Profile of pediatric surgical activity at a referral hospital in Boyacá, Colombia, and the impact of the COVID-19 pandemic: a retrospective study of 3,444 procedures (2016–2021)
Deze retrospectieve studie van 3.444 pediatrische procedures in een Colombiaans verwijzingsziekenhuis (2016–2021) onthult dat hoewel het totale chirurgische volume tijdens de COVID-19-pandemie stabiel bleef, de casemix significant verschoof naar spoedzorg en oudere adolescenten, met opmerkelijke afnames in electieve aangeboren en luchtwegprocedures en een gelijktijdige toename van het aantal gevallen van appendicitis.
Oorspronkelijk artikel gelicentieerd onder CC BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/). Dit is een AI-gegenereerde uitleg van het onderstaande artikel. Het is niet geschreven of goedgekeurd door de auteurs. Raadpleeg het oorspronkelijke artikel voor technische nauwkeurigheid. Lees de volledige disclaimer
De Grote Ziekenhuisdans
Stel je een ziekenhuis voor als een enorme, drukke keuken. In deze keuken hebben de chefs (chirurgen) twee soorten bestellingen: "Spoed" bestellingen, die lijken op een brandalarm dat een onmiddellijke, sissende reactie vereist, en "Electieve" bestellingen, die lijken op een reservering voor een luxe verjaardagstaart die later gemaakt kan worden als de keuken het te druk krijgt. Normaal gesproken probeert een goede keuken een balans te vinden tussen deze twee, waarbij ze ervoor zorgen dat de verjaardagstaarten worden gemaakt terwijl ze ook klaar staan om branden te blussen.
Maar wat gebeurt er wanneer er een enorme storm over de stad raast? In de wereld van de geneeskunde was die storm de COVID-19-pandemie. Wetenschappers vragen zich al lang af: wanneer er een storm zoals deze toeslaat, stopt de hele keuken dan met koken? Worden de spoedchefs overweldigd, of stoppen ze gewoon met het maken van de verjaardagstaarten? Deze vraag is onderdeel van een groter verhaal genaamd "Global Surgery", dat vraagt of kinderen over de hele wereld dezelfde kans krijgen om een chirurg te zien wanneer ze ziek zijn, of dat sommigen moeten wachten terwijl anderen direct hulp krijgen. Dit verhaal is vooral belangrijk voor plaatsen waar niet veel gespecialiseerde ziekenhuizen zijn en waar elke beslissing over wie een operatie krijgt er veel toe doet.
Het Verhaal van Boyacá: Een Keuken Die Bleef Koken, Maar Van Menu Veranderde
Nu laten we even inzoomen op een specifieke keuken: het Hospital Universitario San Rafael in Boyacá, Colombia. Dit is een "vierde-niveau" ziekenhuis, wat betekent dat het het belangrijkste ziekenhuis voor de hele regio is en de moeilijkste gevallen voor kinderen onder de 18 jaar afhandelt. Een team van onderzoekers besloot terug te kijken naar het "receptenboek" van de afgelopen zes jaar (van 2016 tot 2021) om te zien hoe de pandemische storm hun kookstijl veranderde. Ze telden niet alleen de gerechten; ze keken naar wat voor gerechten er werden gemaakt en wie ze aten.
Ze analyseerden 3.444 operaties. Vóór de pandemie was de keuken druk, maar de pandemie zorgde er niet voor dat het totale aantal operaties stopte. Sterker nog, het gemiddelde aantal operaties per maand bleef bijna exact hetzelfde: 48,20 vóór de storm en 47,00 tijdens de storm. Dus als je alleen naar het totale aantal borden keek die de keuken verlieten, zou je denken dat er niets was veranderd. Maar de onderzoekers ontdekten dat het menu volledig was omgedraaid.
