The association between likely ADHD and autism, and not being in employment, education, or training: a frequency-matched case-control study in working-age adults in the UK
Deze frequentie-gematchte case-control studie onder werkende volwassenen in het VK laat zien dat zij die niet in het onderwijs, werk of opleiding zitten (NEET), significant hogere percentages waarschijnlijke ongediagnosticeerde autisme- en ADHD-kenmerken vertonen vergeleken met hun werkende of geschoolde leeftgensloten, waarbij deze neurodivergente kenmerken bijdragen aan de NEET-status zowel direct als indirect door een verhoogde gezondheidslast en een lagere onderwijsprestatie.
Oorspronkelijk artikel vrijgegeven aan het publieke domein onder CC0 1.0 (https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/). Dit is een AI-gegenereerde uitleg van een preprint die niet peer-reviewed is. Dit is geen medisch advies. Neem geen gezondheidsbeslissingen op basis van deze inhoud. Lees de volledige disclaimer
Stel je de arbeidsmarkt en scholen voor als een gigantisch, bruisend pretpark. Voor de meeste mensen zijn de attracties ontworpen met een standaard veiligheidsbeugel, zijn de paden duidelijk gemarkeerd en is het geluidsniveau precies goed. Maar voor sommige mensen voelt de beugel als een bankschroef, zijn de borden geschreven in een code die ze niet kunnen kraken, en is de muziek zo hard dat het pijn doet aan hun oren. Deze mensen zijn niet kapot; ze hebben simpelweg hersenen die anders werken, een concept dat wetenschappers "neurodivergentie" noemen. Twee veelvoorkomende typen van deze verschillende hersenen zijn Autisme en ADHD. Hoewel veel mensen over deze condities horen, heeft een enorm groot aantal volwassenen nooit een officiële diagnose gekregen, wat betekent dat zij het pretpark ronddwalen zonder kaart of gids. Dit is een groot probleem, want wanneer het pretpark niet bij jouw brein past, stop je misschien met het proberen te betreden van de attracties. Wetenschappers proberen erachter te komen hoe groot de groep mensen precies is die buiten de poorten vaststaat omdat het pretpark niet voor hen is gebouwd, en of het probleem bij de mensen ligt of bij het pretpark zelf.
Deze studie is als een detective-onderzoek naar die poort van het pretpark. De onderzoekers wilden weten: hoeveel volwassenen in het VK die momenteel niet in opleiding, werk of training zitten (een groep die vaak "NEET" wordt genoemd), hebben hersenen die waarschijnlijk passen bij de profielen van Autisme of ADHD, zelfs als ze geen officiële doktersverklaring hebben? Ze vergeleken 300 mensen die NEET waren met 300 mensen die wel werkten of studeerden (de "EET"-groep), waarbij ze ervoor zorgden dat de twee groepen hetzelfde waren qua leeftijd, geslacht en achtergrond.
De resultaten waren een schok. Hoewel het aantal mensen met een officiële diagnose in beide groepen exact gelijk was (ongeveer 7,7%), zat de NEET-groep vol met mensen die "positief scoorden" op waarschijnlijke Autisme- en ADHD-profielen. Sterker nog, 66,3% van de NEET-groep vertoonde sterke tekenen van waarschijnlijk Autisme, vergeleken met slechts 49% van de werkende groep. Voor waarschijnlijk ADHD waren de cijfers 34,3% voor de NEET-groep tegenover 26% voor de anderen. Het is alsof de poort van het pretpark controleerde op "officiële kaartjes", terwijl de mensen die buiten vaststonden juist degenen waren die de speciale toegankelijkheidspas het meest nodig hadden, maar die nooit hadden gekregen.
De studie keek ook naar waarom dit gebeurt. Het blijkt dat het hebben van deze neurodivergente trekken niet zoma aantekening maakt dat iemand automatisch werkloos wordt. In plaats daarvan is het als een domino-effect. De onderzoekers ontdekten dat neurodivergente trekken vaak leiden tot twee zaken: een zwaardere last van fysieke en mentale gezondheidsproblemen, en lagere niveaus van onderwijs. Deze twee factoren duwen mensen vervolgens richting de NEET-status. De studie suggereert echter dat, zelfs na rekening te houden met gezondheid en onderwijs, de trekken zelf nog steeds een directe rol spelen. Het is niet alleen dat deze mensen ziek of minder opgeleid zijn; de omgeving zelf lijkt een mismatch te zijn. Wanneer de onderzoekers vroegen naar hun eerdere ervaringen, zeiden de NEET-deelnemers dat hun vorige scholen of werkplekken hen niet lieten om controle te hebben over hun sensorische omgeving (zoals de lichten of het geluid) of om hun condities goed te beheren. Ze voelden ook dat ze niet hun authentieke zelf konden zijn.
Cruciaal is dat de studie de gedachte uitsluit dat deze mensen simpelweg "niet kunnen werken". In feite gaven de meeste NEET-deelnemers aan dat ze weer wel willen werken of studeren. Het probleem lijkt een "systeemfalen op de hele breedte" te zijn, waarbij de structuren van onderwijs en werkgever niet genoeg meebuigen om bij verschillende soorten hersenen te passen. De auteurs suggereren dat als we deze trekken eerder zouden herkennen en de juiste ondersteuning zouden bieden — zoals betere sensorische controle en de vrijheid om authentiek te zijn — we deze mensen kunnen helpen om weer deel te nemen aan de beroepsbevolking. Maar ze zijn voorzichtig in hun woorden door te benadrukken dat dit een suggestie is gebaseerd op een momentopname; ze kunnen niet bewijzen dat het repareren van de omgeving het probleem definitief zal oplossen, alleen dat de mismatch een enorme, zichtbare factor is in de puzzel. Het artikel concludeert dat we moeten stoppen met wachten tot iedereen een formele diagnose krijgt voordat we hulp bieden, en in plaats daarvan deze trekken moeten gaan herkennen en het "pretpark" moeten aanpassen om iedereen binnen te laten.
Verdrinkt u in papers in uw vakgebied?
Ontvang dagelijkse digests van de nieuwste papers die bij uw onderzoekswoorden passen — met technische samenvattingen, in uw taal.