandeel en Economisch Rendement
De analyse van het producentenaandeel onthulde een duidelijke inverse relatie tussen de lengte van het kanaal en het rendement voor de producent. Met een uniforme consumentenprijs van Rs. 55/liter over de kanalen heen:

Direct kanaal: 100% producentenaandeel (Rs. 55,00).
Verkoperkanaal: 90,00% aandeel (Rs. 49,50).
Winkelierkanaal: 88,09% aandeel (Rs. 48,45).
Coöperatie-Retailer kanaal: 81,82% aandeel (Rs. 45,00).

Consequentelijk was het jaarlijkse netto-inkomen per kruisrasrund het hoogst onder directe marketing en het laagst via het coöperatie-retailer pad. Zo verdienden middelgrote bedrijven bijvoorbeeld Rs. 92.925,35 jaarlijks via directe verkoop vergeleken met Rs. 59.860,00 via coöperatieve kanalen.

4. Marketingbeperkingen
De studie identificeerde verschillende structurele beperkingen die de zuivel-economie in Golaghat beïnvloeden:

Betalingsproblemen: 27,5% van de boeren vertrouwde uitsluitend op kredietverkopen en 13,5% rapporteerde vertraagde betalingen, een probleem dat toenam met de bedrijfsgrootte.
Logistiek: Transportkosten beïnvloedden 49,5% van de boeren (matig tot sterk).
Afzettijd: Hoewel 39,0% van de boeren de melk binnen één uur afvoerde, kampten zeer grote bedrijven met aanzienlijke vertragingen, waarbij 41,67% meer dan drie uur nodig had voor de afzet.
Infrastructuur: Hoewel slechts 3,5% expliciet problemen met opslag rapporteerde, interpreteren de auteurs dit als een teken van "door nood gedreven snelle afzet" in plaats van een adequate koelketeninfrastructuur.
Concurrentie: 26,5% rapporteerde hoge concurrentie vanuit georganiseerde melkmarkten.

Betekenis en Beleidsimplicaties
Het artikel stelt dat de marketingstructuur van de zuivel in Golaghat wordt gevormd door een afweging tussen prijsrealisatie en de zekerheid van markttoegang. Hoewel directe marketing het hoogste producentenaandeel biedt, is het niet schaalbaar voor grotere bedrijven die behoefte hebben aan mechanismen voor gegarandeerde afzet. Daarentegen bieden de bestaande coöperatieve en intermediaire kanalen, hoewel ze volume absorberen, momenteel lagere producentenandelen en kampen ze met problemen zoals vertraagde betalingen en een zwakke onderhandelingspositie.

De studie concludeert dat het verbeteren van de zuieleconomie in Assam meer vereist dan alleen het verhogen van de productie. Het vereist een gedifferentieerde beleidsbenadering:

Voor kleine boeren: Ondersteuning voor aggregatie, lokale marketing en betalingszekerheid.
Voor middelgrote en grote boeren: Gegarandeerde inkoop, transportondersteuning en koelfaciliteiten.

Specifieke aanbevelingen omvatten het uitbreiden van verzamelcentra op dorpsniveau, het versterken van het coöperatief bestuur door transparante prijsstelling en tijdige betalingen, het promoten van kleinschalige koelketenfaciliteiten om distress-verkopen te verminderen, en het implementeren van marktinformatiesystemen. De auteurs benadrukken dat deze interventies essentieel zijn om het welzijn van producenten te verbeteren en de duurzame commercialisering in de zuivelsector van Noord-Oost-India te ondersteunen.