Endoscopic Resection of a Giant Pedunculated Leiomyoma in the Sigmoid Colon: A Case Report

In het menselijk lichaam is het spijsverteringskanaal een lange, gespierde buis die ontworpen is om voedsel voort te bewegen. Af en toe kan de wand van deze buis een groei ontwikkelen. Meestal zijn deze groeiselletjes poliepen, die veel voorkomen en vaak gemakkelijk te verwijderen zijn. Echter, een ander soort groei kan ontstaan uit de gladde spierlaag zelf, bekend als een leiomyoom. Deze zijn goedaardig, wat betekent dat ze geen kanker zijn, maar ze zijn zeldzaam in de dikke darm en vormen slechts een fractie van alle dergelijke tumoren die in het spijsverteringsstelsel worden gevonden. Wanneer deze tumoren groot worden, kunnen ze de doorgang van afvalstoffen blokkeren, wat pijn of problemen met de ontlasting veroorzaakt. Decennialang was de standaardmethode om een grote tumor uit de dikke darm te verwijderen open chirurgie, waarbij in de buik wordt gesneden om de groei te verwijderen. Dit is een grote ingreep met een lange hersteltijd. De vraag die artsen bezighield, was of een minder invasieve benadering, waarbij een flexibele camera via de keel in de dikke darm wordt ingebracht, zelfs de grootste van deze zeldzame spiertumoren veilig zou kunnen verwijderen zonder de patiënt open te hoeven snijden.

Een team van artsen van The First People's Hospital of Liangshan Yi Autonomous Prefecture in China heeft deze vraag onlangs beantwoord met een opmerkelijke casus. Zij behandelden een 54-jarige man die al meer dan een jaar moeite had met het ontlasten. Toen artsen met een camera in zijn dikke darm keken, vonden zij een enorme, paddenstoelvormige tumor in het onderste deel van de dikke darm, de sigmoid colon. De groei was enorm, met een kop die 6 centimeter bij 5 centimeter mat, met een dikke steel die 3 centimeter lang en 2 centimeter breed was. Het oppervlak van de tumor was rood en ontstoken, met een zweer aan de uiterste punt veroorzaakt door wrijving tegen de binnenkant van de darm. Omdat de tumor zo groot was en in een nauw deel van de darm zat, had het een aanzienlijke blokkade gecreëerd. Een biopsie, een klein monster dat wordt genomen om op kanker te controleren, toonde alleen ontsteking en littekenweefsel aan, maar omdat het monster klein was, konden de artsen er niet volledig zeker van zijn dat het niet iets ernstiger was. De patiënt was echter erg bezorgd over het idee van een grote operatie en vroeg of er een andere manier was.

Het medische team besloot een procedure genaamd endoscopische submucosale dissectie te proberen. Bij deze techniek kunnen artsen een tumor van de binnenwand van de dikke darm afpellen vanaf de binnenkant, met behulp van een gespecialiseerd mes dat via de camera wordt ingebracht. Het is een delicate taak, vooral bij een tumor van deze omvang, omdat de artsen rond de basis moeten snijden zonder de diepere spierlagen van de darmwand te beschadigen, wat een gat of perforatie zou kunnen veroorzaken. Ter voorbereiding injecteerden zij een mengsel van vloeistof onder de tumor om deze omhoog te tillen en een veilige kussentje te creëren tussen de groei en de diepe spier. Met een hoogfrequent elektrisch mes sneden zij voorzichtig een cirkel rond de basis van de steel van de tumor. Vervolgens werkten zij zich naar beneden langs de steel, waarbij zij de tumor van de darmwand scheidden. De artsen vertrouwden op het natuurlijke gewicht van de tumor om deze weg te trekken terwijl zij sneden, in plaats van extra instrumenten te gebruiken om de tumor vast te houden. De gehele groei, inclusief de dikke steel, werd in één stuk verwijderd. De artsen sloten vervolgens de resterende opening in de darmwand met kleine metalen clips, vergelijkbaar met het gebruik van nietjes om een wond te sluiten. De procedure was succesvol en de patiënt kon slechts twee dagen later het ziekenhuis verlaten.

Toen het verwijderde weefsel onder een microscoop werd onderzocht, werd de diagnose bevestigd. Het waren gladde spiercellen, en specifieke chemische tests toonden aan dat ze reageerden op markers voor gladde spieren, maar niet op markers voor andere soorten tumoren, zoals gastro-intestinale stromale tumoren of kanker. Dit bewees dat de groei inderdaad een leiomyoom was. De patiënt had geen complicaties en keerde terug naar het normale leven; vervolgcontroles na drie en zes maanden toonden geen tekenen van terugkeer van de tumor. Deze casus is significant omdat het laat zien dat zelfs een zeer grote, gepedunculate (gesteelde) tumor in de dikke darm veilig kan worden verwijderd met alleen een camera en een mes, waardoor een open operatie wordt vermeden. Hoewel chirurgie traditioneel de standaardmethode is voor tumoren groter dan 5 centimeter, suggereert deze succesvolle verwijdering dat voor tumoren met een lange steel en geen tekenen van diepe invasie, een minimaal invasieve benadering een levensvatbare optie is. Het biedt een pad naar genezing dat het orgaan behoudt en een veel sneller herstel mogelijk maakt, wat hoop biedt voor andere patiënten die met soortgelijke zeldzame en moeilijke diagnoses worden geconfronteerd.