Trends, Distribution and Variations in Neonatal Sepsis Rates in Tanzania Health Facilities based on DHIS2 Data from 2021 to 2025

Technische Samenvatting: Trends, Verdeling en Variaties in Neonatale Sepsiscijfers in Tanzania (2021–2025)

Probleemstelling
Neonatale sepsis blijft een belangrijke drijfveer van neonatale mortaliteit in Tanzania en draagt voor meer dan 20% bij aan de neonatale mortaliteitscijfer van 24 per 1.000 levendgeborenen. Hoewel het Ministerie van Volksgezondheid (MoH) van Tanzania en belanghebbenden de indicator voor de neonatale sepsiscijfer hebben geïntegreerd in het District Health Information System 2 (DHIS2) om besluitvorming op nationaal, regionaal en faciliteitsniveau te faciliteren, was er een gebrek aan uitgebreide analyses die de temporele trends en geografische variaties van deze indicator beoordeelden. Eerdere studies in Tanzania vertrouwden grotendeels op primaire gegevens van specifieke faciliteiten, wat de beschikbaarheid van nationale en regionale trendgegevens beperkte. Deze studie adresseert dit gat door gebruik te maken van routinematige DHIS2-gegevens om de trends, de distributie en de regionale variaties van neonatale sepsiscijfers in Tanzania's gezondheidsfaciliteiten tussen 2021 en 2025 te evalueren.

Methodologie
Deze beschrijvende dwarsdoorsnedestudie analyseerde routinematige geaggregeerde gegevens geëxtraheerd uit de DHIS2-database.

• Databron: De studie maakte gebruik van gegevens van 138 gezondheidsfaciliteiten (119 publiek, 19 privaat) in het vasteland van Tanzania die neonatale sepsisgegevens rapporteerden tussen januari 2021 en december 2025. Tien faciliteiten werden uitgesloten vanwege onvolledige gegevens.
• Definities: Neonatale sepsis werd gedefinieerd volgens de WHO en de Tanzania National Standard Treatment Guidelines (2020) als een klinisch syndroom bij zuigelingen van 0–28 dagen met systemische tekenen van infectie (bijv. slechte voeding, convulsies, ademhalingsnood, koorts/hypothermie). Het cijfer werd berekend als gevallen per 1.000 levendgeborenen.
• Gegevensbeheer: De gegevens werden schoongemaakt in Microsoft Excel (v20) om volledigheid en consistentie te waarborgen. Statistische analyse werd uitgevoerd met behulp van R (v4.5.0).
• Analytische benadering: Beschrijvende statistiek werd gebruikt om frequenties en proporties te berekenen. Trends werden gevisualiseerd via lijngrafieken. Variaties in trends over subgroepen (faciliteitsniveau, eigendom, geslacht, locatie, zones, regio's) werden beoordeeld met behulp van Ordinary Least Squares (OLS) lineaire regressie. Significantie werd bepaald bij een p-waarde ≤ 0,05 met 95% betrouwbaarheidsintervallen (CI). Geografische distributies werden in kaart gebracht met QGIS (v3.6.3).