De Grote Wissel: Van Taart naar Brand
Vóór de pandemie waren ongeveer 63,61% van de operaties spoedgevallen (de branden) en 36,39% waren electief (de taarten). Tijdens de pandemie schakelde de keuken van versnelling. Het aantal spoedoperaties steeg naar 69,25%, terwijl de luxe, geplande operaties daalden naar 30,75%. Het is alsof de chefs stopten met het bakken van de verjaardagstaarten om zich volledig te concentreren op het blussen van branden. De totale hoeveelheid werk ging niet omlaag, maar het soort werk veranderde aanzienlijk.
Wie was er in de Keuken?
De storm veranderde ook wie er door de deur kwam. Vóór de pandemie zag de keuken een mix van piepkleine baby's, peuters en oudere kinderen. Maar tijdens de pandemie werd de menigte ouder. Het aantal tieners (adolescenten) in de wachtrij voor een operatie steeg van 23,73% naar 34,72%, terwijl het aantal piepkleine baby's en zuigelingen daalde. Waarom? Omdat de meest voorkomende operatie die ze deden een blindedarmontsteking (appendicitis) was, een brand die meestal voorkomt bij schoolgaande kinderen en tieners. De "taart"-operaties, zoals het corrigeren van aangeboren afwijkingen of luchtwegproblemen bij baby's, waren de zaken die werden uitgesteld.
De Specifieke Gerechten
Toen de onderzoekers naar de specifieke recepten keken, zagen ze enkele interessante trends:
- De Grote Winnaar: Blinddarmoperaties namen met 21,88% toe. Dit was de enige grote categorie die groter werd.
- De Grote Verliezers: Operaties voor aangeboren afwijkingen (zoals problemen met het gezicht of de schedel) daalden met 61,32%, en luchtwegoperaties (het repareren van ademhalingsbuizen) daalden met 58,46%. De onderzoekers denken dat de luchtwegoperaties daalden omdat de pandemie de verspreiding van gewone verkoudheden en griep daadwerkelijk heeft gestopt, waardoor minder kinderen deze correcties nodig hadden. De operaties voor aangeboren afwijkingen daalden omdat deze meestal gepland zijn voor een later moment en opzij werden geschoven.
- Het Mysterie: Operaties voor trauma (ongelukken) en het doorslikken van vreemde voorwerpen namen toe, maar omdat de aantallen zo klein waren, konden de onderzoekers niet met zekerheid zeggen of dit een echte trend was of gewoon een toevalstreffer.
Het Ontbrekende Gereedschap
Eén ding dat de onderzoekers opviel, was een ontbrekend instrument. Ondanks dat dit een top-niveau ziekenhuis is, hebben ze in zes jaar tijd geen enkele laparoscopische (minimaal invasieve) breukoperatie (hernia) uitgevoerd. Ze deden 606 operaties voor breuken en abdominale wandproblemen, maar ze gebruikten allemaal de oude methode, de "open" methode. Dit suggereert dat het ziekenhuis mogelijk de speciale apparatuur of training mist voor de nieuwere, minder invasieve technieken die elders gebruikelijk zijn.
De Kern van het Verhaal
De pandemie heeft de werkzaamheid van het ziekenhuis niet gestopt; het totale volume aan operaties bleef stabiel. Echter, het dwong het ziekenhuis om een "brandweerkazerne" te worden in plaats van een "bakkerij". Ze moesten prioriteit geven aan de dringende, niet-afwachtbare noodgevallen, wat betekende dat oudere kinderen meer aandacht kregen, terwijl de allerkleinste baby's met geplande behoeften langer moesten wachten. De onderzoekers ontdekten dat hoewel het ziekenhuis veerkrachtig is, er hiaten zijn in hun gereedschappen en hun registratie van gegevens (ze schreven diagnoses op in vrije tekst in plaats van een standaardcode te gebruiken, wat het onderzoek moeilijker maakte). Dit verhaal vertelt ons dat in landen met een middeninkomen ziekenhuizen hun best doen om de lichten aan te houden, maar dat de storm het menu verandert, en soms de meest kwetsbare patiënten het kortste eindje trekken.
Verdrinkt u in papers in uw vakgebied?
Ontvang dagelijkse digests van de nieuwste papers die bij uw onderzoekswoorden passen — met technische samenvattingen, in uw taal.