Prevalence and Association of Adverse Childhood Experiences among People with Substance Use Disorder in Thailand

Stel je de menselijke geest voor als een complexe, hoogtechnologische tuin. Om deze tuin sterk te laten groeien en te laten bloeien, heeft het goede grond, constante watergift en bescherming tegen stormen nodig. In de wereld van de wetenschap weten onderzoekers al lang dat als een tuin door zware stormen wordt geteisterd of van water wordt beroofd wanneer het nog maar een zaailing is, de planten later in hun leven moeite kunnen hebben om te overleven. Deze vroege stormen worden "Adverse Childhood Experiences" (ACEs) genoemd. Zie ACEs als de grote, enge dingen die een kind meemaakt voordat het 18 wordt—zoals mishandeld worden, genegeerd worden, of zien hoe familieleden vechten of ziek worden.

Aan de andere kant van het hek is er een ander soort probleem: "Substance Use Disorder" (SUD). Dit is wanneer iemand vast komt te zitten in een lus van drugs- of alcoholgebruik, en het begint het leven over te nemen. Wetenschappers hebben een vreemde connectie opgemerkt tussen de twee: de tuinen die vroeg werden geteisterd door stormen, eindigen vaak met onkruid dat later heel moeilijk te trekken is. Maar hier is het mysterie: de meeste kaarten die we hebben voor deze connectie, zijn getekend in plaatsen zoals de VS of Europa. We hadden geen duidelijk beeld van hoe dit eruitzag in Thailand, een land met zijn eigen unieke cultuur, geschiedenis en zeer strikte regels over drugs. Daarom besloot een team van onderzoekers daarheen te gaan om te kijken of diezelfde stormachtige jeuichedenjes tot dezelfde verstrengelde onkruidgroei leidden.

---

Het Verhaal van de Thaise Tuin en de Storm

Een team van wetenschappers van de Chiang Mai Universiteit en andere instellingen besloot deze connectie rechtstreeks in het hart van Noord-Thailand te onderzoeken. Ze gingen naar een ziekenhuis dat mensen helpt die worstelen met verslaving en vroegen 249 patiënten om hun verhaal te vertellen. Dit waren niet zoma van verhalen; ze waren op zoek naar de "stormachtige dagen" uit de jeugd van de patiënten. Ze gebruikten een speciale checklist om te zien hoeveel verschillende soorten nare ervaringen elke persoon vóór het 18e levensjaar had doorgemaakt.

De resultaten waren als het vinden van een kaart van een zeer stormachtig gebied. De onderzoekers ontdekten dat een aanzienlijk deel van deze patiënten—ongeveer 23,7% (dat is ruwweg 1 op de 4 mensen)—een "hoog ACE-score" had ervaren. In de wereld van deze studie betekent een hoge score dat ze met 4 of meer verschillende soorten jeugdtrauma's te maken hebben gehad. Om dit in perspectief te plaatsen: het wereldwijde gemiddelde voor het hebben van dat aantal nare jeugdervaringen ligt meestal rond de 16%, dus deze groep had zelfs meer dan het gebruikelijke.

Maar het verhaal stopte niet bij alleen het tellen van de stormen. De onderzoekers wilden weten: maakten deze stormen het onkruid hoger? Ze keken naar wat de patiënten gebruikten en hoe riskant hun gewoonten waren. Ze vonden een duidelijke link tussen de zware jeugdstormen en drie specifieke soorten risicovol gedrag:

• Het mengen: Mensen met een hoge ACE-score hadden een grotere kans om meerdere verschillende middelen tegelijk te gebruiken (polysubstance use).
• De "downers": Ze liepen een groter risico met depressiva (dingen zoals alcohol, slaappillen of opioïden).
• Het "groene" spul: Ze hadden ook een grotere kans op een hoog risico met cannabis.

De cijfers lieten zien dat als iemand een hoge ACE-score had, diegene bijna 3 keer meer kans had op een hoog risico voor cannabisgebruik vergeleken met iemand die niet met die zware jeugdlasten te maken had. Voor het mengen van middelen en het gebruik van depressiva was het risico bijna twee keer zo hoog.

Het Eén Ding Dat Niet Paste

Hier krijgt het verhaal een kleine wending. De onderzoekers verwachtten dat alle soorten drugsgebruik gekoppeld zouden zijn aan de jeugdstormen. Ze dachten dat als je een zware jeugd had, je misschien naar elk soort drug zou grijpen om je beter te voelen. Maar de data zeiden "niet zo snel" voor één specifieke categorie: stimulantia (zoals methamfetamine of cocaïne).

Verrassend genoeg vond de studie geen significante link tussen het hebben van een hoge ACE-score en het gebruik van stimulantia met een hoog risico. Dit is anders dan wat veel andere studies in westerse landen hebben gevonden. De auteurs suggereren dat dit kan komen omdat mensen in Thailand stimulantia vaak om een andere reden gebruiken: om wakker te blijven en harder te werken, bijna als een "werkverbeteraar" in plaats van alleen een manier om te ontsnappen aan een pijnlijk verleden. Het is alsof de "werkstorm" van het dagelijks leven in Thailand een grotere drijfveer is voor deze specifieke drugs dan de "jeugdstorm" dat is.

Wat Dit Betekent voor de Toekomst

De onderzoekers waarschuwen voorzichtig dat deze studie suggereert dat er een sterke connectie is, maar het bewijst niet dat de jeugdstormen in elk geval de verslaving hebben veroorzaakt. Ze merken ook op dat omdat ze alleen mensen hebben bestudeerd die al in een ziekenhuis voor behandeling zijn, ze de mensen mogelijk hebben gemist die nog meer worstelen maar nog geen hulp hebben gezocht. Dit betekent dat het werkelijke aantal mensen dat door deze stormen wordt getroffen, zelfs hoger kan zijn dan de 23,7% die zij vonden.

De belangrijkste les is dat je het onkruid niet alleen kunt behandelen zonder naar de bodem te kijken. De auteurs stellen voor dat artsen en beleidsmakers in Thailand moeten beginnen met het vragen naar deze jeugdstormen wanneer zij verslaving behandelen. In plaats van mensen alleen te straffen voor hun drugsgebruik, pleiten zij voor een "trauma-geïnformeerde" aanpak—wat betekent: begrijpen dat de persoon misschien probeert een oud wondje te helen. Ze suggereren zelfs dat zaken als yoga of speciale therapieën voor trauma onderdeel kunnen zijn van het genezingsproces.

Kortom, dit artikel schetst een beeld van een generatie in Thailand die veel jeugdstormen heeft doorstaan, en die stormen lijken velen van hen richting specifieke soorten drugsgebruik te duwen. Het is een oproep om dieper te kijken, het verleden te begrijpen, en misschien, heel misschien, de tuin weer sterker te laten groeien.