Workforce Downsizing and Labour Productivity Growth in Asia Pacific Telecommunications Operators and Implications for SDG 8
Dit artikel analyseert elf telecomoperators in de regio Azië-Pacific van 2014 tot 2024 en stelt vast dat hoewel frequente, door transformatie gedreven personeelsreductie significante korte termijnwinsten in arbeidsproductiviteit oplevert, deze voordelen niet voortduren in het daaropvolgende jaar, wat wijst op een kritieke spanning tussen efficiëntie in de digitale sector en de langetermijnwerkgelegenheidsdoelstellingen van Duurzame Ontwikkelingsdoelstelling 8.
Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer
In de moderne economie spookt een hardnekkige vraag door de relatie tussen technologie en werk: naarmate machines en software slimmer worden, creëren ze dan meer banen of juist minder? Deze spanning staat centraal in een wereldwijde belofte die bekend staat als Duurzame Ontwikkelingsdoelstelling 8. Deze doelstelling vraagt landen om hun economieën te laten groeien terwijl zij ervoor zorgen dat iedereen toegang heeft tot waardig, productief werk. Het gaat ervan uit dat economische groei en goede banen samen vooruit kunnen gaan, maar de geschiedenis laat zien dat ze vaak tegengestelde richtingen opgaan. Wanneer bedrijven nieuwe digitale tools adopteren, worden ze vaak efficiënter, waardoor ze meer waarde produceren met minder mensen. Hoewel dit de cijfers op een balans een boost geeft, kan het werknemers achterlaten. De telecommunicatiesector biedt een perfect podium om dit drama zich te laten afspelen. Deze bedrijven bouwen de digitale netwerken die de rest van de economie aandrijven, maar zij zijn ook de eersten die menselijke werkers vervangen door automatisering en kunstmatige intelligentie naarmate hun technologie van de ene naar de andere generatie overgaat.
Een team van onderzoekers van de Telkom University in Indonesië besloot deze dynamiek nauwgezet te bestudeden over een periode van tien jaar, van 2014 tot 2024. Zij verzamelden gedetailleerde gegevens van elf grote telecommunicatiebedrijven in de Aziatisch-Pacifische regio, inclus�els de reuzen uit India, Japan, Australië en Zuid-Korea. In plaats van te vertrouwen op brede overheidsstatistieken, heeft het team specifieke gegevens handmatig verzameld over hoeveel mensen elk bedrijf elk jaar in dienst had, waarbij deze aantallen werden gekruist met de financiële rapporten van de bedrijven en officiële nationale economische indicatoren. Hun doel was om te zien of deze digitale reuzen daadwerkelijk een toekomst creëerden waarin technologie en werkgelegenheid samen groeien, of dat ze simpelweg personeel wegbezuinigden om kortetermijncijfers te verbeteren.
De onderzoekers ontdekten dat het verhaal van deze bedrijven er een is van constante verandering, maar niet het soort dat wordt gedreven door economische hoogconjecturen of crises. In bijna de helft van de onderzochte jaren verminderden deze bedrijven hun personeelsbestand. Verrassend genoeg gebeurden deze inkrimpingen niet wanneer de economie het moeilijk had. Sterker nog, de meest intense periode van banenverlies vond plaats in 2021, een jaar waarin de bredere economie sterk herstelde van de pandemie. In plaats van te reageren op de markt, reageerden de bedrijven op hun eigen technologische schema's. Ze lieten personeel afgaan om oude netwerkapparatuur uit te faseren en ruimte te maken voor nieuwe 5G-systemen en clouddiensten. De timing van deze ontslagen werd bepaald door de komst van nieuwe technologie, niet door een gebrek aan klanten of geld.
Wanneer deze bedrijven banen schrapten, was er een onmiddellijke, zichtbare piek in hun productiviteit. Omdat ze minder werknemers hadden maar nog steeds ongeveer dezelfde omzet genereerden, steeg de hoeveelheid verdiend geld per werknemer aanzienlijk. In het jaar dat een bedrijf zijn personeelsbestand verminderde, lag de productiviteitsgroei ongeveer vijf procentpunten hoger dan in jaren waarin zij geen banen schrapten. Op papier leek het een duidelijk succes: minder mensen, meer output per persoon. Echter, de onderzoekers ontdekten dat deze winst een eenmalige gebeurtenis was, en geen blijvende verbetering. Wanneer zij naar het jaar volgend op een banenschrapping keken, was die extra productiviteitsboost verdwenen. In sommige gevallen vertraagde de productiviteitsgroei het volgende jaar zelfs of werd deze negatief. De initiële efficiëntiewinst vertaalde zich niet in een duurzame periode van snellere groei.
De studie onthulde ook een harde realiteit voor de beroepsbevolking in de regio. Ondanks een decennium van massale investeringen in digitale infrastructuur, bleef het totale aantal banen bij deze tien grote exploitanten (exclusief de enorme Chinese provider) nagenoeg gelijk. Sommige bedrijven vergrootten hun personeelsbestand door overnames, terwijl anderen krompen, maar het nettoresultaat was dat er geen nieuwe banen werden gecreëerd. De bedrijven die het meest personeel schrapten, behaalden niet de hoogste langetermijnproductiviteitswinsten. In plaats daarvan lieten de bedrijven die erin slaagden hun personeelsbestand te laten groeien en tegelijkertijd werknemers omscholden voor nieuwe digitale rollen zien dat het mogelijk is om te moderniseren zonder banen te vernietigen.
De bevindingen suggereren dat de weg naar een duurzame digitale toekomst een verschuiving in strategie vereist. Simpelweg personeel schrappen om de efficiëntie te verhogen is een kortetermijnoplossing die niet de langdurige productiviteitsgroei oplevert die door mondiale ontwikkelingsdoelen wordt beloofd. De gegevens wijzen erop dat de werkelijke waarde van digitale transformatie niet ligt in het verminderen van de beroepsbevolking, maar in het transformeren ervan. Om de belofte van waardig werk na te komen, moet de sector zich richten op het omscholen van werknemers om nieuwe technologieën aan te kunnen, in plaats van hen te vervangen. Het onderzoek concludeert dat hoewel deze digitale netwerken essentieel zijn voor de bloei van de bredere economie, de bedrijven die ze bouwen een manier moeten vinden om hun eigen productiviteit te vergroten zonder te vertrouwen op het herhaaldelijk afschrapen van menselijke arbeid.
Verdrinkt u in papers in uw vakgebied?
Ontvang dagelijkse digests van de nieuwste papers die bij uw onderzoekswoorden passen — met technische samenvattingen, in uw taal.