Belangrijkste Resultaten

• Algemene Trend: De studie observeerde een lichte daling in het nationale neonatale sepsiscijfer, dat daalde van 12,2 per 1.000 levendgeborenen in 2021 naar 10,9 per 1.000 levendgeborenen in 2025. De OLS-trendanalyse gaf echter aan dat deze reductie niet statistisch significant was (p = 0,101).
• Variaties op Faciliteitsniveau:
  • Secundaire Faciliteiten: Rapporteerden de hoogste cijfers gedurende de periode, hoewel ze een duidelijke afname lieten zien van 64,1 (2021) naar 41,9 (2025) per 1.000 levendgeborenen. Deze trend was niet statistisch significant (p = 0,566).
  • Primaire Faciliteiten: Rapporteerden een lichte stijging van 11,7 (2021) naar 12,4 (2025) per 1.000 levendgeborenen.
  • Tertiaire Faciliteiten: Toonden een algemene stijging van 7,9 (2021) naar 9,8 (2025), met een scherpe piek in 2024.
• Eigendom en Locatie:
  • Eigendom: Private faciliteiten vertoonden een uitgesproken afname (18,4 naar 14,3 per 1.000), terwijl publieke faciliteiten een marginale afname vertoonden (10,9 naar 10,5 per 1.000). Geen van beide was statistisch significant.
  • Locatie: Stedelijke gebieden rapporteerden hogere cijfers dan landelijke gebieden, maar ervoeren een daling (21,5 naar 14,5 per 1.000). Daarentegen vertoonden landelijke gebieden een geleidelijke stijging (8,2 naar 9,7 per 1.000).
• Geslachtsdisaggregatie: Mannelijke neonaten hadden consequent hogere sepsiscijfers dan vrouwelijke neonaten, hoewel beide groepen een lichte, niet-significante daling lieten zien.
• Geografische Distributie:
  • Zones: De kustzone (Coastal Zone) rapporteerde het hoogste gecombineerde cijfer (17,8 per 1.000), terwijl de South West Highlands Zone het laagste rapporteerde (8,7 per 1.000).
  • Regio's: De vijf regio's met de hoogste cijfers waren Lindi (21,3), Manyara (20,5), Iringa (19,9), Mtwara (19,5) en Morogoro (18,7) per 1.000 levendgeborenen. Alleen Geita (4,9) en Rukwa (4,5) rapporteerden cijfers onder de 5 per 1.000.
• Statistische Significantie: Over alle subgroepen (faciliteitsniveau, eigendom, geslacht, zones en locatie) waren de geobserveerde variaties in trends substantieel maar niet statistisch significant (alle p-waarden > 0,05).

Belangrijkste Bijdragen

• Nationale Analyse: Deze studie biedt een van de eerste nationale beoordelingen van neonatale sepsis-trends in Tanzania met behulp van routinematige DHIS2-gegevens over een periode van vijf jaar, waarbij verder wordt gekeken dan studies met primaire gegevens op faciliteitsniveau.
• Granulaire Disaggregatie: Het biedt een gedetailleerde uitsplitsing van sepsiscijfers naar faciliteitsniveau (primair, secundair, tertiair), eigendom (publiek, privaat), geslacht en geografische zones/regio's, waarbij specifieke gebieden met een hoge last (bijv. de kustzone, regio Lindi) en gebieden met een hoge prestatie (bijv. Geita, Rukwa) worden benadrukt.
• Data-utilisatie: De studie demonstreert het nut van DHIS2 voor het monitoren van neonatale gezondheidsindicatoren en het identificeren van geografische ongelijkheden die de toewijzing van middelen kunnen informeren.

Betekenis en Claims
De auteurs claimen dat hoewel de algemene nationale trend een lichte daling laat zien, het gebrek aan statistische significantie suggereert dat de verbeteringen nog niet robuust of consistent zijn over het hele gezondheidssysteem. De studie benadrukt substantiële variabiliteit in sepsiscijfers over verschillende subgroepen, wat wijst op een ongelijke prestatie en beschikbaarheid van diensten binnen het gezondheidssysteem.

De betekenis van de bevindingen ligt in het identificeren van specifieke zones met een hoge last (Kust) en regio's (Lindi, Manyara, etc.) waar gerichte interventies nodig zijn. De auteurs suggereren dat de hogere cijfers in secundaire faciliteiten en stedelijke gebieden kunnen worden toegeschreven aan de doorverwijzing van complexe gevallen en de concentratie van tertiaire ziekenhuizen, terwijl regionale variaties beïnvloed kunnen worden door culturele praktijken en de naleving van maatregelen voor Infectiepreventie en -controle (IPC).

Beperkingen en Aanbevelingen
De studie erkent beperkingen, waaronder het gebruik van geaggregeerde gegevens die causale inferentie met betrekking tot individuele risicofactoren verhinderen, potentiële variaties in datakwaliteit en diagnostische criteria tussen faciliteiten, en de afhankelijkheid van klinische diagnose waarbij laboratoriumbevestiging mogelijk ontbreekt.

Op basis van deze bevindingen bevelen de auteurs het volgende aan:

1. Het versterken van IPC-interventies, met name in zones met een hoge last en secundaire faciliteiten, door middel van ondersteunend toezicht en mentorschap.
2. Het verbeteren van de kwaliteit en betrouwbaarheid van routinematige neonatale sepsisgegevens door betere verificatiemechanismen en capaciteitsopbouw voor databeheer.
3. Het prioriteren van hoogwaardige neonatale zorg en IPC in stedelijke gebieden met hoge geboortevolumes om vroege detectie en behandeling te waarborgen.