Effect of Active Folate Compared With Folic Acid on Homocysteine Levels in Postmenopausal Women With Metabolic Syndrome: A Triple-Blind Randomized Clinical Trial
In een drievoudig blind gerandomiseerde klinische studie bij postmenopauzale vrouwen met het metabool syndroom verlaagden zowel foliumzuur als 5-methyltetrahydrofolaat de plasma-homocysteinespiegels significant gedurende drie maanden, maar bood 5-methyltetrahydrofolaat geen statistisch significant voordeel ten opzichte van foliumzuur wat betreft de reductie van homocysteïne of korte termijn cardiometabole uitkomsten.
Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer
Al decennia lang weten artsen dat een specifieke stof in het bloed, genaamd homocysteïne, fungeert als een waarschuwingssignaal voor hartproblemen. Wanneer de niveaus van deze substantie te hoog oplopen, kan de wand van de bloedvaten beschadigd raken, waardoor het gemakkelijker wordt voor blokkades om zich te vormen die leiden tot hartaanvallen of beroertes. Dit risico is bijzonder scherp voor vrouwen na de menopauze. Naarmate de oestrogeenspiegels dalen, stijgen de homocysteïnegehalten vaak, en wanneer dit gecombineerd wordt met andere veelvoorkomende problemen zoals een hoge bloeddruk of overgewicht, groeit het gevaar voor het hart aanzienlijk. Het lichaam houdt homocysteïne normaal gesproken in toom met behulp van een specifieke vorm van vitamine B9, bekend als foliumzuur. Maar de manier waarop het lichaam deze vitamine verwerkt, kan van persoon tot persoon verschillen. Sommige mensen hebben moeite om de algemene, synthetische versie van foliumzuur die in supplementen wordt gevonden, om te zetten in de actieve vorm die hun lichaam daadwerkelijk kan gebruiken. Dit heeft geleid tot een vraag in de medische gemeenschap: is de standaard, goedkope foliumzuursuppletie voldoende, of zouden artsen moeten overstappen op een duurdere, "actieve" versie van de vitamine die geen omzetting vereist?
Om dit te beantwoordenen, voerde een team onderzoekers in Teheran, Iran, een zorgvuldig gecontroleerd experiment uit met vijftig postmenopauzale vrouwen die al aan het metabool syndroom leden, een cluster van condities die het risico op hartziekten verhoogt. De studie was volledig dubbelblind ontworpen, wat betekent dat noch de vrouwen, noch de artsen die hen behandelden, noch de wetenschappers die de gegevens analyseerden, wisten welke supplementen elke vrouw innam. De deelnemers werden in twee gelijke groepen verdeeld. De ene groep nam dagelijks een pil met één milligram standaard foliumzuur, terwijl de andere groep een dagelijkse pil nam met 0,6 milligram van de actieve vorm, bekend als 5-methyltetrahydrofolaat. De vrouwen namen deze supplementen gedurende drie maanden, en de onderzoekers maten hun bloedwaarden aan het begin en aan het einde van de proefperiode om te zien hoe hun lichaam reageerde.
De resultaten toonden aan dat beide groepen aanzienlijke vooruitgang boochten in het verlagen van hun homocysteïnegehaltes. Na drie maanden zagen de vrouwen in de standaard foliumzuurgroep een daling in hun niveaus, en de vrouwen in de actieve foliumzuurgroep zagen een vergelijkbare daling. Wanneer de onderzoekers de twee groepen rechtstreeks met elkaar vergeleken, vonden zij geen betekenisvol verschil in de mate waarin de homocysteïnegehaltes daalden. De actieve vorm verlaagde de gevaarlijke stof niet beter dan de standaardversie. Er was echter een duidelijk verschil in hoe de vitamines zich in het lichaam gedroegen. De vrouwen die de actieve foliumzuur innamen, zagen een veel grotere toename in hun totale foliumzuurgehalte in het bloed vergeleken met degenen die de standaard foliumzuur innamen. Het is alsof de actieve vitamine efficiënter was in het verhogen van de totale hoeveelheid van de voedingsstof die in het bloed circuleert, maar deze extra boost vertaalde zich niet in een grotere vermindering van de schadelijke homocysteïne.
Naast de vitaminegehaltes keken de onderzoekers naar een breed scala aan andere gezondheidsmarkers om te zien of een van de supplementen bredere voordelen bood. Ze controleerden het gewicht, de middelomtrek, de bloeddruk, de bloedsuikerspiegel en de cholesterolgehaltes van de vrouwen. Ze onderzochten ook de leverfunctie. Tijdens de driemaandelijkse periode vertoonde geen van beide groepen significante verbeteringen op deze gebieden. De supplementen verlaagden de bloeddruk niet, verbeterden het cholesterol niet of veranderden de lichaamsmaten op een manier die onderscheidbaar was van normale dagelijkse schommelingen. De studie bevestigde ook dat beide supplementen veilig waren, waarbij geen ernstige bijwerkingen werden gerapporteerd door de deelnemers.
De bevindingen suggereren dat voor postmenopauzale vrouwen met het metabool syndroom, het standaard, goedkope foliumzuur even effectief is als de duurdere actieve vorm bij het verlagen van homocysteïne over een korte periode. Hoewel de actieve versie de bloedfoliumzuurspiegels dramatischer verhoogt, lijkt deze extra boost niet te zorgen voor een sterker schild tegen hartrisico's in de vorm van een lager homocysteïne of een betere metabole gezondheid. De onderzoekers concludeerden dat voor het doel van het verlagen van homocysteïne in deze specifieke groep vrouwen, er geen duidelijk voordeel is om te kiezen voor het duurdere actieve supplement boven de traditionele variant. De keuze tussen de twee hoeft niet gebaseerd te zijn op de verwachting dat de één beter zal werken dan de ander voor dit specifieke doel.
Verdrinkt u in papers in uw vakgebied?
Ontvang dagelijkse digests van de nieuwste papers die bij uw onderzoekswoorden passen — met technische samenvattingen, in uw taal.